گوگل در اکتبر ۲۰۱۹ به‌صورت رسمی پایان کار هدست Daydream View VR را اعلام کرد که به حوزه‌ی واقعیت مجازی موبایل مربوط بود. گوگل در ابتدا برنامه‌های ویژه‌ای برای تسلط روی بازار واقعیت مجازی موبایل داشت؛ اما اخیرا قدم روبه‌عقب دیگری برداشته و نرم‌افزار کاردبرد (Cardboard) را به‌حالت متن‌باز (Open Source) درآورده است. کاردبرد درحقیقت هدستی واقعیت مجازی به‌شمار می‌آید که ظاهری ساده و به‌دور از تجملات خاص دارد. گوگل مدت‌ها پیش با منتشرکردن مشخصات فنی دقیق Cardboard VR به‌‌طور عمومی این هدست را ازلحاظ سخت‌افزاری متن‌باز کرده بود. با‌این‌حال، اهالی مانتین‌ویو اخیرا تصمیم گرفته‌اند نرم‌افزار هدستشان را نیز به‌حالت متن‌باز درآورند.

گوگل در اطلاعیه‌ای رسمی اعلام کرده است با متن‌بازکردن کاردبرد، کاری کرده است که این هدست واقعیت مجازی برای همگان دردسترس قرار گیرد. گوگل می‌گوید از زمان عرضه‌ی کاردبرد به‌ بازار، توانسته است بیش از ۱۵ میلیون دستگاه از آن را در سراسر دنیا عرضه کند. به‌لطف قیمت ارزان کاردبرد، افراد بیشتری در سراسر دنیا توانستند بدون صرف هزینه‌ی زیاد از مزیت‌های واقعیت مجازی بهره‌مند شوند. ظاهرا گوگل به‌مرور زمان دیده است که میزان استفاده از کاردبرد کاهش می‌یابد؛ ازاین‌رو تصمیم گرفته است بیشتر روی آن تمرکز کند. البته این موضوع چندان برایمان تعجب‌برانگیز نیست؛ زیرا از همان زمان معرفی اولیه‌ی کاردبرد، مشخص بود شمار زیادی از کاربران به آن تمایل نشان نمی‌دهند و این هدست نمی‌تواند مخاطبان زیادی برای خود دست‌و‌پا کند.

گوگل بستر خاصی را دراختیار سازندگان اپلیکیشن‌ها قرار داده است تا این افراد بتوانند با اتکا به آن، اپلیکیشن‌های متنوع سازگار با کاردبرد را روی iOS و اندروید منتشر کنند. از‌این‌پس به‌لطف متن‌بازشدن کاردبرد، API ویژه‌ای دراختیار سازندگان قرار می‌گیرد تا با استفاده از آن‌، قابلیت‌های جدیدی به اپلیکیشنشان اضافه کنند. 

کاردبرد هنگام عرضه محصولی نوآورانه بود؛ به‌همین‌دلیل، در ابتدا با استقبال مواجه شد؛ اما مشخص بود که با مرور زمان، جذابیتش را از دست می‌دهد و افراد کمتری به آن توجه می‌کنند. نویسنده‌ی رسانه‌ی ورج که سابقه‌ی کار با کاردبرد را دارد، می‌گوید اولین تجربه‌اش از این هدست واقعا لذت‌بخش بوده؛ اما هیچ‌گاه ترغیب نشده است دوباره سراغ تجربه‌ی آن برود.

گوگل کاردبرد که در سال ۲۰۱۴ معرفی شد، جزو نخستین کیت‌های واقعیت مجازی DIY به‌شمار می‌آید که پس از پروژه‌هایی نظیر FOV2GO در بازار حضور پیدا کرد. کاردبرد توانست چند سال جذابیت خاصی به حوزه‌ی واقعیت مجازی مبتنی‌بر موبایل تزریق کند. میزان استقبال از کاردبرد چندان زیاد نبود؛ اما این هدست درهرصورت محصولی جالب به‌شمار می‌آمد. براساس ادعای بسیاری از کارشناسان، صنعت واقعیت مجازی موبایل به پایان راهش رسیده است؛ زیرا ظاهرا راهی برای خرید گیر VR آکیولس در آمریکا وجود ندارد و گوگل نیز پایان کار پروژه‌ی دی‌دریم (Daydream) را اعلام کرده است. افرون‌براین، با در‌نظر‌گرفتن متن‌باز‌شدن کاردبرد، می‌توانیم عملا مُهر تأییدی بر ادعاهای اخیر مبنی‌بر پایان کار واقعیت مجازی موبایل بزنیم.

گوگل می‌گوید قصد دارد همچنان با اضافه‌کردن قابلیت‌های جدید به کاردبرد، در پروژه‌ی متن‌باز این هدست مشارکت کند. این شرکت فعلا به‌طور دقیق نگفته است که قابلیت‌های جدید شامل چه مواردی هستند. البته براساس اعلام رسمی، گوگل در پی انتشار کیت توسعه‌ی نرم‌افزار مخصوصی برای Unity است.

هر دو مدل G500 و G63 مرسدس بنز جی‌کلاس با میانگین مصرف سوخت ۱۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر جزو پرمصرف‌ترین خودروهای بازار هستند؛ اما این مسئله به‌همین منوال باقی نخواهد ماند؛ زیرا قرار است جی‌کلاس نیز در نسخه‌ی تمام‌الکتریکی به بازار عرضه شود. مدیر سوئدی ۵۰ ساله‌ی دایملر به این موضوع اعتراف کرد که مرسدس در فکر کنارگذاشتن جی‌کلاس بود؛ اما با این تصمیم مخالفت کرده و اگر بنا به توقف تولید خودرویی باشد، باید جی‌کلاس را به‌عنوان گزینه‌ی آخر در نظر گرفت.

جی‌کلاس در‌حال‌حاضر یکی از گران‌قیمت‌ترین خودروهایی است که مرسدس تولید می‌کند و نسخه‌ی برقی آن می‌تواند قیمت گران‌تری هم داشته باشد. ممکن است مرسدس بنز این مدل را به‌عنوان یکی از خودروهای سری EQ تولید کند. اولین محصول از سری خودروهای فاقد آلایندگی مرسدس بنز کراس‌اور EQC است و در ‌آینده، مدل EQS نیز به‌عنوان نسخه‌ای الکتریکی از مرسدس اس کلاس به این سری اضافه خواهد شد. 

در‌حال‌حاضر نیز، جی‌کلاس را به‌صورت الکتریکی می‌توان خرید؛ چون شرکتی اتریشی به‌نام Kreisel Electric پیشرانه‌ی احتراق داخلی جی‌کلاس را با موتور برقی جایگزین می‌کند. یکی از اولین مشتریان جی‌کلاس الکتریکی Kreisel Electric آرنولد شوارتزنگر بود که هامر H1 الکتریکی نیز دارد. جی‌کلاس الکتریکی Kreisel Electric موتور برقی ۴۸۳ اسب‌بخار دارد و می‌تواند در ۵/۶ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر‌بر‌ساعت دست پیدا کند. حداکثر سرعت این مدل نیز به ۱۸۳ کیلومتر‌بر‌ساعت می‌رسد و می‌تواند با اتکا به باتری ۸۰ کیلووات‌ساعتی خود، با هربار شارژ ۳۰۰ کیلومتر را طی کند. برای شارژکردن باتری این خودرو از یک شارژر ۱۶۰ کیلووات‌ساعتی استفاده می‌شود. 

هنوز مشخص نیست مرسدس بنز چه زمان نسخه‌ی الکتریکی جی‌کلاس را معرفی خواهد کرد؛ اما همین که می‌دانیم این مدل آفرود افسانه‌ای در دنیای خودروهای الکتریکی نیز حضور خواهد داشت، جای خوشحالی دارد.

