برای اکثر مصرف‌کنندگان خودرو الکتریکی هنوزهم جزو خودروهای آینده هستند. بااین‌حال به‌دلیل عرضه‌ی زودهنگام برخی مدل‌های برقی در سال‌های آینده، این خودروها بیش از هر زمانی خود را به زندگی عموم مردم نزدیک کرده‌اند. کسانی که به‌دلایلی از خرید وسایل نقلیه پلاگین هیبرید اجتناب می‌کنند، اغلب تصورات قدیمی و نادرستی درباره‌ی این سبک خاص از خودروها دارند. با زومیت همراه باشید تا نگاهی به دَه تصور غلط رایج عموم مردم درباره‌ی خودروهای الکتریکی بیندازیم.

۱. خودرو الکتریکی شعاع حرکتی کافی ندارد و با آن نمی‌توان مسافت طولانی مسافرت کرد

به‌گفته‌ی وزارت حمل‌ونقل ایالات متحده‌ی آمریکا، مردم این کشور به‌طور متوسط ​۶۴ کیلومتر در روز رانندگی می‌کنند. حتی خودروهای برقی با کمترین شعاع حرکتی نیز می‌توانند پیش از نیاز به شارژ مجدد، مسافتی درحدود دوبرابر ۶۴ کیلومتر را طی کنند. در میان خودروهای برقی مقرون‌به‌صرفه، نیسان لیف می‌تواند به‌طور متوسط ​​۲۴۱ کیلومتر را با یک‌بار شارژ طی کند. این درحالی‌ است که شورولت بولت شعاع حرکتی حدودی ۳۸۳کیلومتری و نسخه‌ی تمام‌برقی هیوندای کنا شعاع حرکتی حدودی ۴۱۵کیلومتری دارد.

کسانی که می‌خواهند هزینه‌ی بیشتری برای خرید خودرو الکتریکی بپردازند، نسخه‌ی گران‌تر تسلا مدل ۳ را می‌توانند بخرند که شعاع حرکتی حدودی ۵۰۰کیلومتری دارد. البته شعاع حرکتی تسلا مدل اس حدود ۵۴۰ کیلومتر است و تسلا ادعا می‌کند رودستر جدید این شرکت که تا سال ۲۰۲۰ وارد بازار می‌شود،  با یک‌بار شارژ خواهد توانست مسافتی حدود ۱۰۰۰ کیلومتر را طی کند. 

۲. خودروهای الکتریکی بسیار کُند هستند

درحقیقت، خودروهای الکتریکی به‌طور کلی سریع‌تر از همتایان پیشرانه‌ بنزینی‌شان هستند. به این دلیل که موتور الکتریکی این خودروها به‌طور آنی گشتاور دردسترس را کامل تولید می‌کند. وقتی راننده خودرو برقی بر پدال گاز فشار می‌آورد، تغییر سرعت از حالت سکون به سرعت ثانویه تقریبا به‌سرعت شروع می‌شود. درواقع، نسخه‌ی پیشرفته‌ی تسلا مدل اس هنگامی‌که در حالت حداکثر توان قرار بگیرد، یکی از خودروهای سریع‌ تولیدشده‌ی جهان است و در ۲.۵ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۶ کیلومتربرساعت می‌تواند دست یابد.

۳. خودروهای الکتریکی بسیار گران‌قیمت هستند

در سال‌های آتی، هزینه‌های باتری به‌طور چشمگیری کاهش پیدا خواهد کرد؛ اما هم‌اکنون اکثر خودروهای برقی قیمت گران‌تری در‌مقایسه‌با مدل‌های مشابه بنزینی دارند. باوجوداین، اکثر آن‌ها همچنان واجدشرایط دریافت اعتبار مالیاتی فدرال هستند که کمک می‌کند قیمت ارازن‌تری داشته باشند. یکی از استثنائاهای این شرایط ویژه مدل‌های معروف تسلا است که در سال ۲۰۱۸، به پایان محدوده‌ی مجاز طرح دولت فدرال رسیدند و تعداد محصولات آن‌ها از دویست‌هزار دستگاه بیشتر شد. البته خودروهای تسلا که تا اواسط سال ۲۰۱۹ فروخته خواهند شد، هنوز از اعتبار کمکی ۳۷۵۰دلاری دولت فدرال استفاده خواهند کرد. گفتنی است این کمک پس‌ازآن به ۱۸۷۵ دلار کاهش می‌یابد و تا اواخر سال ۲۰۱۹، کامل حذف می‌شود. افزون‌براین، جنرال موتورز نیز به تیراژ دویست‌هزار دستگاه می‌رسد و یارانه‌های دریافتی آن تا انتهای سال ۲۰۱۹ به‌تدریج کاهش می‌یابد. 

البته، چند ایالت یارانه‌ی اختصاصی برای خریداران خودرو برقی ارائه می‌دهند. برای مثال در کلرادو، دولت فدرال پنج‌هزار دلار یارانه به خریداران خودرو برقی می‌دهد. همچنین، ساکنان کالیفرنیا می‌توانند از تخفیف نقدی بین ۲۵۰۰ تا ۴۵۰۰ دلار (بسته به درآمد شخص) استفاده کنند. 

اگر قصد دارید خودرو برقی بخرید؛ اما ازنظر مالی در مضیقه قرار دارید، به مدل‌های دست‌دوم و کارکرده نیز می‌توانید فکر کنید. این روزها مدل‌های کارکرده قیمت نسبتا ارزانی دارند و به‌دلیل تقاضای کم و تخفیف‌های مالیاتی دولت فدرال تا ۷۵۰۰ دلار برای خریداران به‌صرفه هستند. همچنین، مدل‌های دست‌دوم کارکرد کمتری درمقایسه‌با حد معمول دارند و کمتر دچار فرسودگی می‌شوند. 

۴. خودروهای الکتریکی ایمن نیستند

ازآنجاکه خودروهای الکتریکی عموما با تیراژ کمتری تولید می‌شوند، اداره‌ی ملی ایمنی ترافیک و بزرگ‌راه‌های آمریکا (NHTSA) و مؤسسه‌ی بیمه‌ی ایمنی بزرگ‌راه آن‌ها را آزمایش نمی‌کنند. بااین‌حال، آن‌ها هرجا آزمایش می‌شوند، به‌طور کلی نمرات درخورتوجهی دریافت می‌کنند. به‌عنوان مثال، شورولت بولت توانست پنج ستاره برای محافظت از سرنشینان از NHTSA بگیرد و تسلا مدل ۳ و تسلا مدل ایکس نیز چنین نمراتی دریافت کرده‌اند. شایان ذکر است تسلا مدل اس هنوز آزمایش نشده است.

باتوجه‌به نگرانی‌های موجود درباره‌ی باتری‌های خودرو برقی مانند احتمال انفجار یا آتش‌سوزی، باید بادقت بیشتری این فرضیه را بررسی کرد. به‌نظر می‌رسد این نگرانی‌ها تاحدودی اغراق‌آمیز هستند؛ زیرا تحقیقات اخیر NHTSA درباره‌ی این موضوع نشان می‌دهد فراوانی و شدت آتش‌سوزی و انفجار سیستم باتری لیتیوم‌یون، مقایسه‌شدنی یا شاید کمی کمتر از مدل‌های بنزینی یا دیزلی است. 

