یک گروه پژوهشی در شرکت پژوهشی بزرگ ابوت، سویه‌ی جدیدی از ویروس HIV را کشف کرده‌ است. سویه‌ی مذکور، نخستین سویه‌ی جدید این ویروس بوده که طی ۱۹ سال اخیر کشف شده است. ماری راجرز، نویسنده‌ی ارشد مقاله می‌گوید که آزمایشگاه ابوت به‌دنبال سویه‌های جدید HIV می‌گردد تا اطمینان حاصل کند که آزمایش‌های تشخیصی برای غربالگری خون و تشخیص بیماری‌های عفونی به‌طور مداوم به‌روزرسانی می‌شود.

راجرز می‌گوید، سویه‌ی جدید که زیرگونه‌ی L، گروه M از HIV نوع یک (HIV-1 Group M, subtype L) نامیده می‌شود، بسیار کمیاب بوده و با سیستم غربال‌گری فعلی ابوت قابل شناسایی است. او می‌افزاید، آزمایش‌های این شرکت بیش از ۶۰ درصد از ذخایر خونی جهان را غربال‌گری می‌کند و باید بتواند تمام سویه‌ها را شناسایی کند.

اوایل پیدایش ویروس HIV و ایدز در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، برخی از اهداکنندگان خون که نمی‌دانستند دچار HIV هستند، این ویروس را همراه اهدای خون منتشر کردند. تعداد زیادی از بیمارانی که نیاز به انتقال خون داشتند (که در میان آن‌ها بسیاری از افراد مبتلا به هموفیلی وجود داشت)، به HIV مبتلا شدند و اغلب جان خود را از دست دادند. اکنون سال‌ها است که خون‌های اهدایی عاری از HIV بوده و راجرز می‌گوید که تلاش شرکت ابوت درراستای ادامه‌دادن این مسیر است.

جونا ساشا، استاد مؤسسه‌ی واکسن و ژن‌درمانی دانشگاه علوم و بهداشت اورگان که در پژوهش جدید مشارکت نداشته است، می‌گوید این مطالعه که به‌تازگی در مجله‌ی Journal of Acquired Immune Deficiency Syndromes منتشر شده، به‌عنوان یادآوری درمورد تنوع خطرناک ویروس HIV عمل می‌کند. او می‌گوید:

این مطالعه به ما می‌گوید که همه‌گیری HIV هنوز تداوم دارد و این ویروس هنوز در حال تکامل است. ویژگی خاص HIV تنوع آن است. این همان چیزی است که تمام تلاش‌های ما را برای ایجاد واکسنی دربرابر این بیماری با شکست روبه‌رو کرده است.

بیش از ۳۷ میلیون نفر در سرتاسر جهان دچار عفونت HIV هستند و این بیشترین تعدادی محسوب می‌شود که تابه‌حال ثبت شده است. ساشا می‌گوید:

مردم فکر می‌کنند که این بیماری دیگر یک مشکل نیست و ما آن را تحت کنترل درآورده‌ایم. اما درواقع ما نتوانسته‌ایم چنین کاری انجام دهیم.

ساشا می‌گوید داروهای ضدرتروویروسی از تکثیر و انتشار ویروس ممانعت می‌کنند اما عوارض جانبی قابل‌توجهی دارند. حتی زمانی‌که داروها HIV را تحت کنترل درمی‌آورند، بیماران در معرض خطر بالاتر ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرطان خون و مشکلات قلبی‌عروقی قرار می‌گیرند. خطر ناشی از این ویروس همچنان ادامه دارد. به‌گفته‌ی ساشا، یک سویه‌ی جدید از ویروس جدید می‌تواند در آزمایش‌های تشخیصی خون‌های اهدایی شناسایی نشود، به‌وسیله‌ی داروها تحت کنترل درنیاید و واکسن‌های آینده را بی‌اثر کند. او می‌گوید:

ویروس‌ها همیشه پیشرفت می‌کنند و ما آمادگی مقابله با آن‌ها را نداریم؛ درست مانند همان وضعیتی که درمورد HIV اولیه رخ داد.

مایکل وروبی، رئیس گروه اکولوژی و زیست‌شناسی تکاملی دانشگاه آریزونا که در این پژوهش مشارکت نداشته است، نظر دیگری دارد. او می‌گوید، جای تعجبی ندارد که انواع مختلفی از سویه‌های HIV در آفریقای مرکزی وجود داشته باشد چرا که این همان جایی است که بیماری از آن منشا گرفته است. شناسایی یک سویه‌ی جدید چیز زیادی به دانش مرتبط با HIV اضافه نمی‌کند.