یکی از راه‌های برتری کامپیوترهای کوانتومی درمقایسه‌با کامپیوترهای کلاسیک، استفاده از ذره‌های نور (فوتون) است. جیان وی پان و چائو یانگ لو، از دانشگاه علوم و فناوری چین، همراه با همکاران خود موفق شدند روش رایانش کوانتومی به‌نام نمونه‌برداری بوزونی را بهبود دهند و به رکورد کشف ۱۴ فوتون در نتایج نهایی برسند. در مکانیک کوانتوم، بوزون ذره‌ای تابع استاتیک بوز‌اینشتین است. در آزمایش‌های گذشته، پژوهشگران فقط پنج فوتون کشف کرده بودند. در آزمایش جدید، افزایش تعداد فوتون‌ها چشمگیر نیست؛ اما این تعداد در فضای حالت برابر با ۶/۵ میلیارد «تا» یا برابر با تعداد حالت‌های پیکربندی سیستم کامپیوتری است. هرچه فضای حالت بزرگ‌تر باشد، احتمال شبیه‌سازی آن با کامپیوتر کلاسیک کاهش می‌یابد.

نتیجه‌ی پژوهش یادشده ۲۲ اکتبر در سرور arXiv.org منتشر شده و هنوز بررسی نشده است. درصورت تأیید، این پژوهش نقطه‌ی شاخص و مهمی در رقابت برتری کوانتومی خواهد بود. برتری کوانتومی به نقطه‌ای گفته می‌شود که کامپیوترهای کوانتومی حتی از بهترین کامپیوترهای کلاسیک هم سبقت می‌گیرند.

تخته‌ی گالتون

در کامپیوترهای کلاسیک، اطلاعات به‌شکل بیت‌های دودویی رمزنگاری می‌شود؛ بنابراین دو بیت می‌تواند برابر با ۰۰، ۰۱، ۱۰ یا ۱۱ باشند. کامپیوتر کوانتومی می‌تواند هم‌زمان در هر دو وضعیت بیت کلاسیک قرار گیرد. دو کیوبیت می‌تواند هم‌زمان ۰۰، ۰۱، ۱۰ یا ۱۱ باشند و سه کیوبیت می‌تواند در هرکدام از هشت حالت قرار بگیرند و این روند به‌همین‌ترتیب ادامه می‌یابد. دلیل مزیت کامپیوترهای کوانتومی، همین افزایش نمایی است.

در چند هفته‌ی گذشته، رقابت بر سر برتری رایانش کوانتومی به‌شدت افزایش یافته است. کامپیوتر کوانتومی گوگل فقط در ۲۰۰ ثانیه موفق شد عملیاتی اجرا کند که به‌ادعای پژوهشگران، کامپیوتر کلاسیک برای حل آن به ۱۰ هزار سال زمان نیاز دارد. شایان ذکر است پژوهشگران IBM هم مشغول حل مسئله‌ای هستند که کامپیوتر کلاسیک در سه روز خواهد توانست آن را حل کند. پن و لو از روش خود به‌عنوان مسیری احتمالی به‌سمت برتری کوانتومی یاد می‌کنند. اسکات آرونسون، دانشمند نظری کامپیوتر در دانشگاه آستین تگزاس، دراین‌باره می‌گوید:

مطمئن نیستم و راه دشواری به‌نظر می‌رسد؛ اما به‌عنوان یکی از مخترعان نمونه‌برداری بوزونی خوشحالم که می‌توانم پیشرفت مسیر دیگری را نیز شاهد باشم.

نمونه‌برداری بوزونی را می‌توان به مدل کوانتومی دستگاهی کلاسیک به‌نام تخته‌ی گالتون تشبیه کرد. در این دستگاه، توپ‌ها روی ردیفی از میخ‌ها پرتاب می‌شوند و پس از پرتاب، روی شیار‌های پایین تخته فرود می‌آیند. حرکت تصادفی توپ‌ها به توزیعی عادی در شیارها منجر می‌شود و اغلب توپ‌ها نزدیک به مرکز فرود می‌آیند و تعداد کمی از آن‌ها در لبه‌ها قرار می‌گیرند. کامپیوترهای کلاسیک با شبیه‌سازی حرکت تصادفی، به‌راحتی می‌توانند این نتیجه را پیش‌بینی کنند.

در نمونه‌برداری بوزونی، فوتون‌ها به‌جای توپ‌ها و دستگاه‌های نوری مثل آینه و منشور به‌جای میخ‌ها قرار می‌گیرند. فوتون‌ها ازطریق آرایه‌ای روشن می‌شوند و در شیار انتهایی فرود می‌آیند و آشکارساز‌ها در این نقطه می‌توانند حضور آن‌ها را ثبت کنند. به‌دلیل خواص کوانتومی فوتون‌ها، دستگاهی صرفا با ۵۰ یا ۶۰ فوتون می‌تواند تعداد زیادی توزیع مختلف را تولید کند که پیش‌بینی آن برای کامپیوترهای کلاسیک میلیاردها سال طول می‌کشد.

نمونه‌برداری بوزونی با اجرای وظیفه می‌تواند نتایج را پیش‌بینی کند؛ در‌نتیجه، این روش ترکیبی از مسئله‌ی محاسباتی و کامپیوتر کوانتومی است که می‌تواند آن را حل کند یا به‌عبارتی، مسئله و راه‌حل ترکیب شده‌اند.

آرونسون و دانشجوی او، الکس آرخیپوف، در سال ۲۰۱۰، روش نمونه‌برداری بوزونی را پیشنهاد کردند؛ اما این روش در آن زمان تحت‌الشعاع روش‌های گوگل و IBM قرار گرفت که از کیوبیت‌های فیزیکی استفاده می‌کردند. یکی از مشکلات روش بوزونی، کمبود امکانات است. جاناتان داولینگ، فیزیک‌دان تئوری دانشگاه ایالتی لوییزیانا می‌گوید:

کامپیوتر جهانی می‌تواند هر نوع مسئله‌ای را حل کند؛ اما این کامپیوتر صرفا قادر به حل یک مسئله است.

گفتنی است حل فقط یک مسئله با سرعتی بیشتر از کامپیوتر کلاسیک را می‌توان نشانه‌ی برتری کوانتومی در نظر گرفت.

میز نمونه‌برداری بوزونی

‌مسابقه‌ی سوارکاری

اجرای آزمایش معمولا کار دشواری است. لو در توییتر، تصویری از آزمایش تیم خود را منتشر کرد که زمینه‌ی آزمایش، میزی پوشیده از الگوی پیچیده‌ی دستگاه‌های فلزی درخشان و به‌هم‌فشرده بود. مشکل اصلی در چنین آزمایشی، زمان‌بندی است؛ چراکه فوتون‌ها باید به‌صورت مجزا و هم‌زمان تولید شوند. الکساندرا مویلت، دانشجوی دکتری رایانش کوانتومی در دانشگاه بریستول انگلستان، اعتقاد دارد:

فوتون‌ها منتظر یکدیگر نمی‌مانند؛ بنابراین، باید هم‌زمان هر فوتون را بسازید.

درصورتی‌که فوتون‌ها حتی یک‌تریلینیوم ثانیه با یکدیگر فاصله داشته باشند، از دست می‌روند. هر فوتون داخل سیستم می‌تواند احتمال ناسازگاری فوتون‌های دیگر را افزایش دهد؛ زیرا خطا به ایجاد خطاهای بیشتر منجر می‌شود. هرچه تعداد فوتون‌های گمشده بیشتر باشد، شبیه‌سازی توزیع فوتونی برای کامپیوتر کلاسیک آسان‌تر خواهد بود. لو از ۱۴ فوتون‌ کشف‌شده به‌عنوان منبع فوتونی بسیار دقیقی یاد می‌کند. داولینگ می‌گوید:

چهارده فوتون جدید مجموعه‌ای جادویی است و بدون آن‌ها انجام آزمایش ممکن نبود.