۵. خودروهای الکتریکی پاک‌تر از مدل‌های بنزینی نیستند

موتورهای الکتریکی ۷۵درصد انرژی شیمیایی را از باتری‌ها به چرخ‌ها انتقال می‌دهند. این میزان در‌مقایسه‌با موتورهای احتراق داخلی (ICE) بسیار درخورتوجه است؛ چراکه فقط ۲۰درصد انرژی ذخیره‌شده در بنزین را به کار تبدیل می‌کنند. علاوه‌براین، خودروهای برقی گاز خروجی آلاینده‌ی مستقیمی تولید نمی‌کنند. بااین‌حال، بعضی افراد استدلال می‌کنند خودروهای برقی به‌طور غیرمستقیم جوّ زمین را آلوده می‌کنند؛ زیرا آن‌ها ازطریق نیروگاه‌هایی به آلوده‌‌کردن محیط‌زیست مشغول‌اند که برق لازم برای شارژ باتری را فراهم می‌کنند. 

خودروهای برقی در ایالت‌هایی مانند کالیفرنیا و نیویورک و شمال‌غربی اقیانوس آرام که منابع انرژی تجدیدپذیر بسیار گسترده هستند، کمتر جوّ را آلوده می‌کنند. این خودروها در ایالت‌های مرکزی آمریکا مانند کلرادو و کانزاس و میسوری به‌دلیل وابستگی بیشتر به سوخت‌های فسیلی برای تولید برق، بیشتر در آلودگی محیط‌زیست نقش دارند. در مطالعه‌ی Union of Concerned Scientists نتیجه گرفته شد خودروهای برقی به‌طور کلی سهم کمتری درمقایسه‌با وسایل نقلیه‌ی متعارف در آلودگی محیط‌زیست تمام مناطق ایالات متحده‌ی آمریکا دارند.

۶. باتوجه‌به قیمت کنونی بنزین، رانندگی با خودرو الکتریکی چندان به‌صرفه نیست

حتی با وجود هزینه‌ی بسیار ارزان بنزین، بازهم خریدن و استفاده از خودرو برقی مقرون‌به‌صرفه است. به‌عنوان مثال، آژانس حفاظت از محیط‌زیست (EPA) می‌گوید هیوندای یونیک (Ioniq) برقی با طی‌کردن مسافتی حدود ۲۴هزار کیلومتر در سال، براساس نرخ متوسط برق برای مالک خود فقط پانصد دلار هزینه دربر خواهد داشت. اگر این مبلغ را برای پنج سال درنظر بگیریم (۲۵۰۰ دلار)، بازهم بسیار کمتر از مبلغ تخمینی ۵۰۰۰دلاری برای هزینه‌های سوختخودرو بنزینی در دوره‌ی مشابه می‌شود. 

۷. تعمیر و نگه‌داری خودروهای الکتریکی هزینه‌بر است

خودروهای برقی هزینه‌های تعمیر و نگه‌داری کمتری درمقایسه‌با مدل‌های احتراق داخلی دارند. خودرو برقی به تعویض منظم روغن و تنظیم موتور نیازی ندارد و قطعات متحرک بسیار کمتری در آن‌ها استفاده می‌شود که درنهایت، باعث کاهش فرسودگی و تلفات و نیاز به تعویض قطعات خواهد شد. خودروهای برقی از جعبه‌دنده‌ی تک‌سرعته استفاده می‌کنند و به شمع، سوپاپ، مخزن سوخت، صداخفه‌کن، دلکو، کویل، میل‌بادامک، کلاچ، استارت، تسمه‌تایم، مبدل کاتالیزوری و خروجی اگزوز نیازی ندارند. بنابراین، قطعات تعویضی و تعمیری بسیار کمتری دارند و به تعمیر و نگه‌داری نیز کمتر احتیاج خواهند داشت.

۸ . خودروهای الکتریکی بدون وجود ایستگاه شارژ کامل کاربردی نیستند

بیشتر شارژ خودروهای الکتریکی در خانه یا محل کار انجام می‌شود. در هنگام نوشتن این مقاله، حدود بیست‌هزار ایستگاه شارژ در ایالات متحده‌ی آمریکا وجود دارد و مالکان خودروها معمولا در پارکینگ‌های خانگی و گاراژ پارکینگ عمومی و نمایندگی‌های مجاز در مناطقی به آن‌ها دسترسی پیدا می‌کنند که خودروهای برقی شایع هستند. درحالی‌که اکثر ایستگاه‌های شارژ عمومی شارژر ۲۲۰ ولت سطح ۲ دارند که شارژ کامل باتری حدود چهار ساعت طول می‌کشد، تعداد بیشتری از ایستگاه‌های عمومی ۳ سطح (موسوم به شارژ سریع DC) می‌توانند باتری خودرو برقی را در سی دقیقه تا ۸۰درصد ظرفیت شارژ کنند. کسانی که در‌حال‌برنامه‌ریزی سفر جاده‌ای هستند، برنامه‌ریزی زمان سفر و توقف در مقصد سازگار با شارژر سریع سطح ۳ برایشان ضروری است.

۹. باتری خودروهای الکتریکی عمر زیادی ندارند و درنهایت راهی زباله‌دانی می‌شوند

دولت فدرال قانونی تصویب کرده که وسایل نقلیه‌ی برقی باید گارانتی جداگانه برای بسته‌ی باتری به‌مدت حداقل هشت سال یا ۱۶۰هزار کیلومتر داشته باشند. براساس گزارش‌های منتشرشده، مدل‌های نیسان لیف که به‌عنوان تاکسی استفاده می‌شوند، ۷۵درصد ظرفیت باتری خود را بعد از طی مسافت ۱۹۳هزار کیلومتر در جاده حفظ کردند. گفته می‌شود صاحبان خودروهای برقی تسلا می‌توانند ۹۰درصد عمر باتری خود را پس از ۳۲۰هزار کیلومتر داشته باشند. شبیه باتری‌های موجود در خودروهای متداول بنزینی و دیزلی، هنگام تخلیه‌ی کامل باتری لیتیوم‌یون خودرو برقی می‌توان آن‌ها را بازیافت کرد. به‌عنوان مثال، سلول‌های استفاده‌شده‌ی باتری خودرو برقی می‌توانند برای ذخیره‌ی انرژی خورشیدی و باد استفاده شوند یا با استفاده از عناصر ارزشمند آن‌ها دوباره به‌کار گرفته شوند.

۱۰. قدرت شبکه‌ی توزیع برق نمی‌تواند شارژ صدهاهزار خودرو برقی را هم‌زمان تحمل کند

براساس گزارش منتشرشده‌ی Navigant Research، ایالات متحده‌ی آمریکا می‌تواند میلیون‌ها خودرو الکتریکی را به سیستم برق فعلی اضافه کند؛ بدون اینکه نیازی به ساخت نیروگاه‌های جدید داشته باشد. بخش عمده‌ای از این موضوع مربوط‌به این واقعیت است که اکثر وسایل نقلیه‌ی الکتریکی در شب و هنگام ساعات افت‌ بار شارژ می‌شوند.

گوشی هوشمند غیررسمی ساخت سونی با شماره سریال I8134 در فهرست بنچمارک آنتوتو مشاهده شده و توانسته امتیاز ۳۹۵هزار را به‌دست آورد. این گوشی به‌احتمال زیاد پرچم‌دار آینده‌ی سونی، یعنی اکسپریا XZ4است و از تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۵۵ استفاده می‌کند.

امتیاز ۳۹۵هزار بیشترین امتیاز ثبت‌شده تا به این لحظه در بنچمارک آنتوتو است و حتی از نتایج قبلی منتشرشده از تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۵۵ هم بیشتر است که می‌تواند دلایل معقولی داشته باشد. این امتیاز همچنین از تراشه‌ی هواوی کیرین ۹۸۰ با امتیاز ۲۷۰هزار و تراشه‌ی اپل A12 بایونیک با امتیاز ۳۵۰هزار بیشتر است.