وروبی می‌گوید، توصیف تنوع ژنتیکی کشف‌شده در کشور کنگو به‌عنوان یک زیرگونه‌ی جدید (subtype) گمراه‌کننده است، زیرا تنها معنای مفید اصطلاح زیرگونه از شناسایی تباری از ویروس حاصل می‌شود که به‌طور قابل‌توجهی در خارج از آفریقای مرکزی گسترش یافته باشد.

راجرز می‌گوید، توصیه‌هایی برای طبقه‌بندی سویه‌های جدید HIV در سال ۲۰۰۰ ارائه شد. زیرگونه‌ی جدید به رایج‌ترین فرم HIV یعنی گروه M تعلق دارد که بیش از ۹۰ درصد از تمام موارد HIV را شامل می‌شود. ابوت ۲۵ سال پیش برنامه‌ی نظارتی خود را برای پیگیری تغییر ویروس ‌های HIV و هپاتیت ایجاد کرده است. راجرز می‌گوید:

ما واقعا نیاز داریم که ویروس‌ها را تحت نظارت قرار دهیم تا از آن‌ها گامی جلوتر باشیم.

برنامه نظارتی مذکور، در حال حاضر شامل ۷۸ هزار نمونه از ۴۵ کشور جهان می‌شود. راجرز می‌گوید از سال ۲۰۰۰ به بعد، زیرگونه‌ی جدید دیگری شناسایی نشده است. جدیدترین مورد کشف‌شده، از سال ۲۰۰۱ در ‌آزمایشگاه ابوت بوده است. در آن زمان مقدار ویروس برای خوانش مجدد نمونه بسیار کم بود اما فناوری‌های جدید توالی‌یابی این نمونه را امکان‌پذیر کرد. پژوهشگران ابوت با مقایسه‌ی توالی جدید با توالی‌های دیگر، دو نمونه‌ی دیگر از این سویه را پیدا کردند که مربوط به نمونه‌هایی از سال ۱۹۸۳ و ۱۹۹۰ و کشور کنگو بود. این امر نشان می‌دهد که این سویه مدتی است که وجود دارد. راجرز می‌گوید: «اکنون که می‌دانیم این سویه وجود دارد، نحوه‌ی جست‌وجو برای آن تغییر خواهد کرد.»

آزمایش‌های این شرکت روی بخشی از ژنوم ویروس متمرکز است که طی نسل‌های مختلف تغییر چندانی نمی‌کند، به‌همین دلیلی توانسته است که سویه‌ی جدید را شناسایی کند. راجرز می‌گوید، این یافته‌ها نشان می‌دهند که سویه‌های دیگری نیز وجود دارد و تنوع کامل این ویروس شناسایی نشده است.

ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، به‌تازگی در صحبت‌هایی که راجع‌به ویندوز ۱۰ ایکس و سرفیس نئو انجام داده، از توجه به رابط‌کاربری قلم‌محور در این نسخه از ویندوز سخن گفته است. 

تاکنون جزئیات چندانی از ویندوز ۱۰ ایکس و دستگاه‌های جدید سرفیس مشخص نشده؛ اما با توجه به آنچه از گفته‌ی مهندسان مایکروسافت برمی‌آید، به‌نظر می‌رسد که در این نسخه از ویندوز شاهد به‌کارگیری رابط‌ کاربری خلاقانه و نوآورانه‌ای هستیم که با فاصله‌گرفتن از رابط مرسوم ویندوز، تعامل قلم و لمس را با دستگاه راحت‌تر می‌سازد. به‌عنوان نمونه، وقتی قصد یادداشت‌برداری دارید، در‌حالی‌که در سرفیس نئو یک صفحه‌نمایش به یادداشت‌برداری در وان‌نوت اختصاص پیدا می‌کند، صفحه‌ی دیگر اجازه‌ی تماشا و اعمال تغییرات در یادداشت‌ها را خواهد داد. 

تیم پژوهش مایکروسافت از مدت‌ها پیش روی رابط‌کاربری طبیعی (Natural User Interface) کار می‌کرده تا روشی نوین و در‌ عین‌ حال قدرتمند را برای تعامل قلم و لمس با سیستم‌‌عامل پیدا کند؛ اتفاقی که قطعا برای ویندوز پیامد‌های مثبتی در پی خواهد داشت. یکی‌ از مواردی که رابط‌ کاربری طبیعی در اختیار کاربران تبلت قرار می‌دهد، تشخیص موقعیت قرارگیری دستگاه است تا سیستم‌عامل رابط‌ کاربری و قابلیت‌های خود را به‌صورت طبیعی برای موقعیت موردنظر تطبیق دهد. 