اگرچه پژوهشگران از بیست فوتون ورودی فقط ۱۴ فوتون را کشف کردند، این تعداد برای ایجاد فضای حالت دشوار محاسباتی کافی بود. برای درک دلیل، بازی ساده‌ای مثل دوز را در نظر بگیرید که در آن تعداد ۱۹٬۸۶۳ یا سه به توان ۹ فضای حالت وجود دارد. در این بازی، ۹ مربع وجود دارد که هرکدام سه احتمال دارد: فضای خالی و X یا O. فضای حالت در نمونه‌‌برداری بوزونی برابر با ۱۵،۵۰۴ بود؛ در‌حالی‌که فضای حالت در آزمایش پن و لو دقیقا برابر با ۱۰۰ تریلیون بود. لو در پست توییتر خود مدعی شده است در یک سال، تعداد فوتون‌ها را به ۳۰ تا ۵۰ فوتون خواهد رساند.

امکان توسعه‌ی نمونه‌برداری بوزون برای رسیدن به برتری در رایانش کوانتومی هنوز مشخص نیست. بسیاری از کسب‌و کارهای چندمیلیون‌دلاری در‌این‌زمینه مدعی بوده‌اند. داولینگ درباره‌ی این موضوع می‌گوید:

برتری کوانتومی مانند مسابقه‌ی سوارکاری است. در این مسابقات نمی‌دانید اسب خودتان یا دیگران چقدر می‌تواند سریع باشد.

تراشه‌های اسنپدراگون در قالب نسل جدید خود به‌زودی در معرض دید علاقه‌مندان به دنیای فناوری قرار خواهند گرفت و توانایی‌های آن‌ها آشکار خواهد شد. این اتفاق قرار است در کنفرانس امسال کوالکام که با نام اجلاس فناوری اسنپدراگون ۲۰۱۹ شناخته می‌شود رخ دهد؛ کنفرانسی که بنابر تأیید این شرکت قرار است در تاریخ سوم تا پنجم دسامبر امسال یعنی کمتر از یک ماه دیگر برگزار شود. محل برگزاری رویداد هم جزیره‌ مائوئی هاوایی خواهد بود.

بی‌شک مهم‌ترین بخش این کنفرانس به معرفی رسمی نسل جدید تراشه یکپارچه کوالکام یا همان نسخه‌ی جدید اسنپدراگون اختصاص دارد. نام نسل جدید تراشه اسنپدراگون به‌صورت رسمی اعلام نشده است، اما دنبال کنندگان اخبار دنیای فناوری آن را با نام Snapdragon 865 می‌شناسند. این نام توسط برند چینی 8848 که در تولید ابزارهای لوکس فعال است مورد تأیید قرار گرفت. برند مذکور چندی پیش از گوشی پرزرق‌وبرق خود به نام Titanium M6 5G رونمایی کرد؛ محصولی که بنابر ادعای سازندگان آن از وجود تراشه اسنپدراگون ۸۶۵ بهره می‌برد.

به هر حال هنوز اطلاعات دقیقی در مورد تراشه جدید کوالکام یا همان اسنپدراگون ۸۶۵ فاش نشده است. از همین رو انتظار می‌رود در کنفرانس امسال کوالکام به‌طور کامل به این موضوع پرداخته شود. به احتمال فراوان در این تراشه شاهد وجود پردازنده گرافیکی بهینه‌شده آدرنو در کنار هسته‌های جدید پردازشی برای بخش پردازنده مرکزی آن خواهیم بود. به‌علاوه، احتمال می‌رود که قوای ارتقایافته‌ی پردازشی این تراشه در دو بخش پردازنده گرافیکی و مرکزی براساس معماری Cortex-A77 از ARM با یکدیگر ترکیب شده باشد. این تراشه قرار است جایگزین نسخه‌ی پیشین اسنپدراگون یعنی Snapdragon 855 شود؛ پردازنده‌ای که در انواع و اقسام گوشی پرچم‌دار سال ۲۰۱۹ مورد استفاده قرار گرفت و طبق روال مرسوم، در سال ۲۰۲۰ جای خود را به اسنپدراگون ۸۶۵ خواهد داد.

انتظار می‌رود که علاوه بر معرفی تراشه نسل جدید اسنپدراگون از نسخه‌ی ویژه آن که به مودم 5G مجهز است هم رونمایی شود. این احتمال باتوجه به معرفی پردازنده Kirin 990 که از وجود چنین قابلیتی برخوردار است قوت می‌گیرد؛ به این دلیل که کوالکام به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی بازار پردازنده موبایل نمی‌خواهد از قافله 5G عقب بماند. بر همین اساس انتظار می‌رود که این شرکت در کنار تراشه پرچم‌دار خود به معرفی پردازنده‌های موبایل یکپارچه و میان‌رده‌ا‌ی بپردازد که مجهز به مودم 5G هستند؛ تراشه‌هایی که می‌توانند وجود قابلیت ارتباطی 5G را برای طیف گسترده‌تری از گوشی‌های موبایل، به‌خصوص محصولات میان‌رده امکان‌پذیر سازند.

در مجموع این انتظار از کوالکام می‌رود که در کنفرانس اسنپدراگون ۲۰۱۹ تمرکز ویژه‌ای بر قابلیت 5G داشته باشد. به‌عنوان مثال می‌توان شاهد معرفی نسخه‌ی بهینه‌شده‌ای از مودم Snapdragon X55 بود. این مودم یکپارچه که به قابلیت 5G مجهز است، ماه فوریه امسال رونمایی شد و در کنفرانس ماه آینده کوالکام می‌توان شاهد معرفی به‌روزرسانی‌های تازه‌ای برای آن بود.

در کنفرانس سال گذشته همراه‌با معرفی تراشه اسنپدراگون ۸۵۵ بخش عمده‌ای از تمرکز کوالکام بر معرفی قابلیت پردازش سیگنال تصویر اختصاصی این شرکت که با نام Spectra 380 شناخته می‌شود قرار داشت؛ پدیده‌ای که با نوعی هوش مصنوعی یکپارچه مبتنی بر قابلیت‌های یادگیری ماشین ترکیب شده است. انتظار می‌رود که این ویژگی‌ها در تراشه اسنپدراگون ۸۶۵ هم وجود داشته باشد و حتی تا حد قابل‌توجهی ارتقا یابد. بنابراین در کنفرانس امسال هم می‌توان شاهد معرفی فرصت‌ها و پتانسیل‌های تازه برای استفاده از هوش مصنوعی در گوشی‌های موبایل جدید توسط کوالکام بود.

یکی دیگر از بخش‌های مهم کنفرانس سال گذشته‌ی کوالکام به معرفی نخستین تراشه اختصاصی این شرکت برای لپ‌تاپ اختصاص داشت. این تراشه که با نام Snapdragon 8cx شناخته می‌شود، در بخش پردازنده موبایل خود به Kryo 495 و در بخش پردازنده گرافیکی هم به نسخه‌ی جدیدی از Adreno 680 مجهز است. به این ترتیب شاهد افزایش کارایی این تراشه تا حد دو برابر نسبت به اسنپدراگون ۸۵۵ هستیم. به‌علاوه، توان فنی این پردازنده موبایل هم به میزان ۶۰ درصد بیشتر از اسنپدراگون ۸۵۵ است. با این اوصاف، انتظار می‌رود در کنفرانس امسال شاهد معرفی نسخه‌ی بهینه‌شده‌ای از پردازنده موبایل اختصاصی کوالکام برای لپ‌تاپ باشیم؛ نسخه‌ی جدیدی که به پردازنده مرکزی و پردازنده گرافیکی ارتقایافته مجهز بوده و قابلیت‌های پردازش ویدئو در آن هم به شکل محسوسی بهبود یافته باشد.