تصویر منتسب به پنل اکسپریا XZ4

باتوجه‌به اطلاعات منتشرشده‌ی قبلی، می‌دانیم اکسپریا XZ4 از نمایشگر بدون بریدگی با نسبت ۲۱:۹ استفاده می‌کند. بنابراین، ابعاد آن از صفحه‌نمایش‌های استفاده‌شده در گوشی‌های کنونی با نسبت ۱۹:۹ و یا ۱۸:۹ کشیده‌تر خواهد بود. همچنین، این محصول از جک ۳.۵میلی‌متری هدفون و دوربین سه‌گانه اصلی بهره می‌برد و از شارژ سریع ۴۶.۵واتی پشتیبانی می‌کند.

جواد جاوید‌نیا، سرپرست معاونت فضای مجازی دادستانی کل کشور، از صدور حکم قضایی برای فیلترینگ شبکه‌ی اجتماعی اینستاگرام خبر داد. به‌گفته‌ی وی، طبق مصوبات شورای عالی فضای مجازی، ترافیک اینستاگرام از سطحی نباید بیشتر می‌شد؛ اما این اتفاق افتاد و دولت نیز باید مجوزی برای انتقال سرورها به داخل کشور صادر می‌کرد که این کار نیز انجام نشد. وی گفت:

اینستاگرام یک‌بار فیلتر شد و دولت وعده داد که با کمک فیلترینگ هوشمند می‌تواند این فضا را کنترل کند؛ اما متأسفانه در این زمینه هزینه‌ی‌ زیادی انجام شد که به نتیجه‌ای نرسید. هم‌اکنون، دستور قضایی برای فیلتر این سرویس را داریم و دیدگاه اکثریت شورای عالی فضای مجازی و دیگر تصمیم‌گیران نیز مبنی بر فیلترشدن این سرویس است.

سرپرست معاونت فضای مجازی دادستانی کل کشور در ادامه‌ی صحبت‌هایش افزود دستگاه قضایی می‌تواند به‌صورت یک‌طرفه با‌توجه‌به انجام‌نشدن مصوبات شورا اقدام کند؛ اما منتظر اجماع‌ نظر در این زمینه هستند. درصورت نتیجه‌ندادن این موضوع، دستگاه قضایی تصمیم لازم را خواهد گرفت.

از ماه‌های گذشته، گمانه‌زنی‌های مختلفی درباره‌ی فیلتر شبکه‌ی اجتماعی اینستاگرام شنیده شده است. در همین زمینه، امیر ناظمی، معاون وزیر ارتباطات و رئیس سازمان فناوری اطلاعات نیز اعلام کرد موضوع فیلترینگ اینستاگرام به تصویب مراجعه ذی‌ربط نرسیده است؛ اما عده‌ای به‌شدت دنبال فیلترکردن این شبکه‌ی اجتماعی هستند.

جواد جاوید‌نیا درادامه، از دو ابلاغیه به دادستان‌های کل کشور خبر داد که براساس آن، سرویس‌ کسب‌وکارهای مجازی تاحدممکن بدون اطلاع قبلی فیلترینگ نخواهد شد. وی دراین‌باره گفت:

یکی از کارهایی که در این معاونت باجدیت دنبال آن هستیم، اجرای دقیق قانون است و براساس آن، اجرای کامل تبصره‌ی نخست ماده‌ی بیست‌ویکم قانون جرایم رایانه‌ای را در دستورکار قرار داده‌ایم. در این تبصره، تأکید شده با رفع فوری محتوای مجرمانه‌ی دارندگان وب‌سایت‌های شناخته‌شده (دارای هویت در داخل کشور) و سرویس‌های آنلاین شکایت‌شده تا زمان صدور حکم نهایی، این سرویس فیلتر نخواهد شد.

به‌گفته‌ی جاویدنیا، یک ساعت فیلترینگ می‌تواند ضرر‌های جبران‌ناپذیری به کسب‌وکارهای مجازی بزند. ازاین‌رو، وی تأکید کرد با اجرایی‌شدن تبصره‌ای که از آذرماه به تمام دادستان‌های کشور ارسال شده، از فیلترینگ بدون اطلاع قبلی بسیاری از وب‌سایت‌ها و کسب‌وکارهای آنلاین جلوگیری خواهد شد. البته به‌گفته‌ی وی، اجرای این تبصره از قانون جرایم رایانه‌ای فقط مختص سرویس‌هایی است که محتوای کلی سرویس آن‌ها مجرمانه نباشد.

باتوجه‌به تغییرات شدید آب‌وهوایی که به‌طور روزافزون در‌حال‌رشد است، اخیرا طرفداران محیط‌زیست مصرف گوشت را هدف قرار داده‌اند. آن‌ها از مردم خواسته‌اند برای نجات وضعیت زمین مصرف گوشت و فرآورده‌های گوشتی را کاهش دهند. همچنین، بعضی فعالان محیط زیست خواستار وضع مالیات روی قیمت گوشت شدند تا به این وسیله مصرف آن را کاهش دهند.

استناد این گروه‌ها این است که تولید گوشت در سطح جهانی ممکن است باعث افزایش تولید گازهای گلخانه‌ای شود؛ به‌طوری‌که صنعت تولید گوشت بیشتر از صنعت حمل‌و‌نقل باعث انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود. این درحالی است که این ادعا به‌صراحت اشتباه است. درواقع، اصرار به پذیرش بعضی از فرضیه‌های غلط به شکل‌گیری چنین ادعاهایی منجر شده است.

گروهی پژوهشی با تمرکز بر شیوه‌های دام‌پروری تأثیر آن‌ها بر کیفیت تغییرات آب‌و‌هوایی را بررسی کرده است. دلایل زیادی برای انتخاب پروتئین‌های حیوانی یا گیاهی وجود دارد. بااین‌حال، کنارگذاشتن گوشت و محصولات گوشتی راه‌حل نجات محیط‌زیست نخواهد بود. حتی اصرار بر عملی‌کردن این راهکار می‌تواند عواقب جبران‌نکردنی برای تغذیه‌ی جوامع ایجاد کند.

مصرف گوشت و گازهای گلخانه‌ای

تبلیغات منفی علیه پروتئین سالم گوشت ادعا می‌کند که صنعت دام‌داری بزرگ‌ترین منبع انتشار گازهای گلخانه‌ای در سراسر جهان است. برای مثال،مؤسسه‌ی ورلدواچ واشنگتن در سال ۲۰۰۹ براساس تحلیل‌های خود ادعا کرد ۵۱درصد از گازهای گلخانه‌ای به‌دلیل پرورش دام‌ها است؛ در‌حالی‌که آژانس حفاظت از محیط‌زیست ایالات متحده‌ی آمریکا ۲۸درصد از کل سهم گازهای گلخانه‌ی را به تولید برق و ۲۸درصد را به حمل‌و‌نقل و ۲۲درصد از آن را به صنعت نسبت داده است. این درحالی است که سهم کشاورزی فقط ۹درصد گزارش شده است. دراین‌میان، نقش دام‌پروری کمتر از نصف سهم کشاورزی یعنی ۳.۹درصد است.

پس چرا این تصور غلط شکل گرفته است؟ در سال ۲۰۰۶، سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO) در فراخوانی جهانی اعلام کرد دام‌ها ۱۸درصد از گازهای گلخانه‌ای جهان را تولید می‌کنند. این آژانس به این نتیجه‌گیری رسید که افزایش روند دام‌داری باعث آسیب‌رساندن به وضعیت آب‌و‌هوایی خواهد شد و ضررهای آن بیشتر از وسایل حمل‌ونقل خواهد بود. این درحالی است که این ادعا اشتباه بود و هنینگ ستینفلد، نویسنده‌ی ارشد این گزارش، آن را اصلاح کرد.