در دمویی که تیم پژوهش مایکروسافت نشان داده، دستگاه با هوشیاری وضعی هرگونه تغییر جزئی در وضعیت و موقعیتش را تشخیص می‌دهد؛ به‌عنوان‌ نمونه، این هوشیاری وضعی دستگاه را از هرگونه تغییری در دستِ تکیه‌گاه، تغییر زاویه و جهت نمایشگر، قرارگیری کف‌ دست روی صفحه‌نمایش هنگام نوشتن یا رسم و تشخیص زاویه‌‌ای که دست به تبلت نزدیک می‌شود، باخبر می‌سازد.

برای دستیابی به چنین قابلیتی، سیستم سه روش مختلف را با یکدیگر تلفیق کرده است:

۱- تصاویر خام صفحه‌لمسی خازنی
۲- حرکت از سکون
۳- حسگر‌های الکتریکی در حاشیه‌های صفحه‌نمایش برای تشخیص مجاورت دست

همان‌طور که در ویدئو مشاهده می‌شود، استفاده‌ از قلم همواره به‌همراه منوی شناوری خواهد بود که به‌تناسب حرکت دست با شما حرکت می‌کند.

این تحقیقات در کنفرانس ACM CHI 2019 در شاخه‌ی سیستم‌های رایانشی انسان‌محور نمایش داده شد؛ اتفاقی که درنهایت برای مایکروسافت جایزه‌ی Honorable Mention را به‌ارمغان آورد. 

سونی تیزر تبلیغاتی حسگر جدید خود با نام IMX686 را که در آینده‌ی نزدیک معرفی خواهد شد، منتشر کرد. حسگر جدید سونی جانشین حسگر بسیار محبوب IMX586 خواهد شد که جزو نخستین حسگرهای ۴۸ مگاپیکسلی بوده است.

در تیزر منتشرشده، رزولوشن حسگر جدید مشخص نشده؛ اما باتوجه به شایعه‌های مختلف در مورد گوشی هوشمندی که قرار است با این حسگر به بازار عرضه شود، احتمالا باید منتظر حسگری با رزولوشن ۶۰ الی ۶۴ مگاپیکسلی باشیم.

علاقه‌مندان می‌توانند ویدئوی منتشرشده را از اینجا مشاهده کنند. درکنار ویدئو، سونی پستی منتشر کرده که نشان می‌دهد احتمالا این حسگر سال ۲۰۲۰ معرفی خواهد شد.

همان‌طور که گفته شد، در ویدئوی مربوطه تصاویر گرفته‌شده با حسگر جدید نمایش داده می‌شود و رزولوشن تصاویر مشخص نشده است. شاید برای کاربران سؤال پیش بیاید که چگونه سونی توانسته با حسگری که در گوشی هوشمندی تجهیز نشده، این تصاویر را بگیرد. سونی با اتصال نمونه‌ی اولیه‌ی حسگر به کامپیوتر این تصاویر را گرفته است و درواقع گوشی هوشمندی که در تصاویر دیده می‌شود، واقعی نیست.

در ادامه می‌توانید نمونه‌هایی از تصاویر گرفته‌شده را بدون مشخص‌بودن رزولوشن مشاهده کنید: 

گیت هاب در گزارشی که به‌تازگی ارائه کرده، از افزایش تعداد توسعه‌دهندگان موجود در پلتفرمش به ۴۰ میلیون نفر خبر داد؛ اتفاقی که بیش‌ از همه‌چیز مدیون افزایش محبوبیت پایتون، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین بوده است.

گیت‌هاب که چندی‌ پیش توسط مایکروسافت خریداری شد، درطول یک‌ سال گذشته توانسته بیش‌ از ۱۰ میلیون نفر به تعداد کاربرانش بیفزاید؛ افزون‌بر این، طبق گزارش پلتفرم مذکور، ۴۴ میلیون مخزن ایجاد و ۸۷ میلیون درخواست Pull ارسال شده‌ است. نکته‌ی مهم درباره‌ی گزارش موردبحث، نمایش علاقه‌ی روز‌افزون برنامه‌نویس‌ها به جامعه‌ی متن‌باز است.

آنچه در این گزارش دیده می‌شود، افزایش محبوبیت پایتون است؛ تاجایی‌که این زبان‌ برنامه‌نویسی پس‌ از جاوا اسکریپت در مقام دوم محبوب‌ترین زبان‌های برنامه‌نویسی در گیت‌هاب قرار می‌گیرد.

آمار‌های ارائه‌شده تنها به زبان‌های برنامه‌نویس خلاصه نمی‌شود و گیت‌هاب به موقعیت مکانی کاربرانش و محبوبیت پکیج‌های متن‌باز نیز اشاره کرده است. تقریبا ۸۰ درصد از کاربران گیت‌هاب خارج‌ از خاک ایالات متحده آمریکا حضور دارند؛ همچنین از منظر محبوبیت پکیج‌های متن‌باز، Lodash در جایگاه نخست قرار دارد، پس‌ از آن Expressjs قرار گرفته است. 