در کنار تمام مواردی که به آن‌ها اشاره شد، شایعاتی هم وجود دارد مبنی بر اینکه احتمالا کوالکام در کنفرانس اسنپدراگون ۲۰۱۹ از دیگر تراشه اختصاصی جدید خود رونمایی خواهد کرد. این تراشه برای محصولات پوشیدنی مختلفی مانند ساعت هوشمند در نظر گرفته شده است و احتمالا شاهد استفاده از آن در محصولات مبتنی بر پلتفرم صوتی کوالکام هم خواهیم بود.

مواردی که اشاره شد، از جمله مهم‌ترین احتمالاتی هستند که شاید در کنفرانس امسال کوالکام به آن‌ها پرداخته شود. باید دید که آیا کوالکام در کنار این موارد غافلگیری دیگری را هم برای مخاطبان خود در نظر گرفته است یا تمرکز اصلی خود در کنفرانس امسال را تنها بر همین چند موضوع قرار خواهد داد. شما در مورد این کنفرانس یا رویداد اختصاصی چه نظری دارید؟ در صورت تمایل می‌توانید نظرات خود را با زومیت و خوانندگان آن در میان بگذارید.

از زمان‌های قدیم شنیده‌ایم که هرجا آب باشد، زندگی جریان دارد. اما شواهد جدیدی به‌دست آمده که این موضوع را نقض می‌کند. این شواهد از وجود شرایط خاصی در نقطه‌ای از زمین خبر می‌دهند که زندگی و آب قادر نیستند همراه‌با یکدیگر وجود داشته باشند.

دانشمندان برای یافتن مناطقی از کره‌ی زمین که زندگی در آن‌ها با وجود آب کافی امکان‌پذیر نیست، به یکی از دورافتاده‌ترین نقاطی که شرایط بسیار سخت و خشنی برای زندگی دارد سفر کردند. این منطقه با نام «چشمه‌های آب گرم دالول» در چاله‌ی داناکیل، اتیوپی شناخته می‌شود. این منطقه‌ی جهنمی و پر از نمک با وجود آب فراوان، گرم‌ترین نقطه‌ی زمین محسوب می‌شود و گرمای خود را از اعماق زمین تأمین می‌کند. علاوه‌بر گرمای طاقت‌فرسا، دلایل فراوانی وجود دارد که این منطقه را به سرزمین بی‌نظیری تبدیل می‌کنند.

چشم‌انداز چشمه‌های آب گرم دالول با دریاچه‌هایی مملو از آب‌های حاوی اسید و نمک فراوان که سطح آن با رنگ‌های زرد، سبز، نارنجی و قهوه‌ای رنگ‌آمیزی شده است، خودنمایی می‌کند. این چشم‌انداز از دوردست بسیار زیبا به‌نظر می‌آید؛ گویی وارد دنیای دیگری شده‌اید؛ اما در زیر سطح زیبا و خیره‌کننده‌ی این منطقه، آتشفشانی نهفته است که به‌شکل خاموش و با داغ‌کردن آب‌های مملو از نمک در دریاچه‌ها، گازهای سمی متصاعد می‌کند. تصویر زیر، فوران آتش‌فشان ارتا آل را در داناکیل دپرشن اتیوپی نشان می‌دهد.

از دیرباز تاکنون، شرایط بسیار ویژه‌ی چشمه‌‌های دالول دانشمندان را مجذوب خود می‌کند. طی یک مطالعه‌ی مشهور که در سال ۲۰۱۶ صورت گرفت، گروهی از دانشمندان به این منطقه سفر کردند تا ببینند آیا هیچ موجودی می‌تواند در چنین منطقه‌ی عجیب و غریبی زندگی کند یا خیر.

فلیپه گومز، سرپرست گروه پژوهشی گفت:

این منطقه انسان را به‌وجد می‌آورد اما جای بسیار خشنی است. گاز کلر تمام مجاری تنفسی ما را سوزاند. اگر میکروبی در این منطقه زندگی کند حتما از نوع اکستریموفیل یا شدیددوست است که احتمالا نظر زیست‌شناسان فضا را به‌خود جلب می‌کند.

نتایج این تحقیق چندین ماه قبل منتشر شد. گروه اعزامی پژوهشی گزارش کردند که برای اولین‌بار شواهدی از وجود حیات در میان چشمه‌های آب گرم اسیدی به‌دست آورده‌اند. دانشمندان میکروارگانیسم‌های بسیار کوچکی را که اندازه‌ی آن‌ها فقط چند نانومتر است شناسایی کردند.

اما اکنون مطالعه‌ی جدیدتری که توسط گروه دیگری از دانشمندان انجام شده است، ادعا می‌کند که اکتشاف اخیر مبنی بر وجود حیات آرکی‌ها (باکتری‌های باستانی) صحت ندارد.

جودی بیلیلا، میکروبیولوژیست از دانشگاه پاریس سود در فرانسه در ماه ژوئن هنگامی که گزارش‌ها اولیه‌ی گروه جدید مطالعه منتشر شده بود در یک توییت مخالفت این گروه را با کشف مطالعه‌ی پیشین بیان کرد:

ما ادعای اخیر مبنی بر کشف حیات در چشمه‌های آب گرم را که از جهات مختلفی دارای شرایط بسیار سخت و خشن برای بقا هستند، رد می‌کنیم.

همچنین پژوهشگران مطالعه‌ی جدید اظهار داشتند:

آیا در محیطی که به‌شدت اسیدی بوده و علاوه‌بر آن دارای نمک فراوانی است، حیات وجود دارد؟ پاسخ ما به این سؤال منفی است. با به‌کارگیری روش‌های مولکولی و میکروسکوپی دریافتیم که حیات در این منطقه وجود ندارد. البته اثرات زیادی از حضور انسان‌ها و آلودگی‌هایی که منشا انسانی دارند و به‌کمک جریان هوا منتقل می‌شوند، در این منطقه یافت شد.

آخرین گروه مطالعاتی که به منطقه اعزام شدند، در بازنگری‌های دقیق و جدید خود که به‌تازگی منتشر شد، روش‌های تحلیلی گسترده‌ای را به‌کار گرفتند تا طیف وسیعی از نمونه‌های گرفته شده از چهار نقطه در منطقه‌ی چشمه‌های آب گرم دالول را مورد ارزیابی قرار دهند.

درحالی‌که دانشمندان در بازنگری دقیق خود فقط آثاری از حضور آرکی‌باکتری‌ها را یافتند، شواهدی نیز مبنی بر وجود توالی‌های ژنوم باکتری در این منطقه کشف شد. اما دانشمندان می‌گویند، احتمالا دیگر شواهد به‌دست آمده غالبا مربوط به بحث حیات نیستند و توجه ما را از موضوع اصلی منحرف می‌کنند. دانشمندان در این‌باره توضیح می‌دهند:

بیشتر این شواهد مربوط به اثراتی است که همواره از آلودگی‌های تجهیزات آزمایشگاهی پژوهشگران ناشی می‌شود. این اثرات نظیر آلودگی‌های وسایل آزمایشگاهی در میان زیست‌شناسان شناخته‌شده هستند. البته آثاری هم ناشی از باکتری‌های انسانی در این منطقه به‌چشم می‌خورد که احتمالا از بازدیدهای توریستی از این منطقه که البته از فواصل دور صورت می‌گیرد، ناشی می‌شود.