مشکل تحلیلگران FAO این بود که برای پیداکردن نقش صنعت حمل‌ونقل در انتشار گازهای گلخانه‌ای از روشی متفاوت با بررسی نقش دام‌پروری استفاده کردند. درواقع، درباره‌ی مصرف فرآورده‌های دامی آن‌ها تمام عوامل را درنظر گرفتند؛ عواملی مانند تولید کود، تبدیل جنگل‌ها به مراتع، فرایند تولید خوراک دام و انتشار مستقیم گاز از بدن دام‌ها از زمان تولد تا مرگ.

بااین‌حال در بررسی صنعت حمل‌و‌نقل، سهم عوامل جزئی‌تر مانند اثرهای تولید قطعات خودرو، ساخت وسایل نقلیه، راه‌اندازی و نگه‌داری از جاده‌ها، پل‌ها و فرودگاه‌ها نادیده گرفته شد. درعوض، آن‌ها فقط به دود خروجی از اگزوز وسایل نقلیه اکتفا کردند؛ بنابراین، درباره‌ی سهم دام‌پروری در انتشار گازهای گلخانه‌ای اغراق شد. درواقع در همایشی که در سال ۲۰۱۰ در سان‌فرانسیکوبرگزار شد، این نتیجه‌گیری اشتباه فراگیر شد؛ ولی سازمان فائو بلافاصله این گزارش خطا را به خود منسوب کرد.

متأسفانه این ادعای نادرست مبنی بر سهم دام‌پروری در انتشار گازهای گلخانه‌ای به‌شدت گسترش پیدا کرده و تلاش‌های زیادی لازم است تا این باور اشتباه را سرکوب کند. سازمان FAO براساس آخرین ارزیابی‌اش برآورد کرده که محصولات دامی فقط ۱۴.۵درصد از گاز گلخانه‌ای مربوط‌به فعالیت‌های انسانی را دربر می‌گیرد که در‌مقایسه‌با صنعت حمل‌ونقل میزان ناچیزی است.

کنارگذاشتن مصرف گوشت وضعیت آب‌وهوایی را نجات نخواهد داد

بسیاری از مردم فکر می‌کنند اجتناب از مصرف گوشت می‌تواند وضعیت آب‌وهوایی کره‌ی زمین را بهبود ببخشد. این در‌حالی‌ است که بررسی‌های اخیر نشان داده حتی اگر شهروندان آمریکایی تمام پروتئین‌های حیوانی را از رژیم غذایی‌شان حذف کنند، انتشار گازهای گلخانه‌ای فقط ۲.۶درصد کاهش خواهد داشت.

درضمن، تغییرات فناوری و ژنتیکی و مدیریتی در هفتاد سال گذشته در کشاورزی ایالات متحده‌ی آمریکا، باعث شده محصولات حیوانی به‌صورت مؤثرتر و گازهای گلخانه‌ای کمتر تولید شود. بنابر گزارش FAO، میزان تولید گازهای گلخانه‌ای ایالات متحده‌ی آمریکت ۱۱.۳درصد کاهش پیدا کرده؛ در‌حالی‌که تولیدات دامی با افزایش همراه بوده است.

در کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا و جنوب‌شرق آسیا، تقاضا برای مصرف گوشت رو‌به‌افزایش است. با‌این‌حال، سرانه‌ی مصرف شهروندان این مناطق کمتر از کشورهای توسعه‌یافته است؛ به‌گونه‌ای‌که در سال ۲۰۱۵، میانگین مصرف سالیانه‌ی گوشت در کشورهای پیشرفته معادل ۹۲ کیلوگرم، ودر خاورمیانه و شمال آفریقا ۲۴ کیلوگرم و در جنوب‌شرق آسیا ۱۸ کیلوگرم گزارش شد.

اهمیت دام‌داری

از ین‌بردن حیوانات انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا حد کمی کاهش می‌دهد و درمقابل، چنین اقدامی رعایت الزامات تغذیه‌ای را سخت‌تر خواهد کرد. بسیاری از منتقدان دام‌داری بر این باورند که اگر کشاورزی رونق بیشتری پیدا کند، می‌توان با کشاورزی غذای لازم افراد را تأمین کرد تا افراد کالری بیشتری از این طریق دریافت کنند. باوجوداین، انسان‌ها برای سلامتی به بعضی از موادمغذی گوشتی نیاز دارند. درضمن، با‌توجه‌به میزان فراوان چاقی در ایالات متحده‌ی آمریکا به‌سختی می‌توان پذیرفت که در این کشور، افراد با کمبود کالری مواجه هستند. علاوه‌براین، تمام قسمت‌های گیاهان خوردنی نیستند. درواقع، افزایش دام‌داری راهی برای افزودن ارزش غذایی و اقتصادی کشاورزی است.

به‌عنوان مثال، بیشترین بخش انرژی دام‌ها از سلولز گیاهی تأمین می‌شود؛ در‌حالی‌که سلولز برای انسان و بسیاری از پستانداران هضم‌نشدنی است. این درحالی است که گاوها و گوسفندها و دیگر حیوانات می‌توانند سلولز را تجزیه و انرژی خورشیدی موجود در این منبع گسترده را آزاد کنند. بنابر آمار منتشرشده‌ی سازمان FAO، حدود ۷۰درصد زمین‌های کشاورزی جهان فقط به‌عنوان چراگاه‌های دامی قابل‌استفاده هستند.

پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که تا سال ۲۰۵۰، جمعیت زمین به ۹.۸میلیارد نفر خواهد رسید و به‌دنبال آن، موضوع تغذیه‌ی این جمعیت دشوارتر خواهد شد. این درحالی است که گزینه‌های انتخابی گوشت در وعده‌های غذایی متنوع‌تر هستند و دام‌ها هم گیاهانی را به‌عنوان غذا می‌خورند که برای انسان‌ها جنبه‌ی خوراکی ندارند. افزون‌براین، پرورش دام می‌تواند درآمد لازم برای کشاورزان مزارع کوچک را در کشورهای در‌حال‌توسعه فراهم کند. در‌حال‌حاضر، دام‌داری معیشت یک‌میلیارد نفر را در جهان تأمین می‌کند. تغییرات اقلیمی نیازمند توجه فوری است و صنعت دام‌داری اثرهای کلی محیطی بر آب‌وهوا و وضعیت زمین خواهد داشت.

تمام این عوامل به‌همراه افزایش جمعیت جهان، دلایل قانع‌‌کننده‌ای برای توجه و تمرکز بر حوزه‌ی دام‌داری است.

برطبق نتایج یک مطالعه‌ی جدید، ایزوترتینوین (Isotretinoin)، فرمی از ویتامین A که دهه‌هاست برای درمان آکنه تجویز می‌شود، میکروبیوم پوست را تغییر می‌دهد و آن ‌را شبیه پوست بدون آکنه می‌کند. طبق گفته‌ی پژوهشگران، این مطالعه چگونگی عمل ایزوترتینوین (که معمولا با نام تجاریآکوتان شناخته می‌شود) را نشان می‌دهد و اطلاعاتی فراهم می‌کند که می‌تواند منجر به درمان‌های آکنه مبتنی بر میکروبیوم شود. نیاز به چنین جایگزینی وجود دارد، زیرا اگرچه ایزوترتینوین مؤثر است ولی دارای عوارض جانبی متعددی است و حتی می‌تواند منجر به ایجاد نقایص شدید مادرزادی شود.

تغییر پوست

برای درمان آکنه اغلب آنتی‌بیوتیک‌هایی تجویز می‌شوند که باکتریکوتی‌باکتریوم اکنس (پروپیونی‌باکتریوم آکنس) را که با آکنه ارتباط دارد، مورد هدف قرار می‌دهند. اما چنین آنتی‌بیوتیک‌هایی در ایجاد سویه‌های مقاوم باکتری مشارکت کرده و حتی می‌توانند میکروب‌های مفید را نیز از بین ببرند.