درانتها نیز باید به اقبال عمومی برنامه‌نویس‌ها به‌سمت موضوعات مرتبط‌با داده نظیر یادگیری عمیق، یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی اشاره کنیم و از رشد محبوبیت ویرایشگر کد Jupyter Notebooks بگوییم که در سه‌ سال گذشته بیش‌ از دو برابر افزایش رشد کاربر را تجربه کرده است.

در تاریخ ۱۱ نوامبر، مردم در اغلب مناطق جهان می‌توانند عبور سیاره‌ی عطارد از مقابل خورشید را مشاهده کنند. رصد این رویداد نادر از زمین تا سال ۲۰۳۲ تکرار نخواهد شد. عطارد، کوچک‌ترین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی و نزدیک‌ترین سیاره به خورشید است. در بازه‌های زمانی مشخصی می‌توان از زمین عبور این سیاره از مقابل قرص خورشید را رصد کرد. آخرین بار این اتفاق در سال ۲۰۱۶ رخ داد و تا چند روز دیگر تکرار خواهد شد؛ با این تفاوت که برای عبور بعدی باید ۱۳ سال منتظر ماند.

عبور عطارد در تاریخ ۱۱ نوامبر، ساعت ۷:۳۵ بامداد به‌وقت استاندارد شرقی (EST) و ۱۲:۳۰ گرینویچ (GMT) آغاز می‌شود (به‌وقت ایران، ۲۰ آبان ماه از ساعت ۱۶) و عبور کامل آن ۵ ساعت‌ونیم به طول می‌انجامد. فرایند عبور عطارد، سرانجام در ساعت ۱:۰۴ استاندارد شرقی یا ۱۸:۳۰ گرینویچ به پایان می‌رسد.

عطارد، هنگام عبور از مقابل خورشید به شکل خال کوچکی به‌نظر می‌رسد که از چهره‌ی این ستاره عبور می‌کند. این سیاره‌ به‌قدری کوچک است که برای رصد آن نیاز به تجهیزات ویژه‌ای مثل تلسکوپ‌ها یا دوربین‌های دوچشمی مجهز به فیلتر‌های محافظتی است. سایت Space.com در تاریخ ۱۱ نوامبر به‌صورت زنده عبور عطارد از مقابل خورشید را از تلسکوپ‌های زمینی و فضایی، به‌طور کامل پوشش خواهد داد.

این تصویر از لحظه‌ی عبور عطارد از مقابل خورشید با ابزار Solar Optical Telescope فضاپیمای هینود ژاپن در تاریخ ۸ نوامبر۲۰۰۶ ثبت شده است.

توضیحات عبور عطارد

ازآنجاکه مدار عطارد و زهره بین مدار زمین و خورشید قرار دارد، ناظر زمینی می‌تواند عبور هر دو سیاره از مقابل خورشید را ببیند. میانگین فاصله‌ی عطارد از خورشید تقریبا ۵۸ میلیون کیلومتر یا ۳۰ درصد میانگین فاصله‌ی بین زمین و خورشید است. عبور سیاره‌ها از مقابل خورشید رویداد نادری است. میانگین تعداد عبور عطارد قابل رویت از زمین، ۱۳ مرتبه در قرن است. برای مشاهده‌ی عبور عطارد باید در زمان مناسب در موقعیت مناسب قرار بگیرید.

برای درک بهتر این رویداد، فرض کنید منظومه‌ی شمسی، تخم‌مرغی نیمرو است که خورشید، زرده و سیاره‌های اطراف، قسمت سفیده‌ی آن را تشکیل می‌دهند. مدارهای عطارد و زمین کمی به سمت یکدیگر انحراف دارند؛ بنابراین اگر مدار این دو سیاره به‌صورت سه‌بعدی در سفیده‌ی تخم‌مرغ ترسیم شود، از دید ناظر بیرونی، مدار عطارد و زمین در دو نقطه همپوشانی دارند.

در حال حاضر نقاط همپوشانی در اوایل ماه مه و اوایل نوامبر ظاهر می‌شوند؛ این بازه، پنجره‌ای زمانی برای رویت عبور عطارد از زمین است. به‌دلیل اختلاف زمانی هر سیاره برای تکمیل مدار خورشید، عبور عطارد از مقابل خورشید، همیشه از زمین قابل رویت نیست؛ بنابراین عطارد و زمین، هم‌زمان با یکدیگر در نقاط همپوشانی یا گره‌ها ظاهر نمی‌شوند.