براساس ادعای دانشمندان، نتایج مطالعه‌ی اخیر به‌وضوح نشان می‌دهد که هیچ‌گونه حیات یا فعالیت میکروبی که به‌طور خودبه‌خودی و طبیعی در منطقه‌ی چشمه‌های آب گرم دالول زندگی کند و قادر باشد به بقای خود ادامه دهد، یافت نمی‌شود.

پژوهشگران می‌گویند:

شرایط فیزیکی و شیمیایی بسیار استثنایی و خشنی که در چشمه‌های آب گرم دالول حاکم است نشان می‌دهد که حیات در این منطقه با وجود آب فراوان امکان‌پذیر نیست. بنابراین، پژوهش نشان می‌دهد که اگرچه همواره وجود آب در یک سیاره‌ی دیگر به‌عنوان شاخصه‌ای مهم برای حضور حیات محسوب می‌شود، این فرضیه همیشه صحت ندارد.

یکی از موانع زیستی در چشمه‌های آب گرم دالول، وجود منیزیم در حوضچه‌های آب‌نمک این منطقه است که سبب می‌شود سلول‌ها در اثر فرآیندی به‌نام هرج‌و‌مرج سلولی تجزیه شوند. یکی دیگر از موانع وجود ترکیبی از شرایط بسیار اسیدی و نمک فراوان است که درجات سمی بسیار بالایی را ایجاد می‌کند. وجود این دو وضعیت در کنار هم بدان معنا است که سلول باید بتواند به‌طور هم‌زمان محیط اسیدی با PH بسیار پایین را همراه‌با محیطی پر از نمک طاقت بیاورد؛ سازگاری با این شرایط حتی در سطح مولکولی هم امکان‌پذیر نیست.

لازم است خاطرنشان کرد که نبود شواهد کافی الزاما به‌معنای نبود حیات نیست؛ اگرچه مطالعه‌ی اخیر با وجود پژوهش‌ها و نمونه‌برداری گسترده از سونای داغ دالول، فقط شواهدی از اشکال ساده و ابتدایی حیات را در قالب میکروفسیل‌ها آشکار می‌کند، اما همچنان نمی‌توان ادعا کرد که حیات به‌هیچ عنوان در این منطقه وجود ندارد.

اما بلیلا و همکارانش می‌گویند، تا زمانی‌که بررسی‌های دقیق‌تر و تجزیه و تحلیل‌های جامع‌تری صورت نگرفته، با اطمینان خاطر به این ادعا معتقدند که در چشمه‌های آب گرم دالول همواره به‌عنوان خشن‌ترین منطقه در کره‌ی زمین، امکان حیات و بقا برای موجودات وجود ندارد.

گروه مطالعه در نتیجه‌گیری خود می‌گوید:

وجود بیومورف‌های غیرطبیعی فراوان در چشمه‌های آب گرم دالول که عمدتا از جنس سیلیکون هستند و شباهت زیادی به سلول‌ها و میکروارگانسیم‌های بسیار کوچک و ابتدایی داشته و نقش آنان را بازی می‌کنند، از وجود ماهیت دوقطبی میکروفسیل‌ها از جنبه‌ی مورفولوژیک خبر می‌دهند و از وجود چندین علامت زیست‌شناختی مختلف در دوران ابتدایی شکل‌گیری حیات در کره‌ی زمین و پیش از آن حکایت دارند.

یافته‌های مطالعه‌ی اخیر در مجله‌ی بوم‌شناسی طبیعی و تکامل منتشر شده است.

جنرال موتورز قصد دارد تا سال ۲۰۲۳ حدود ۲۰ خودروی الکتریکی وارد بازار کند، اما همه‌ی آن‌ها برای ایالات متحده نیستند. چین بزرگ‌ترین بازار خودروهای الکتریکی در کل جهان به شمار می‌رود و جنرال موتورز کاملا با این واقعیت آشنا است. در همین راستا جنرال موتورز به‌تازگی از آخرین خودروی برقی خود برای بازار چین رونمایی کرد. کراس‌اور برقی شورولت منلو (Chevrolet Menlo) که روز جمعه رونمایی شد، قرار نیست در بازار ایالات متحده آمریکا عرضه شود و مسئولان این شرکت اعلام کردند که منلو خودرویی مخصوص چین خواهد بود. 

شعاع حرکتی خودرو طبق استاندارد NEDC به ۴۱۰ کیلومتر می‌رسد. میزان شعاع حرکتی این خودروی برقی نزدیک به بیوک ویلایت ۶ (Buick Velite 6) است و به احتمال زیاد هر دو از فناوری‌های مشترک زیادی بهره می‌برند. بیوک ویلایت ۶ یکی از خودروهای مخصوص بازار چین به شمار می‌رود؛ با این حال کراس‌اور منلو، اولین خودروی برقی است که شورولت در چین به فروش خواهد رساند. 

طبق گزارش‌ها، قرار است شورولت منلو از موتور الکتریکی با قدرت ۱۷۴ اسب‌بخار و بیشینه سرعت ۱۵۰ کیلومتربرساعت عرضه شود. کراس‌اور برقی شورولت منلو دارای ۴،۶۶۵ میلی‌متر طول، ۱،۸۱۳ میلی‌متر عرض، ۱،۵۱۳ میلی‌متر ارتفاع و فاصله‌ی محوری ۲،۶۶۰ میلی‌متر است. 

کراس‌اور منلو را می‌توان با شورولت بولت برقی در بازار ایالات متحده مقایسه کرد؛ طراحی شورولت منلو تا حد زیادی الهام‌گرفته از خودروی مفهومی FNR-X است که این خودروساز چند سال پیش در چین رونمایی کرد. با این حال، نسخه‌ی تولیدی شباهت بیشتری به استیشن دارد. 

تصاویر مربوط به داخل کابین شورولت منلو در دسترس نیست، اما بخش جلویی آن بسیار شبیه مدل مفهومی FNR-X به‌نظر می‌رسد؛ درحالی‌که نمای جانبی آن نیز شبیه سوبارو اوت‌بک (Subaru Outback) است. به‌طور کلی در ظاهر این خودروی برقی نسبت به سایر مدل‌های گذشته تمایز زیادی به چشم می‌خورد. 

از جمله امکانات کراس‌اور برقی شورولت منلو می‌توان به نسل جدید سیستم سرگرمی و اطلاعاتی MyLink، سوئیچ دیجیتالی و سیستم هوشمند تشخیص صدا اشاره کرد. شورولت قصد دارد این خودروی برقی را تا نیمه‌ی اول سال میلادی آینده راهی بازار کند و تا آن زمان جزئیات بیشتری منتشر خواهد شد. کراس‌اور منلو در شرکت مشترک SAIC-GM تولید خواهد شد تا راهبرد جنرال موتورز برای افزایش سهم در بازار خودروهای برقی چین با سرعت بیشتری دنبال شود. 

پیش از این مسئولان جنرال موتورز قول داده بودند که طی ۱۸ ماه آینده دو خودروی برقی براساس شورولت بولت عرضه کنند که البته هنوز محقق نشده است. در پاسخ به این ابهام، مسئولان جنرال موتورز  دو خودروی برقی با نام بیوک ویلایت 6 و Baojun E200 را معرفی کرده‌اند؛ دو خودرویی که تنها در چین تولید خواهند شد اما هیچ ارتباطی با شورولت بولت برقی ندارند.