ایزوترتینوین یک آنتی‌بیوتیک نیست. قبلا تصور می‌شد که این دارو ازطریق خشک کردن پوست، آکنه را درمان می‌کند به این صورت که با خشک شدن پوست، شرایط مناسب برای رشد میکروب‌های عامل آکنه از بین می‌رود. این دارو تنها دارویی است که به‌طور واضح در بلندمدت موجب درمان آکنه می‌شود. ویلیام مک‌کوی نویسنده‌ی نخست این مقاله می‌گوید:

مناطق چربی در پوست وجود دارند که شرایط را برای رشد جوامع خاصی از باکتری‌ها مهیا می‌کنند و ما می‌دانیم که برخی از این باکتری‌ها با بروز آکنه مرتبط هستند. ما می‌خواستیم بدانیم که آیا پس از درمان با ایزوترتینوین واقعا شاهد کاهش این باکتری‌های بد روی پوست هستیم. البته ما می‌دانیم که این دارو روی خود باکتری‌ها عمل نمی‌کند. این دارو درواقع پوست بیمار را تغییر می‌دهد. بنابراین اگر میکروب‌ها در حال تغییر هستند، این امر در پاسخ به تغییر در پوستبیمار است. این دارو به نظر می‌رسد که پوست را برای باکتری‌های مسبب آکنه نامناسب می‌سازد.

پژوهشگران نمونه‌های باکتری را از چهار نقطه‌ی پوست صورت در یک دوره‌ی ده ماهه جمع‌آوری کردند. نمونه‌ها از ۱۷ بیماری که آکنه‌ی آن‌ها با ایزوترتینوین درمان شده بود، گرفته شد و با نمونه‌های مربوط‌به هشت فرد که از این دارو استفاده نکرده بودند، مورد مقایسه قرار گرفت. از این هشت نفر، چهار فرد دارای پوست نرمال و چهار فرد مبتلا به آکنه بودند.

پژوهشگران دریافتند که درمان به کمک ایزوترتینوین موجب افزایش تنوع میکروب‌های پوست می‌شود. طی تعیین توالی DNA، پژوهشگران چهار نوع باکتری را شناسایی کردند که در طول درمان جمعیتشان افزایش پیدا کرده بود. از این میکروب‌ها هیچ‌کدام قبلا با بهبود آکنه ارتباطی نداشتند. ایزوترتینوین همچنین تعداد کلی باکتری‌های پروپیونی‌باکتریوم را کاهش داده بود.

تنگنای باکتریایی

پژوهشگران می‌گویند نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که ایزوترتینوین موجب ایجاد یک تنگنا می‌شود که جوامع مفید باکتری پروپیونی‌باکتریوم و دیگر باکتری‌هایی که به‌نظر سالم می‌رسند، انتخاب می‌شوند و موجب ایجاد یک جامعه‌ی باکتریایی روی پوست می‌شوند که احتمال برگشت آکنه را کاهش می‌دهند، حتی زمانی‌که پس از توقف درمان تولید طبیعی چربی پوست به حالت اول برگردد. مکدونکا میتروا نویسنده‌ی ارشد مقاله می‌گوید:

زمانی‌که شما یک تنگنای باکتریایی ایجاد می‌کنید، فرصتی برای حرکت دیگر میکروب‌ها و افزایش فراوانی آن‌ها حاصل می‌شود. ما این اتفاق را اینجا می‌بینیم. بعد از درمان، جوامع میکروبی به ترکیبی از جمعیت‌ها مبدل گشت که به‌نظر می‌رسد سالم‌تر بوده و این تغییر ماه‌ها پس از درمان همچنان پابرجا بود.

پژوهشگران می‌گویند مهم است که متوجه شویم داروی ایزوترتینوین چگونه کار می‌کند برای اینکه بتوانیم درمان‌هایی جدید ایجاد کنیم که شاید موثرتر بوده و دارای عوارض جانبی کمتری نیز باشند. از آن‌جایی که یکی از عوارض جانبی ایزوترتینوین ایجاد تقایص مادرزادی است، از این دارو نباید در هنگام بارداری استفاده کرد. مک کوی می‌گوید:

آکنه‌ی زنان اغلب در دوران بارداری معمولا تحت درمان قرار نمی‌گیرد زیرا درمان‌های دیگری وجود ندارد که برای این دوره کاملا بی‌خطر باشد. آن‌ها نیاز به گزینه‌های دیگری دارند. مطالعه‌ی ما نشان می‌دهد که شاید راهی برای تهیه‌ی نوعی کود میکروبی (برای رشد میکروب‌های مفید) و نوعی سم (برای ازبین‌بردن میکروب‌های بد) روی پوست برای کمک به تشویق رشد میکروب‌های سالم وجود داشته باشد. ما در حال انجام یک مطالعه‌ی بزرگ‌تر برای نزدیک شدن به پاسخ به این سوالات هستیم.

نسل نهم پردازنده‌های دسکتاپ سری Core اینتل مدتی پیش معرفی شدند؛ این نسل فعلا شامل سه پردازنده‌ با تمرکز روی بازار بالارده‌ها است که هر یک دارای مشخصات فنی مختص به خود هستند. به‌تازگی مشخصات فنی منتسب به چهار پردازنده‌ی نسل نهمی جدید اینتل لو رفته است که نشان می‌دهد این شرکت بالاخره می‌دهد پردازنده‌های جدیدی از سری کافی لیک رفرش تولید کند.

این مشخصات فنیِ لورفته، به چهار پردازنده مربوط می‌شود: پردازنده‌‌های هشت‌هسته‌ای Core i9-9900KF و Core i7-9700KF به‌همراه پردازنده‌‌های ۶هسته‌ای Core i5-9600KF و Core i5-9400F. مشخصات این پردازنده‌ها اخیرا توسط خرده‌فروشی‌های Data-Systems.Fi و Newegg و همچنین شرکت Synnex منتشر شده‌ است و فعلا نمی‌توان از صحت آن‌ها اطمینان داشت.

طبق قوانین نام‌گذاری فعلی Intel، پردازنده‌هایی که در پایان شماره‌مدل آن‌ها حرف F دیده می‌شود (مثل 9400F)، فاقد حافظه‌ی گرافیکی مجتمع هستند؛ به‌همین دلیل پیش‌بینی می‌شود که این پردازنده‌های جدید بیشتر روی بازار سیستم‌های رده‌بالای مجهز به کارت گرافیک مجزا متمرکز باشند. اگر این اتفاق صحت داشته باشد، اینتل برای نخستین‌بار طی چندسال اخیر، به تولید محصولات رده‌بالای بدون حافظه‌ی گرافیکی مجتمع در یکی از اصلی‌ترین خانواده‌های پردازنده‌های خود اقدام می‌کند.

پردازنده‌‌های Core i7-9700KF ،Core i9-9900KF و Core i5-9600KF ظاهرا دارای فرکانس‌های پردازشی مشابهی هستند. افزون‌بر‌این، پردازنده‌ی ۶هسته‌ای Core i5-9400F دارای فرکانس ۲.۹/۴.۱ گیگاهرتز خواهد بود و توان طراحی حرارتی معادل ۶۵ وات خواهد داشت. طبق ادعای منابع این خبر، تمامی این پردازنده‌ها در مادربوردهای سری ۳۰۰ فعلی قابل‌استفاده خواهند بود.