به نقل از دین پسنل، دانشمند پروژه‌ی رصدخانه‌ی متغیر خورشیدی ناسا (SDO)، چهار بخش کلیدی برای کل رویداد وجود دارد که با تماس اول یا لحظه‌ی لمس سایه‌ی عطارد به لبه‌ی خورشید آغاز می‌شود. فرد اسپنک، اختیرفیزیک‌دان مدیر وب‌سایت eclipsewise.ocm به‌گونه‌ای دیگر این رویداد را توصیف می‌کند: «وقتی قرص سیاره با خورشید مماس خارجی شده باشد، اولین تماس آغاز می‌شود.»

تماس دوم زمانی رخ می‌دهد که عطارد کاملا از مقابل خورشید عبور می‌کند. تماس سوم در پایان رویداد یعنی زمانی است که عطارد از لبه‌ی قرص خورشید در حال عبور است و تماس چهارم لحظه‌ی آخری است که سایه‌ی عطارد، لبه‌ی قرص خورشیدی را لمس می‌کند و عبور رسما به پایان می‌رسد.

در چه مناطقی قابل رویت است؟

عبور عطارد از اغلب بخش‌های آمریکای شمالی، کل آمریکای جنوبی، کل آفریقا، بخش‌هایی از اروپا، آسیا و جنوبگان قابل رویت است. طبق نقشه‌ی Time and Date، ناظران در شهرهایی مثل نیویورک، مونترآل و سائوپائولو می‌توانند عبور را به‌صورت کامل ببینند و اهالی هونولولو، رم و قاهره می‌توانند شاهد بخشی از سفر عطارد باشند.

این نقشه که توسط فرد اسپناک ستاره‌شناس تهیه شده است، محل و زمان عبور عطارد و نقاط قابل رویت در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹ را نمایش می‌دهد.

ناظران در ساحل شرقی ایالات ‌متحده می‌توانند کل عبور را مشاهده کنند، زیرا در این منطقه خورشید هم‌زمان با آغاز رویداد، طلوع می‌کند. اهالی غرب میانه‌ی آمریکا از جمله ساکنین کلمبوس و اوهایو می‌توانند لحظه‌ی ورود و ترک سایه‌ی کوچک عطارد از قرص خورشید را ببینند؛ اما ناظران غرب رودخانه‌ی میسیسیپی، بخشی از رویداد را از دست می‌دهند زیرا تا زمان طلوع خورشید در این منطقه، عطارد بخشی از مسیر را طی کرده است. این رویداد ۵ ساعت و ۲۸ دقیقه و ۴۷ ثانیه طول می‌کشد؛ بنابراین زمان کافی برای لذت بردن از آن وجود دارد. برای مثال اهالی سان‌فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا برای دیدن این رویداد سه ساعت زمان دارند.

جدول زمانی عبور عطارد در سال ۲۰۱۹

برای آگاهی از زمان عبور و طلوع و غروب خورشید در منطقه‌ی خود، نقشه‌ی تعاملی سایت Time and Date را اینجا ببینید. طبق این نقشه، عبور عطارد به‌وقت تهران در تاریخ ۲۰ آبان ماه، ساعت ۱۶:۰۵ دقیقه آغاز می‌شود و به مدت تقریبا ۵۴ دقیقه قابل رویت خواهد بود. عبور عطارد در شمال، مرکز و جنوب ایران تقریبا به مدت ۵۰ دقیقه قابل رویت است. در شهرهای شمال شرقی، شرق و جنوب شرق، مدت زمان رویت به کمتر از ۳۰ دقیقه کاهش یافته؛ درحالی‌که در شمال غرب، غرب و جنوب شرقی کشور، مدت زمان عبور اندکی بیش از یک ساعت است.

جلوه‌ها

ناظرها در صورت داشتن دقت کافی می‌توانند جلوه‌های بصری جذابی را ببینند. تصاویر یا ویدئوهای تایم لپس، حرکت عطارد از مقابل خورشید را روی مسیری منحنی نمایش می‌دهند؛ از طرفی مسیر سیاره براساس موقعیت رصد روی زمین تغییر می‌کند. برای مثال در نیویورک، عطارد از قسمت چپ و پایین خورشید وارد می‌شود، با طی یک مسیر منحنی به سمت بالا و راست حرکت می‌کند و سپس خارج می‌شود؛ اما از سانتیگوی شیلی، در قسمت بالا و راست ظاهر می‌شود، سپس به مرکز قرص خورشید می‌رسد و روی یک مسیر منحنی به سمت پائین حرکت می‌کند.

در طول عبور، احتمال رویت جلوه‌ی اشک مشکی وجود دارد. در این رویداد، عطارد کوچک مانند اشکی به‌نظر می‌رسد که نزدیک به لبه‌ی قرص خورشیدی به سیاهی فضا وصل شده است. به عقید‌ه‌ی ستاره‌شناس‌ها، این جلوه به‌دلیل انکسار یا خمیدگی امواج نور دورتادور عطارد رخ می‌دهد.