زمانی‌که شورولت منلو وارد بازار شود، به احتمال زیاد با خودروهای برقی هیوندای کنا و کیا نیرو رقابت خواهد کرد. کارشناسان امیدوار هستند که جنرال موتورز سیستم محرکه‌ی برقی شورولت بولت را در مدل‌های آینده به‌روزرسانی کند که از زمان عرضه در سال ۲۰۱۶ تاکنون بدون تغییر باقی مانده است. قابلیت شارژ سریع DC، یکی دیگر از امکاناتی خواهد بود که جنرال موتورز باید در مدل‌های آینده مد نظر قرار دهد.

آیا تاکنون به زمانی‌ که روزانه به خودتان اختصاص می‌دهید، اندیشیده‌اید؟ منظور از زمان اختصاصی، زمان‌هایی که به آرایش، کارهای خانه یا فعالیت‌هایی این‌چنینی می‌‌پردازید، نیست. این رفتارها بیشتر شبیه به اصلاح فرایندها یا حتی تعمیر عملکرد زندگی هستند و به‌معنای زمان اختصاصی نخواهند بود. زمان اختصاصی را می‌توان زمانی نامید که بدون هیج دغدغه‌ی ذهنی یا هیچ فعالیت خاصی سپری می‌کنید؛ زمانی‌ که با اصطلاح انگلیسی idle هم شناخته می‌شود.

ایده‌ی گذراندن زمان بدون انجام دادن فعالیت خاص، برای بسیاری از ما معنای صحیحی ندارد. فرهنگ امروزی در اکثر نقاط جهان، دل‌مشغولی و شاید اشتغال دائمی را ارج می‌نهد. به‌بیان دیگر امروز پاسخ «مشغول هستم» به سؤال «حالت چطور است؟» پاسخی مرسوم محسوب می‌شود. درواقع پاسخ «استراحت می‌کنم» یا موارد مشابه، تنها در مواردی قابل قبول خواهد بود که در سایر زمان‌ها خود را مشغول انجام کاری نشان دهید که به موفقیت قابل‌توجهی ختم شود.

فرهنگ کنونی کشورهای گوناگون، دل‌مشغولی را به‌عنوان رویکردی قابل احترام برای زنان و مردان می‌پذیرد. زنان باید وظایف گوناگون اشتغال، خانه‌داری، مراقبت از فرزندان یا حتی والدین و بسیاری درگیری‌‌های ذهنی دیگر را تحمل کنند. مردان نیز بسته به محل زندگی و کار، انواع وظایف را بر عهده می‌گیرند و درگیری‌های مخصوص به خود را دارند. ازطرفی تفاوت‌های زنان و مردان باعث می‌شود تا برخی اوقات مردان توانایی گذران وقت بدون درگیری ذهنی خاص را داشته باشند، درحالی‌که زنان درکی از چنین وضعیت ذهنی ندارند.

برخی کارشناسان اعتقاد دارند زنان فعال در دنیای کسب‌وکار، دل‌مشغولی ذهنی را به‌عنوان فعالیتی اجباری پذیرفته‌اند. آن‌ها برخی اوقات از الزام درونی برای مشغول بودن و درگیری ذهنی نیز عصبانی و ناراحت می‌شوند. به‌هرحال صرف‌نظر از تفاوت‌های جنسیتی، می‌توان تمایل به دل‌مشغولی و غافل شدن از خود را پدیده‌ای عمومی در نظر گرفت. شاید دور ماندن از خود و عدم توجه به نیازهای درونی، از سال‌های کودکی و نوجوانی و با الزام به راضی نگه‌داشتن اطرافیان شروع شود.

افراد در زندگی کاری هم با فشارهایی از جنس راضی نگه‌داشتن اطرافیان روبه‌رو هستند. نشان دادن اشتغال دائمی، آماده‌کردن وظایف بی‌شمار کاری و مقایسه‌ی خود با افراد بالادست و موفق‌تر، همیشه ذهن ما را به خود مشغول می‌کند. درنهایت تلاش برای ایجاد تعادل بین زندگی کاری و شخصی، فشار ذهنی را افزایش می‌دهد و کمکی هم به کاهش دل‌مشغولی‌ها نخواهد کرد.

دل‌مشغولی و تلاش برای داشتن شغل، زندگی و حتی ظاهر بهتر، در ذات خود اشکالی ندارد، اما وقتی چنین فعالیت‌هایی به تنها دارایی ما برای حس خوب تبدیل شوند و به‌نوعی ارزش زندگی ما را تشکیل دهند، با چالش روبه‌رو خواهیم شد. درواقع با چنین رویکردی خود را به افرادی تبدیل می‌کنیم که همیشه به‌دنبال خوشبختی می‌دوند و اطراف خود را با لذت‌های زودگذر و اعتمادبه‌نفسی سینوسی می‌گذرانند.

اگر شما هم برای احساس خوب خود تنها به فعالیت و اشتغال وابسته هستید، باید راهکاری برای تغییر رویکرد خود پیدا کنید. مارک ویتمن، روانشناس آلمانی نظریه‌ی جالبی پیرامون عدم اشتغال و درگیری ذهنی دارد. او اعتقاد دارد هرچه زمان بیشتری را به خود اختصاص دهید، خودشناسی بیشتری کسب می‌کنید. در چنین موقعیت‌هایی، گذشته، حال و آینده‌ی احتمالی در کنار هم قرار می‌گیرند و می‌توانید داستانی از زاویه‌ی دید خود درباره‌ی زندگی‌تان شکل دهید. همین لحظه می‌تواند بیشترین دستاورد را برای شما به‌همراه داشته باشد. برای رسیدن به چنین موقعیت‌هایی و دوری از دل‌مشغولی دائمی، راهکارهای زیر پیشنهاد می‌شوند:

• برای شروع می‌توانید تمرین ذهن‌آگاهی ساده‌ای را شروع کنید. البته ذهن‌آگاهی نباید متمرکز بر کنترل ذهن باشد. در عوض باید به سؤال‌های بی‌پاسخ خود اجازه‌ی جریان بدهید و خاطرات مخفی و دسته‌بندی ذهنی خود را مرتب کنید. در چنین وضعیتی شما تنها گذران افکار را می‌بینید و بدون تمرکز خاصی، به مشاهده‌ی آن‌ها می‌پردازید.
• ذهن‌آگاهی و اجازه‌دادن به جریان سیال تفکرات را می‌توان در مواقعی به‌کار گرفت که نیاز به دل‌مشغولی بیشتر و تلاش برای اشتغال دائمی به شما فشار می‌آورد. در چنین وضعیتی می‌توانید تنها با مشاهده‌ی افکار و بدون هیچ‌گونه قضاوت، به آرامش فکری برسید که در تصمیم‌گیری‌های آتی مفید خواهد بود.
• در طول شب از سکوت فضای خانه یا هر محیط آرامش‌بخش دیگر استفاده کنید. چنین موقعیت‌هایی به شما اجازه می‌دهند تا بدون تعهد مستقیم به هیچ جریان فکری، تنها در افکار خود غوطه‌ور شوید و از سکوت لذت ببرید. ساعت‌های ابتدایی روز نیز برای تفکر بدون درگیری مناسب به‌نظر می‌رسند. در برابر الزام درونی برای برداشتن گوشی هوشمند و بررسی اعلان‌ها مقاومت کنید و چند دقیقه‌ای را به خودتان اختصاص دهید.

درنهایت زمانی‌که به خودتان اختصاص می‌دهید و از تمام دل‌مشغولی‌های کاری رها می‌شوید، شخصیت و آرامش درونی شما را شکل می‌دهد. همین فعالیت‌ها در تصمیم‌گیری‌های آتی نیز مزیت خود را نشان می‌دهند که منجر به موفقیت‌های بیشتر در زندگی شخصی و کاری هم خواهد شد.