پردازنده‌هایی که در کنار نام آن‌ها علامت * درج شده، هنوز به‌صورت رسمی معرفی نشده‌اند و زومیت نمی‌تواند مستقلا مشخصات فنی منتسب به آن‌ها را تأیید یا تکذیب کند

اینتل تاکنون به‌صورت رسمی از این پردازنده‌های جدید رونمایی به‌عمل نیاورده و حتی در اطلاعیه‌هایش نیز به آن‌ها اشاره نکرده است؛ با این‌همه، فهرست شدن چهار پردازنده‌ی یادشده توسط Newegg و Synnex Thailand، از احتمال معرفی قریب‌الوقوع آن‌ها خبر می‌دهد. فراموش نکنید که تنها چند روز تا آغاز نمایشگاه بزرگ CES 2019 فاصله داریم و پیش‌بینی می‌کنیم که اینتل در آنجا حضور شایان‌توجهی داشته باشد. این احتمال وجود دارد که اینتل در جریان برگزاری سی‌ئی‌اس ۲۰۱۹ طی یک کنفرانس مطبوعاتی، از این پردازنده‌ها پرده‌برداری کند.

در هر صورت، اگر اینتل از این CPUهای جدید رونمایی کند، احتمالا تاریخ عرضه و قیمت آن‌ها را نیز مشخص خواهد کرد (خوشبختانه i9-9900KF قرار است قیمت کمتری نسبت به i9-9900K داشته باشد). مورد مهم دیگری نیز وجود دارد؛ اینتل اخیرا با مشکلات مربوط به کمبود تقاضا از سوی مردم مواجه شده است و این احتمال وجود دارد که با عرضه‌ی پردازنده‌های جدید، اتفاقات مثبتی برای این شرکت بیافتد. 

بیش از سه سال است که از زمان انتشار ویندوز ۱۰ در بازار می‌گذرد. براساس آخرین گزارش تحلیلی Net Applications، سهم بازار ویندوز 10 بیش از سهم بازار ویندوز 7 است. این بدان معنی است هم‌اکنون در بین کاربران کامپیوترهای دسکتاپ، تعداد کاربران بیشتری آخرین سیستم‌عامل ردموندی‌ها را روی دستگاه‌های خود نصب کرده‌اند. در حالی‌که سال ۲۰۱۸ به پایان رسیده است، مایکروسافت انتظار نداشت در چنین زمانی به این نقطه‌ی عطف برسد و امیدورار بود ویندوز ۱۰ زودتر از این‌ها بتواند به سهم بیشتری از بازار نسبت به ویندوز ۷ دست پیدا کند.

ویندوز ۱۰ به‌شدت از سوی کاربران مورد پذیرش قرار گرفت ولی با گذشت زمان، روند سریع نصب آن کاهش پیدا کرد. مایکروسافت هدف‌گذاری کرده بود که در مدت زمان ۲ تا ۳سال، ویندوز ۱۰ در بیش از یک‌میلیارد دستگاه گجت نصب شود، ولی بعدها در هدف‌گذاری خود بازنگری کرد.

در عرض چهارهفته‌ی اول از انتشار ویندوز ۱۰، در حدود بیش از  ۷۵میلیون کامپیوتر آن را نصب کردند و بعد از ۱۰هفته، آمار نصب ویندوز ۱۰ به ۱۱۰میلیون دستگاه رسید. این آمار تصاعدی بالا می‌رفت، به‌طوری‌که به ترتیب پس از ۶، ۸، ۹ و ۱۱ماه، ویندوز ۱۰ روی بیش از ۲۰۰، ۲۷۰، ۳۰۰ و ۳۵۰میلیون دستگاه کامپیوتر نصب شده بود. ویندوز ۱۰ موفق شد تا پس از ۱۴ماه به آمار ۴۰۰میلیون دستگاه و پس از ۲۱ماه به ۵۰۰میلیون دستگاه و درنهایت بعد از ۲۷ماه به ۶۰۰میلیون دستگاه برسد. در ماه سپتامبر (شهریورماه) و پس از گذشت ۳۷ماه، ویندوز ۱۰ تقریبا روی ۷۰۰میلیون دستگاه نصب شده بود. 

اوضاع برای نسخه‌های مختلف ویندوز چگونه است

در ماه نوامبر، سهم بازار ویندوز ۱۰ درحدود ۳۸.۱۴درصد بود و در ماه سپتامبر با رشد ۱.۰۸درصدی به سهم بازار  ۳۹.۲۲درصدی دست یافت. بعد از آنکه در ژوئیه ۲۰۱۶، به‌روزرسانی رایگان ویندوز ۱۰ متوقف شد، روند رشد نصب این سیستم‌عامل رو به کندی گذاشت.

روند کاهش نصب ویندوز ۸ از  ۰.۰۵ به ۰.۸۸درصد رسید در حالی‌که ویندوز ۸.۱ با افت ۰.۱۴درصدی به سهم بازار ۴.۴۵درصدی دست یافت. در پایان ماه دسامبر، سهم بازار این دو نسخه‌ی ویندوز جمعا به ۵.۳۳درصد رسید. در ماه می سال ۲۰۱۵ سهم بازار این دو نسخه‌ی ویندوز در نقطه‌ی اوج ۱۶.۴۵درصدی قرار داشت. 

سهم بازار ویندوز ۷ نیز با کاهش ۱.۹۹درصدی رو‌به‌رو بود و از سهم بازار ۳۸.۸۹درصدی به سهم بازار ۳۶.۹۰درصدی رسید. در ماه دسامبر، ویندوز ۱۰ محبوب‌ترین سیستم‌عامل دسکتاپ شد. در سپتامبر ۲۰۱۲ نیز، ویندوز ۷ سهم بیشتری از بازار را نسبت به ویندوز XP از آن خود کرده بود و در ماه ژوئن سال ۲۰۱۵ میلادی توانست از مرز ۶۰درصد سهم بازار عبور کند. در ابتدای سال ۲۰۱۷ میلادی، سهم بازار ویندوز ویستا بسیار پایین بود و سهم بازار کمتر از یک‌درصد را از آن خود کرد. ابتدای سال ۲۰۱۷ زمانی بود که ویندوز ویستا ۱۰ساله می‌شد. ویندوز XP نیز با افت ۰.۳۱درصدی توانست سهم بازار ۴.۵۴درصدی را از آن خود کند. 

سهم بازار سیستم‌های مختلف به چه شکل است

در ماه دسامبر سهم کلی بازار ویندوز با افت ۰.۸۳درصد به ۸۶.۲۰درصد رسید. باتوجه به افت سهم بازار ویندوز به‌صورت سالیانه، در سال ۲۰۱۷ نیز سهم بازار ویندوز ۸۸.۵۱درصد بود.

بین ماه‌های نوامبر و دسامبر، سیستم‌عامل macOS با رشد ۰.۹۴درصدی توانست سهم بازاری برابر با ۱۰.۶۵درصد را از آن خود کند. در حالی‌که سیستم‌عامل لینوکس با رشد ۰.۷۰درصدی توانست به سهم بازار ۲.۷۸درصدی دست یابد. باتوجه‌به رشد سالیانه‌ی سهم بازار MacOS، سهم بازار این سیستم‌عامل توانست به بیش از ۹.۰۲درصد و سهم سیستم‌عامل لینوکس به بیش از ۲.۱۲درصد سهم بازار برسد.

Net Applications با تحلیل داده‌های مربوط‌به بیش از ۱۶۰میلیون بازدیدکننده‌‌ی منحصربه‌فرد در هر ماه در بیش از ۴۰.۰۰۰وبسایت برای مشتریان خود به چنین نتایجی دست یافته و در  اصل user market shareیا «سهم بازار کاربران» را تعیین کرده است.  علاقه‌مندان می‌توانند user market share را ازطریق StatCounter که هر ماه درحدود ۱۵میلیارد بازدیدکننده از صفحات وب دارد، دریافت کنند. برای دریافت اطلاعات مربوط‌به ماه دسامبر به این لینک مراجعه کنید.  