رعایت نکات ایمنی

حتی اگر به تجهیزات امن دسترسی ندارید روش‌های متعددی برای رویت این رویداد وجود دارد. یکی از هیجان‌انگیز‌ترین روش‌ها استفاده از مرورگر اینترنت و مشاهده‌ی تلاش دانشمندان خورشیدی، مهندسان و برنامه‌نویس‌های وب است!

عطارد در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹ از ساعت تقریبا ۷ صبح به‌وقت استاندارد شرقی، وارد تاج خورشیدی (بیرونی‌ترین لایه‌ی خورشید) می‌شود؛ SDO از همین لحظه فیلم‌برداری و تصویربرداری را آغاز می‌کند و ویدئوی زنده در وب‌سایت اختصاصی که ناسا برای این رویداد در نظر گرفته است، قرار می‌گیرد.

این تصویر موقعیت‌های پیش‌بینی شده از عطارد در عبور ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹ را نمایش می‌دهد. دایره‌های آبی نشان‌دهنده‌ی اندازه‌ی ظاهری عطارد نسبت به خورشید هستند که در فاصله‌ی ۳۰ دقیقه‌ای از یکدیگر قرار گرفته‌اند. تصویر پس‌زمینه‌ در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۱۹ از خورشید گرفته شده است.

رصدخانه‌ی SDO تقریبا ۳۰ دقیقه قبل از عبور، رصد را آغاز می‌کند؛ این رصدخانه از قابلیت منحصر‌به‌فردی برای رصد تاج خورشیدی از فضا برخوردار است که معمولا از روی زمین قابل رویت نیست (مگر اینکه ماه، نور خورشید را طی یک کسوف کامل مسدود کرده باشد). با اینکه SDO می‌تواند عبور عطارد از تاج خورشیدی را رویت کند، ناظران زمینی باید تا وقتی که عطارد وارد فوتوسفر خورشید یا بخش مرئی خورشید می‌شود، منتظر بمانند.

تصویر «مستطیل ورودی» برای نمایش حرکت عطارد به داخل تاج خورشیدی و فوتوسفر در وب‌سایت آپلود شده است. تصویر «مستطیل ردیابی» هم مسیر سیاره در قرص خورشیدی را نمایش می‌دهد؛ تصویر «مستطیل خروجی» هم نشان‌دهنده‌ی مسیر خروجی سیاره است و تصویربرداری «مستطیل عبور کامل»، عبور کامل را نمایش می‌دهد.

اولویت ایمنی

کل تلسکوپ‌ها یا دوربین‌های دوچشمی که به طرف خورشید قرار گرفته‌اند، باید مجهز به فیلترهای خورشیدی باشند. عینک‌های آفتابی یا شیشه‌های رنگی از چشمان شما در برابر آسیب‌های دائمی مراقبت نخواهند کرد؛ بنابراین به‌هیچ‌عنوان بدون فیلتر خورشیدی به خورشید خیره نشوید.

ترکیب عینک‌های کسوف خورشیدی همراه‌با دوربین‌های دوچشمی یا تلسکوپ‌ها هم کارساز نخواهد بود؛ این ترکیب حتی می‌تواند خطرناک‌تر از خیره‌شدن به خورشید با چشمان غیرمسلح باشد و به نابینایی بینجامد! زیرا لنزها به‌صورت ذره‌بین‌هایی عمل می‌کنند که نور خورشید را در چشم بیننده متمرکز می‌کنند. برای رصد امن باید از فیلترهای خورشیدی مخصوص تلسکوپ یا دوربین‌های دوچشمی استفاده کنید یا تلسکوپ و دوربینی تهیه کنید که مجهز به فیلتر تعبیه‌شده باشد.

Slooh، سرویس استریم ستاره‌شناسی که تصاویر زنده‌ی رویدادهای سماوی را از تلسکوپ‌های سراسر جهان به نمایش درمی‌آورد، تصاویر زنده‌ی این عبور را پوشش خواهد داد. براساس توضیحات مربوط به Slooh:

Slooh، تلسکوپ خورشیدی ویژه‌ی خود را براساس رصدخانه‌ی مؤسسه‌ی اخترفیزیک جزایر قناری برای عبور عطارد از مقابل خورشید آماده خواهد کرد.

بینندگان می‌توانند از این لینک برای تماشای رویداد استفاده کنند. گزینه‌ی دیگر برای رصد آنلاین، The Virutal Telescope Project است. می‌توانید از این لینک رویداد را مشاهده کنید.