بازگشت دوباره‌ی تویوتا سوپرا پس از سال‌ها نه‌تنها برای طرفداران این خودرو جذابیت زیادی دارد بلکه برای تیونرها نیز بسیار قابل‌توجه است. به یاد این محبوبیت زیاد سوپرا در بین تیونرها، نسخه‌ای از این خودرو با نام Heritage Edition در SEMA رونمایی شد.

این مدل به‌عنوان یک خودروی ۵۰۰ اسب بخاری توسط تویوتا رونمایی شده است. تویوتا در تولید این نسخه با شرکت‌ Precision Turbo and Engine همکاری کرده تا توربوشارژهایی با ۱۸ درصد قدرت بیشتر را روی پیشرانه‌ی ۳ لیتری ۶ سیلندر سوپرا نصب کنند. در مرحله‌ی بعدی ورودی‌ هوای اختصاصی، اگزوز ۳ اینچی و ECU تیونینگ‌شده‌ نیز روی پیشرانه نصب شده‌اند.

قسمت‌های دیگری که در این خودرو جلب توجه می‌کنند کیت بدنه‌ی جدید و باله‌ی عقب کلاسیک هستند. اما جالب‌ترین نکته چراغ‌های جلو و عقب هستند که در طراحی آن‌ها از نسل چهارم سوپرا که به نوعی محبوب‌ترین نسل این خودرو محسوب می‌شود، الهام گرفته شده است. در ساخت چراغ‌های عقب این مدل از لنزهای ساخته شده با دستگاه CNC استفاده شده است.

اسپیلیتر جلو و باله‌ی عقب این خودرو توسط Motorsports Technical Center و LG Motorsports تولید شده‌اند و دیفیوزر بزرگ عقب نیز که خروجی‌ مرکزی اگزوز به‌صورت یکپارچه درون آن قرار گرفته‌اند، ساخت مشترک MTC و Cripworks هستند. تغییراتی جزئی در گلگیرها دیده می‌شود و در نهایت باید به رنگ قرمز بدنه اشاره کرد.

گلگیر پهن این مدل پذیرای رینگ‌های ۱۹ اینچی HRE است. روی این رینگ‌ها تایرهای تویو پروکسس R888R با ابعاد 305/30 R19 در عقب و 295/30 R19 در جلو نصب شده‌اند. درون این رینگ‌های زیبا نیز دیسک‌های ترمز بزرگ با کالیپر یک تکه‌ی برمبو که در جلو از نوع شش پیستون و در عقب از نوع چهار پیستون است دیده می‌شوند. در بخش سیستم تعلیق از کمک فنرهای تنظیم‌شونده‌ی TEIN استفاده شده است. تویوتا سوپرا Heritage Edition را باید در زمره‌ی جذاب‌ترین خودروهای مفهومی نمایشگاه SEMA به حساب آورد.

سوپرای دومی که در نمایشگاه جلب توجه می‌کند Performance Line نام دارد. نام این مدل تاحدودی آشنا است چون تویوتا ماه فوریه آن را در نمایشگاه خودروی اوساکا رونمایی کرده بود. نمایشگاه خودروی اوساکا را باید معادل ژاپنی نمایشگاه SEMA دانست که روی خودروهای ژاپنی تمرکز دارد. تویوتا سوپرا پرفورمنس لاین توسط واحد TCD تویوتا ساخته شده است. کیت آیرودینامیکی این خودرو از جنس فیبر کربن بوده و با اسپویلر جلو و بالچه‌ی عقب، ظاهری تهاجمی و اسپرت را برای این خودروی کوپه به ارمغان می‌آورد. در نمای جانبی نیز شاهد رکاب جدیدی هستیم که نیروی رو به پایین بیشتری تولید می‌کند. مسیرهای هوای جانبی این خودرو از روی درها ادامه پیدا کرده تا جریان هوا را به بهترین نحو بهبود ببخشد.

با حرکت به سمت عقب تویوتا سوپرا پرفورمنس لاین متوجه سپر جدید فیبر کربنی خواهید شد که طراحی آیرودینامیکی دارد و سیستم اگزوز سفارشی را درون خود جای داده است. این سیستم اگزوز ساخت HKS بوده و خروجی‌های آن قطر بیشتری دارند. تغییرات ظاهری این مدل در انتها به رینگ‌های جدید ۱۹ اینچی ختم می‌شود که به روش فورج تولید شده‌اند. این رینگ‌های مشکی رنگ وزن کم‌تری در مقایسه با رینگ‌های استاندارد سوپرا دارند و روی آن‌ها تایرهای میشلن پایلوت سوپر اسپرت 4S قرار گرفته است.

درون کابین سوپرا پرفورمنس لاین صندلی‌های اسپرت Bride نصب شده که در پیست مسابقه حمایت بهتری از بدن سرنشینان به عمل می‌آورند. سوپرا پرفورمنس لاین هیچ تغییری در بخش پیشرانه تجربه نکرده و روی آن همان پیشرانه‌ی ۳ لیتری ۶ سیلندر ۳۳۵ اسب بخاری بی‌ام‌و با گشتاور ۴۹۵ نیوتن‌متر دیده می‌شود.

خودروی سوم هم تویوتا سوپرای GR HyperBoost است که با موتور ۷۵۰ اسب بخاری در SEMA حضور پیدا کرده است. راتلج وود، تحلیلگر نسکار و مجری سابق برنامه‌ی تاپ گیر آمریکا یکی از عاشقان تویوتا سوپرا است و به همین دلیل تویوتا از وی خواست تا نسخه‌ای از سوپرا را برای نمایشگاه آماده کند. نتیجه‌ی این کار خودرویی از آب درآمد که ۷۵۰ اسب‌بخار قدرت دارد.

کیت بدنه‌ی فیبر کربنی این خودرو شامل ۲۰ قسمت بوده و عرض بیشتری هم به این خودروی کوپه داده است. بیشتر این افزایش پهنا در بخش عقب خودرو دیده می‌شود. به‌گفته‌ی تویوتا، این کیت بدنه‌ی ۲۰ تکه‌ی فیبر کربنی به گونه‌ای طراحی شده است که به‌سادگی می‌توان آن را مثل نمونه‌ی کارخانه‌ای نصب کرد. سقف فلزی سوپرا نیز در این مدل با یک نمونه‌ی فیبر کربنی جایگزین شده تا وزن خودرو کاهش پیدا کند.

رینگ‌های این مدل نیز سفارشی هستند. رینگ‌های ۲۰ اینچی سه تکه ساخت Lightspeed Racing بوده و از جنس فیبر کربن هستند. روی این رینگ‌ها تایرهای کنتیننتال مدل ExrtemeContact Sport قرار گرفته‌اند. برای بهبود فرمان‌پذیری و کاهش ارتفاع نیز از کمک فنرهای KW Automotive V3 از نوع تنظیم‌شونده استفاده شده است. تیونینگ پیشرانه‌ی ۳ لیتری ۶ سیلندر خطی سوپرا به عهده‌ی شرکت LL17 Motorsport گذاشته شده است. این تیونر با نصب سیستم اگزوز اختصاصی و برخی تغییرات دیگر قدرت پیشرانه را به ۷۵۰ اسب‌بخار می‌رساند. سیستم اگزوز این خودرو کاملا از جنس تیتانیوم ساخته شده است.