انسان‌ها می‌توانند در ابتدایی‌ترین سرپناه زندگی کرده و با ساده‌ترین مواد اولیه برای خود غذا تهیه کنند؛ اما امکان ادامه حیات بدون آب پاک ممکن نیست. در مناطق کم‌آب دنیا نظیر بیابان‌ها، به‌دست‌آوردن آب مستلزم شاهکارهای مهندسی و آب‌رسانی است که می‌توانند طاقت‌فرسا و گران باشند. پژوهشگران دانشگاه ایالتی اوهایو، ‌دو مطالعه‌ی جدید انجام داده‌اند که با الهام از طبیعت، به ‌یک راهکار عملی برای مشکل آب پاک رسیده‌اند. یکی از این پژوهشگران می‌گوید:

فکر کردیم چطور می‌توانیم از این همه هوایی که در اطراف ما وجود دارد،‌ آب تهیه کنیم. در عین حال،‌ مواردی در طبیعت نظیر کاکتوس‌ها، سوسک‌ها و گیاهان بیابانی را بررسی کردیم که همین کار را انجام می‌دهند.

تمرکز این دانشمندان، به‌طور‌کلی به پیدا کردن راهکاری برای مشکلات اجتماعی، با الهام از طبیعت معطوف شده بود. در این مورد هم تیم پژوهشی، به بررسی بیابان‌ها پرداختند تا بتوانند اثری از حیات را در جایی پیدا کنند که دسترسی به آب بسیار محدود است. کاکتوس‌ها، سوسک‌ها و گیاهان بیابانی، آب مورد نیاز خود را از مه شبانه به‌دست می‌آورند؛ آن‌ها قطرات آب را از هوا جمع‌آوری کرده و آن را برای ریشه یا محل ذخیره آب خود تصفیه می‌کنند و با همین مقدار آب می‌توانند به حیات خود ادامه دهند.

قطرات آب روی برآمدگی‌های پشت سوسک جمع می‌شود و بعد به سمت دهان او سر می‌خورد. گیاهان بیابان نیز آب را ازطریق نوک تیغ‌های خود جمع‌ می‌کنند و بعد این آب از راه مسیرهای روی هر تیغ به سمت ریشه‌ها می‌برند. کاکتوس‌ها، آب را با نوک خاردار خود جمع‌آوری کرده و سپس قطرات آب را ازطریق بدنه‌ی مخروطی‌شان به سمت پایین گیاه هدایت می‌کنند.

این تیم پژوهشی هر یک از این موجودات زنده را بررسی کردند و دریافتند که می‌توانند سیستمی مشابه و البته بزرگ‌تر برای انسان بسازند که بتواند از مه شبانه و بخار متراکم، آب پاک به دست آورد. آن‌ها در مطالعات‌شان به‌دنبال سطوحی بودند که بتوان به کمک آن‌ آب را جمع‌آوری کرد و در نظر داشتند که ببینند کدام سطوح بیشترین کارآمدی را دارند. با استفاده از چاپگرهای سه‌بعدی، سطوحی با برآمدگی و خار ساختند و سپس با استفاده از یک مرطوب‌کننده تجاری،‌ محیط‌های محصور و مه‌آلود ایجاد کردند تا ببینند کدام سیستم می‌تواند بیشترین آب را جمع‌ کند.

آن‌ها در بررسی خود متوجه شدند که اشکال مخروطی در مقایسه‌با اشکال استوانه‌ای می‌توانند آب بیشتری جمع کنند. البته باتوجه‌به شکل کاکتوس‌ها، این نتیجه‌گیری منطقی به نظر می‌رسد. علت این موضوع، یک پدیده‌ی فیزیکی به‌نام شیب ‌«فشار لاپلاس» (Laplace pressure) است که در آن آب در نوک مخروط جمع می‌شود و بعد از شیب مخروط به سمت پایین حرکت می‌کند که محل ذخیره‌ی آب گیاه در آنجا قرار دارد. آب روی سطوح شیاردار سریع‌تر از سطوح بدون شیار جریان می‌یابد؛ در این تحقیق نیز مشخص شد که سرعت انتقال آب در سطوح شیاردار دوبرابر سطوح بدون شیار است. مواد تشکیل‌دهنده‌ی این مخروط‌ها نیز حائز اهمیت بود؛ درواقع سطوح هیدروفیلیک (که به‌جای جذب آب، امکان جمع شدن آب را می‌دهد) بیشترین میزان آب را جمع‌آوری کردند.

مواد روی سطح سوسک، ناهمگن است و شامل نقاط هدیروفیلی  (آب‌‌دوست) می‌شود که اطرافش را بخش‌های هیدروفوبیک (آب‌گریز) احاطه کرده است؛ به این ترتیب آب می‌تواند به‌راحتی به سمت دهان سوسک حرکت کند.

این تیم پژوهشی همچنین به بررسی ساختاری متشکل از چند مخروط پرداختند و فهمیدند زمانی‌که قطرات آب بین مخروط‌هایی به‌هم می‌رسند که یک یا دو میلی‌متر با هم فاصله دارند، آب بیشتری جمع‌ می‌شود. این آزمایش هم‌اکنون فقط در سطح آزمایشگاه انجام شده است، اما تیم پژوهشی پیش‌بینی می‌کند که با قرار دادن چنین ساختارهایی در بیابان می‌توان آب بیشتری از مه یا بخار آب به دست آورد. این آب می‌تواند مکمل سیستم‌های عمومی آب‌رسانی یا چاه‌های آب در خانه‌ها یا کل جامعه شود.

نمونه‌های مشابه این ایده نیز در دنیا وجود دارد؛ به‌عنوان مثال در بیابان آتاکاما در شیلی، شبکه‌های بزرگی قرار دارد که به جمع‌آوری آب از مه می‌پردازد و آن را برای استفاده کشاورزان و دیگران، در یک مخزن ذخیره می‌کند. بااین‌حال یکی از پژوهشگران این تیم تحقیقانی معتقد است این شبکه‌ها شاید جزو کارآمدترین روش‌ها برای جمع کردن آب از هوا نباشد.

تأمین آب مسئله‌ی بسیار مهمی است، به‌خصوص برای مردمی که در مناطق خشک دنیا زندگی می‌کنند. با استفاده از فناوری‌هایی که با الهام از طبیعت به وجود آمده‌اند، می‌توان با بهترین روش ممکن به چالش تهیه آب پاک رفت.

به نظر می‌‌رسد مشکلی در فضای بالای سرمان وجود دارد؛ میدان مغناطیسیزمین به‌‌شدت در حال تضعیف است. باتوجه‌به نتایج پژوهش‌‌ مهمی که در اوایل سال جاری انجام شده، این اختلال عظیم تنها بخشی از الگویی بزرگ‌تر است که بیش از ۱۰۰۰ سال زمان خواهد برد.

میدان مغناطیسی زمین تنها قطب شمال و جنوب را به ما نشان نمی‌دهد؛ این میدان همچنین از ما دربرابر طوفان‌‌های خورشیدی و تابش کیهانی محافظت می‌کند؛ اما این میدان نیرو به‌‌سرعت در حال تضعیف است؛ دانشمندان بر این باورند که علت این امر می‌‌تواند آغاز پدیده‌ی جابجایی قطب‌‌های مغناطیسی زمین باشد.

با اینکه بسیار عجیب به نظر می‌‌رسد؛ اما گویا این پدیده قبلاً هم در بازه‌‌های وسیعی از زمان رخ داده است. آخرین باری که این رویداد آغاز شد، حدود ۷۸۰هزار سال پیش بود که البته تا ۴۰هزار سال پیش به درازا کشید.

این فرایند سرعت زیادی ندارد؛ جابجایی قطب‌‌های زمین به آرامی و در طول هزاران سال رخ می‌دهد. هنوز هیچ‌کس نمی‌‌تواند بگوید که آیا پدیده‌‌ی جابجایی دیگری نیز در راه است یا خیر. یکی از دلایل این عدم‌‌قطعیت عدم دسترسی به اطلاعات است.