شاید تغییر و کوچک‌تر شدن پیشرانه هشت سیلندر پیکاپ قدرتمند فورد F-150 رپتور با یک نمونه ۶ سیلندر ۳/۵ لیتری نگران‌کننده باشد، اما شرکت تیونینگ شبلی با نصب یک پیشرانه هشت سیلندر مجهز به سوپرشارژر در این پیکاپ محبوب مشکل را حل کرده است. این پیکاپ که نام آن Super Snake Sport F-150 است بیش از ۷۵۵ اسب‌بخار قدرت دارد که تقریبا ۵ اسب‌بخار بیشتر از نسخه سال ۲۰۱۷ محسوب می‌شود. این مدل برای اولین‌بار در نمایشگاه SEMA با رینگ‌های ۲۲ اینچی در معرض دید عموم قرار گرفت. پیشرانه هشت سیلندر آن همراه‌با سیستم اگزوز اختصاصی Borla صدای گوش‌نوازی را تولید می‌کند و به‌لطف استفاده از کیت بدنه و کاپوت سفارشی، چهره‌ای تهاجمی و زیبا به آن بخشیده است.

سپرها و جلوپنجره در جلو نسبت به نمونه استاندارد F-150 تغییر یافته و زیباتر شده؛ درحالی‌که در قسمت عقب بار هم پوشانده شده است. نوارهای رنگی و نشان‌هایی روی بدنه نصب شده تا ظاهر خودرو را تکمیل کند. داخل کابین نیز با تغییراتی شامل زیرپایی‌ها و نشانگرهای سفارشی همراه شده است. همچنین در طراحی کابین از روکش‌های چرمی و تزیینات فیبرکربن استفاده شده است.

پیکاپ قدرتمند شبلی از سیستم ترمز ۶ پیستون پیشرفته در چرخ‌های جلو و سیستم تعلیق بهبودیافته بهره می‌برد تا چسبندگی بهتری نسبت به سطح زمین داشته باشد. طبق شایعات منتشرشده می‌توان پیشرانه ۵/۲ لیتری ۸ سیلندر مجهز به سوپر شارژر شبلی GT500 را روی F-150 نصب کرد. این پیشرانه در خودروی عضلانی شبلی موستانگ GT500 مورداستفاده قرار گرفته و توانایی تولید ۷۶۰ اسب‌بخار قدرت را دارد که بسیار بیشتر از پیشرانه ۶ سیلندر فورد F-۱۵۰ رپتور باقدرت ۴۵۰ اسب‌بخار است.

کلمه‌ی «اتوماسیون» یا «خودکارسازی»، صحنه‌ی پادآرمانی (dystopian) تقابل انسان و ماشین را به ذهن‌های بسیاری متبادر می‌کند. آینده‌ای که در آن، مردم اختلافات با هم را کنار گذاشته‌اند تا با محصولات فلزی و براقی مخالفت کنند که نتیجه‌ی کارها و طراحی‌های خود انسان‌ها هستند. برخی‌ از کسب‌وکارها که البته هنوز تعدادشان کم است، اندیشه‌ای پرورش‌یافته دارند؛ آن‌ها نسبت‌به کلمه‌ی خودکارسازی خوش‌بین هستند و دلیل خوبی هم برای این خوش‌بینی دارند.

تقریبا هیچ رشته‌ای نیست که هوش مصنوعی (AI) و رباتیک هنوز وارد قلمروی آن نشده باشد. پژوهش جدیدی که بال استات (Ball State) انجام داده است، ربات‌‌ها و هوش مصنوعی را مسئول ۸۷ درصد از بیکارشدن‌های نیروی کار آمریکایی‌ها در خلال سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ معرفی می‌کند. به‌تازگی، پرایس واتر هاوس کوپرز (PricewaterhouseCoopers) این چنین برآورد کرده است که تا دهه‌ی ۲۰۳۰، حدود ۳۸ درصد از مشاغل موجود در ایالات متحده‌ی آمریکا خطر مشابهی را حس خواهند کرد. در سال ۲۰۱۶ نیز، گزارشی ۵۵ صفحه‌ای توسط دفتر اجرایی ریاست جمهوری منتشر شد که تصویری به همین تیرگی و وخامت از اوضاع ترسیم می‌کرد و نسبت‌به بیکار شدن میلیون‌ها کارگر آمریکایی هشدار می‌داد.

با همه‌ی موارد فوق، افراد زیادی هم هستند که تا این حد نگران تصاحب مشاغل توسط ربات‌ها نیستند. پل داتری (Paul Daughtery)، مدیر ارشد فناوری و نوآوری در شرکت آسنچر (Accenture)، معتقد است که جایگزینی ماشین‌آلات به‌جای نیروی کار انسانی، نه رویدادی اجتناب‌ناپذیر و نه امری محتمل است. او و همکارش، جیمز ویلسون، در کتابی به نام «انسان + ماشین: بازآفرینی کار در دوران هوش مصنوعی» درباره‌ی این موضوع صحبت می‌کنند که «بزرگ‌ترین اثر فناوری عبارت از تکمیل و تقویت توانمندی‌های انسانی خواهد بود؛ نه جایگزینی آن‌ها».