یاماها برای سال ۲۰۲۰ از مدل جدید Tracer 700 رونمایی کرد. موتورسیکلت ساخته شده براساس MT-07 حالا با ظاهری نو روانه‌ی بازار خواهد شد. سیستم تعلیق این موتورسیکلت و نیز عملکرد پیشرانه با استاندارد یورو ۵ بهینه‌سازی شده‌اند. بخش‌هایی از طراحی مدل ۲۰۲۰ تریسر از یاماها R1 برگرفته شده‌اند. در بخش جلویی دو چراغ خطی LED به شکل شیبدار دیده می‌شود که در پایین آن‌ها پروژکتورهای LED کار گذاشته شده‌اند. نمای جلویی این موتورسیکلت تاحدودی مانند ربات‌ها است اما به‌جای اینکه شبیه ربات‌های سال ۲۰۰۰ باشد شبیه ربات‌های طراحی شده در سال ۲۰۱۰ است.

یاماها Tracer 700 جدید همچنین عرض کم‌تری از قبل دارد ولی یاماها گفته که طراحی جدید فلاپ‌های این موتور حفاظت بهتری از سوارکار در برابر و آب‌و‌هوا و باد به عمل می‌آورد تا سوارکار هنگام سواری راحت‌ باشد. شیشه‌ی جلو نیز به‌روزرسانی شده و ارتفاع آن مقداری کاهش یافته است. امکان تنظیم ارتفاع این شیشه تا ۶۰ میلی‌متر با استفاده از تنها یک دست وجود دارد. یاماها همچنین محافظ دست نصب شده روی فرمان را ارتقا داده تا حفاظت بهتری در برابر باد و باران داشته باشد.

یاماها Trace 700 از پیشرانه‌ی ۶۸۹ سی‌سی دو سیلندر با کد CP2 استفاده می‌کند. یاماها برای سال ۲۰۲۰، اقدام به بهینه‌سازی ورودی هوای پیشرانه، سیستم سوخت‌رسانی، شمع‌ها و سیستم اگزوز کرده است. تغییرات یادشده سبب شده تا این پیشرانه‌ اولین نسخه از CP2 باشد که استاندارد آلایندگی یورو ۵ را پوشش می‌دهد. چنین تغییراتی احتمالا در مدل ۲۰۲۱ مدل‌های MT-07 و XSR700 نیز اعمال خواهند شد چون این دو مدل برای سال ۲۰۲۰ تنها رنگ‌های جدیدی دارند و از نظر فنی تغییری نکرده‌اند. 

فریم لوله‌ای یاماها تریسر ۷۰۰ کاملا از آلومینیوم ساخته شده و نسبت به مدل سال قبل هیچ تغییری نکرده است. به‌گفته‌ی یاماها، این شاسی باعث شده تا تریسر با وزن ۱۹۵ کیلوگرم نه‌تنها سبک وزن‌ترین موتورسیکلت در کلاس خود باشد بلکه بهترین نسبت قدرت به وزن را هم در کلاس خود داشته باشد. یاماها در مدل ۲۰۲۰ تریسر ۷۰۰ سیستم تعلیق را هم با استفاده از دو شاخه‌ی جلوی ۴۱ میلیمتری ارتقا داده است. فنرهای به‌کاررفته در سیستم تعلیق نیز جدید هستند و قابلیت تنظیم دارند. 

به‌گفته‌ی یاماها، طراحی جدید صندلی آزادی عمل بهتری به موتورسوار می‌دهد و راحتی بیشتری هم برای سرنشین دارد. سایر امکانات این موتورسیکلت شامل دسته فرمان بزرگ‌تر، نمایشگر LCD، چراغ‌های راهنمای جمع‌وجورتر LED و مخزن سوخت ۱۷ لیتری هستند. یاماها تریسر ۷۰۰ مدل ۲۰۲۰ در رنگ‌های خاکستری و آبی قابل خرید است و از ماه مارس سال ۲۰۲۰ وارد بازار اروپا خواهد شد. 

گوگل با بهره‌گیری از استاندارد RCS اپلیکیشن Messages را در سیستم‌عامل اندروید به‌روزرسانی کرده است تا این اپلیکیشن بتواند پیام‌رسانی به‌فرم iMessage را ارائه دهد. گوگل به‌صورت رسمی Messages جدید را که از استاندارد RCS بهره می‌گیرد در بریتانیا و فرانسه منتشر کرده است؛‌ اما با استفاده از روشی خاص می‌توان کاری کرد که اپلیکیشن Messages اندروید به‌صورت اجباری حالتی شبیه به iMessage پیدا کند. آموزش پیش‌رو برای تنظیم‌ مجدد RCS نیز کاربرد دارد.

بدین منظور، ابتدا به فروشگاه گوگلی پلی استور بروید و اپلیکیشن Google Messages Beta را دانلود کنید؛ اگر پیش‌تر این اپلیکیشن را دانلود کرده‌اید، حتما اطمینان حاصل کنید که به جدیدترین نسخه به‌روزرسانی شده باشد. مطمئن شوید که ابزار Carrier Services روی گوشی‌تان نصب شده است. در مرحله‌ی بعد لازم است Activity Launcher را برای اندروید دانلود کنید. پس از انجام این کار، وای‌فای را خاموش و حافظه‌ی ذخیره‌سازی را پاک کنید. در این مرحله Activity Launcher را باز و گزینه‌ی All Activities را انتخاب کنید. 

پس از طی مراحل بالا، به‌دنبال اپلیکیشن Messages بگردید و در منوی زیرین آن، گزینه‌ای تحت عنوان Set RCS Flags را پیدا کنید. پس از ضربه‌زدن روی گزینه‌ی یادشده، گزینه‌ی دیگری را با نام ACS Url پیدا و آن را انتخاب کنید. در منوی باز شده گزینه‌ی http://rcs-acs-prod-us.sandbox.google.com/ را انتخاب کنید و به‌ مرحله‌ی بعد بروید. سپس مراحل راه‌اندازی Android Messages را دنبال کنید؛ این مراحل احتمالا نهایتا سه دقیقه به‌طول خواهند انجامید.

اگر مشاهده کردید که تغییری حاصل نشده است، داده‌ی Carrier Services را پاک و اپلیکیشن Android Messages را به‌صورت اجباری متوقف کنید (Force Stop). سپس باید مجددا Activity Launcher را باز کنید، روی Recent Activities و سپس All Activities ضربه بزنید، دنبال Android Messages بگردید و پس از ورود به آن، گزینه‌ی Set RCS Flags را انتخاب کنید. در نهایت به‌دنبال گزینه‌ی OTP Pattern بگردید و آن را پیدا کنید. منوی جدیدی باز می‌شود که در آن باید به‌دنبال گزینه‌ی زیر بگردید و انتخابش کنید:

Your\sMessenger\sverification\scode\sis\sG-(\d{6})

پس از انجام کارهای بالا، گزینه‌ی Apply را بزنید و دستگاه را مجددا راه‌اندازی کنید. پس از بازکردن اپلیکیشن Messages خواهید دید که ظاهر آن تغییر کرده و فرمی شبیه به iMessage پیدا کرده است. 

کاربرانی که در بریتانیا یا فرانسه حضور دارند احتمالا تاکنون ظاهر اپلیکیشن پیش‌فرض پیام‌رسانی گوشی‌شان به‌صورت خودکار تغییر کرده است. بااین‌حال روش بالا برای کسانی که در خارج از کشورهای یادشده حضور دارند، بسیار کاربردی خواهد بود. در ابتدا تصور می‌شد که این روش روی تمامی دستگاه‌های اندرویدی کار می‌کند؛ اما گزارش‌های اخیر نشان داده‌اند که پیام‌رسانی به‌فرم آی‌مسیج در گوشی‌های وان‌پلاس حتی از طریق روش بالا نیز فعال نمی‌شود. ناگفته نماند که روش بالا روی گوشی‌های دو‌سیم‌کارته نیز کار نمی‌کند.