منطقه‌ای که بیشتر از همه نگرانی دانشمندان را برانگیخته است؛ ناهنجاری آتلانتیک جنوبی است؛ گستره‌‌ی وسیعی که از شیلی تا زیمبابوه کشیده شده ‌است. میدان مغناطیسی درون این ناهنجاری به‌‌حدی ضعیف است که ورود به آن حتی برای ماهواره‌‌ها نیز مخاطره‌‌آمیز است؛ چراکه ورود تشعشات کیهانی در این ناحیه ممکن است که با ایجاد اختلال در وسایل الکترونیکی، آن‌‌ها را از کار بیندازند. وینسنت هیر، فیزیکدان دانشگاه روچستر در نیویورک طی اظهاراتی در ماه فوریه‌ی سال ۲۰۱۸ گفت:

ما مدتی است که می‌دانیم میدان مغناطیسی زمین در حال تغییر است؛ اما آنچه هنوز نمی‌‌دانیم این است که آیا ناهنجاری رخ‌‌داده در این ناحیه‌‌ی خاص در بلندمدت نیز غیرعادی محسوب می‌‌شود یا خیر.

یکی از دلایل بی‌‌اطلاعی دانشمندان درباره‌ی تاریخچه‌‌ی وضعیت مغناطیسی این منطقه، فقدان داده‌‌های آرچیومگنتیک (archaeomagnetic) است؛ این داده‌‌ها، شواهد فیزیکی مربوط‌به مغناطیس زمین در گذشته هستند که به‌‌گونه‌‌ای در آثار باستانی قرون گذشته محفوظ مانده‌‌اند. یکی از این شواهد اعصار پیشین متعلق به گروهی از آفریقایی‌‌های باستانی است که در دره‌‌ی رودخانه لیمپوپو (واقع در مرز زیمبابوه، آفریقای جنوبی و بوتسوانا) زندگی می‌‌کردند. این مناطق اکنون که در ناحیه‌‌ی ناهنجاری آتلانتیک جنوبی واقع شده‌‌اند.

حدود ۱۰۰۰سال پیش، مردمان بانتو شاهد برگزاری یک آئین خرافی مفصل در زمان بروز ناملایمات اقلیمی بوده‌‌اند. در دوره‌‌ی خشکسالی، آن‌ها کلبه‌های گِلی و سیلوهای گندم خود را در یک مراسم تطهیر مقدس به آتش می‌کشیدند تا باران را دوباره به سرزمین خود بازگردانند؛ درحالی‌که این کار آن‌‌ها تنها زمینه‌‌ را برای انجام پژوهش‌‌های میدانی دانشمندان در قرن‌‌های بعدی فراهم کرد. جان تاردونو، یکی از متخصصان ژئوفیزیک تیم پژوهشی توضیح می‌‌دهد:

وقتی شما گِل را در دماهای بسیار بالا می‌‌سوزانید، درواقع مواد معدنی مغناطیسی درون آن را‌‌ تثبیت می‌کنید و هنگامی که این گل دوباره خنک می‌‌شود، یک سابقه از میدان مغناطیسی زمین را در خود نگاه می‌‌دارند.

بدین ترتیب، تجزیه‌‌و‌‌تحلیل آثار باستانی به‌‌جای‌مانده از این مراسم آتش‌‌بازی، دستاوردی بسیار فراتر از آشنایی با آداب فرهنگی اجداد آفریقایی‌‌ها در برداشته است. تارنودو ادامه می‌دهد:

ما به‌دنبال الگوی تکرار این ناهنجاری‌‌ها هستیم؛ زیرا تصور می‌‌کنیم این همان اتفاقی است که امروزه در شرف وقوع بوده و باعث بُروز ناهنجاری آتلانتیک جنوبی شده است. ما شواهدی یافته‌‌ایم که نشان می‌‌دهد این ناهنجاری‌ها در گذشته نیز رخ داده‌اند و این امر به ما در مستندسازی تغییرات فعلی در میدان مغناطیسی زمین کمک شایانی می‌‌کند.

این مصنوعات همانند قطب‌‌نمایی که گویی بلافاصله بعد از آیین سوزاندن در زمان منجمد شده باشد، نشان می‌دهند که تضعیف میدان مغناطیسی در ناهنجاری آتلانتیک جنوبی پدیده‌‌ای مستقل محسوب نمی‌‌شود. نوسانات مشابهی در سال‌های ۴۰۰ الی ۴۵۰ میلادی، ۷۰۰ الی ۷۵۰ میلادی و ۱۲۲۵ الی ۱۵۵۰ میلادی نیز رخ داده است و این الگو درواقع به ما می‌گوید که وضعیت دیده‌‌شده در ناهنجاری آتلانتیک جنوبی، اتفاقی نیست. تارنودو می‌گوید:

ما شواهد محکم‌‌تری را به‌‌دست آورده‌‌ایم که حاکی از آن است یک پدیده‌‌ی غیرمعمول در مرز میان گوشته و هسته‌‌ی زمین زیر قاره‌یآفریقا در جریان است که می‌تواند تأثیر مهمی بر میدان مغناطیسی جهان داشته باشد.

تصور می‌شود این تضعیف میدان مغناطیسی زمین که در طول ۱۶۰سال اخیر (یا بیشتر) رخ داده است، از یک منبع عظیم از سنگ‌‌های متراکم با نام Large Low Shear Velocity Province ناشی می‌‌شود که نزدیک ۲.۹۰۰ کیلومتری عمق قاره‌‌ی آفریقا قرار گرفته است. پژوهشگران در سال گذشته در وب‌سایتکانورسیشن این‌‌گونه توضیح دادند:

این یک ویژگی ژرف از زمین است که باید ده‌ها میلیون سال قدمت داشته باشد. این توده هزاران کیلومتر وسعت دارد و دارای مرزهایی نوک‌‌تیز است.

این منطقه‌‌ی متراکم در مرز مابین آهن مذاب بخش خارجی هسته و بخش سخت‌‌تر و خنک‌تر گوشته‌‌ی زمین واقع شده است. گفته می‌‌شود این ناحیه به‌‌گونه‌ای در میدان مغناطیس ایجادشده توسط آهن موجود در هسته اختلال ایجاد می‌‌کند.

برای دانستن اینکه واقعاً چه رویدادی در شرف وقوع است، نیاز به پژوهش‌‌های بیشتری وجود دارد. آن‌‌گونه که پژوهشگران توضیح می‌دهند، نظریه‌‌ی سابق درمورد جابجایی قطب‌‌ها بر این اساس بود که پدیده‌‌ی مذکور می‌تواند در هر نقطه‌‌ای از هسته آغاز شود؛ اما یافته‌های اخیر نشان می‌دهد که اتفاقات رخ‌‌داده در میدان مغناطیسی بالای سرمان، به پدیده‌‌هایی در نقاطی خاص از مرز هسته و گوشته‌‌ی زمین مرتبط است.

اگر حق با پژوهشگران باشد، پس می‌‌توان گفت قطعه‌‌ی بزرگی از این پازل پیچیده در اختیار ما قرار گرفته است؛ آن هم به‌‌لطف یک مراسم باستانی سوزاندن خاک رس در هزاران سال پیش. بااین‌حال، هنوز کسی از اثرات این کشفیات در آینده اطلاعی ندارد. هیر می‌‌گوید:

ما اکنون می‌دانیم که این رفتار غیرعادی چند بار دیگر نیز پیش از ۱۶۰ سال اخیر رخ داده ‌و در حقیقت بخشی از یک الگوی بلند‌‌مدت محسوب می‌شود. بااین‌حال هنوز خیلی زود است که بگوییم این رفتار منجر به یک جابجایی کامل در قطب‌‌ها خواهد شد.

یافته‌های این پژوهش در سری مقالات بررسی ژئوفیزیکال منتشر شده است.