دیلان فورنس، خبرنگار دیجیتال ترندز، درباره‌ی دیدگاه‌های به‌ظاهر متضاد داتری درباره‌ی خودکارسازی با او گفتگویی انجام داده و نظر وی را درباره‌ی راه‌های سازگارشدن کارگران با شرایط کاری آتی در دوران خودکارسازی پرسیده است. آنچه در ادامه می‌آید، برای خوانایی و رسایی بیشتر، ویرایش و اصلاح شده است.

دیلان فورنس: بسیاری از مردم، خودکارسازی را به چشم تقابل بین انسان‌ها و ماشین‌ها نگاه می‌کنند. شما، نگاه خوشبینانه‌تری به این موضوع دارید و تصور می‌کنید انسان‌ها و ماشین‌ها در کنار هم کار خواهند کرد. این دیدگاه از کجا ریشه گرفته است؟

پل داتری: معتقدم فکرهایی که درباره‌ی هوش مصنوعی می‌شود، بیشتر وقت‌ها اشتباه است و انسان‌ها دست‌کم گرفته می‌شوند. ما نوشتیم [انسان + ماشین]، چون شاهد بودیم که این عبارت تأثیری متفاوت با سرفصل‌های بسیاری دارد که تا آن زمان به تصویر کشیده شده بودند. اساس بحث ما در اینجا «نشانه‌ی جمع» (علامت جمع بین دو کلمه) است. «انسان به‌علاوه‌ی ماشین» همان چیزی است که واقعا منجر به کسب نتیجه می‌شود.

هوش مصنوعی جامع‌ترین روندی است که در ۵۰ سال گذشته شاهد آن بوده‌ایم. ما پیش‌ از این شاهد رشد سریع‌تر هوش مصنوعی در کسب‌وکار خود و به‌طور کلی، در بازار در مقایسه‌ با سایر فناوری‌هایی که بررسی کرده‌ایم، بودیم. چند سال پیش، شاهد انجام کارهای بسیاری بودیم که برای راهنمایی مردم در جهت استفاده‌ی کارآمدتر از فناوری با هدف ایجاد تغییرات چشمگیر در فرایندهایی که طی و نتایجی که کسب می‌کنند، صورت گرفتند. تصمیم گرفتیم تا پروژه‌ای پژوهشی راه‌اندازی کنیم و تلاش کردیم تا به حقایق آنچه اتفاق می‌افتد، دست یابیم. برای تدوین این کتاب، ۱۵۰۰ شرکت را مورد بررسی قرار دادیم و در مراحل اولیه‌ی این گذار (به‌سمت خودکارسازی امور)، با هزاران کارگر مصاحبه کردیم. نتیجه‌ای که به آن دست یافتیم چنین بود که بزرگ‌ترین نتایج و پیشرفت‌ها زمانی حاصل خواهند شد که بهترین مهارت‌های انسانی را با قابلیت‌های ماشین یا هوش مصنوعی ادغام کنید.

دیلان فورنس: یافته‌های مهم این پژوهش چیست؟

پل داتری: مورد اول آن است که برای کسب آن نتایج، باید تصویری جدید از کسب‌وکار بیافرینید. این کار متفاوت از خودکارسازی یا مهندسی دوباره است. حتما باید دست به بازآفرینی بزنید؛ حتما درباره‌ی روش انجام کارها تجدیدنظر کنید. شرکت‌هایی که این کار را می‌کنند، به موفقیت‌های بیشتری دست خواهند یافت.

دومین نتیجه‌ای که به آن رسیدیم، ایده‌ی «حد وسط گمشده» است که مربوط‌به ۶ دسته از مشاغل جدیدی است که مردم اصلا به آن‌ها فکر نمی‌کردند.

سومین نکته‌ی مهم نیز این بود که [خودکارسازی] ملاحظات نوینی را معرفی می‌کند که تابه‌حال شرکت‌ها، دولت‌ها و سازمان‌ها به آن‌ها نمی‌اندیشیدند و این قابلیت را دارند که بر افراد، گروه‌ها و جامعه تأثیر بگذارند.

دیلان فورنس: به ۶ دسته‌ی جدید از مشاغل اشاره کردید که درنتیجه‌ی خودکارسازی پدید خواهند آمد. آن‌ها کدام مشاغل هستند؟

پل داتری: دو دسته‌ی بزرگ وجود دارد. مجموعه‌ای از مشاغل هستند که در آن‌ها، انسان‌ها به ماشین‌ها کمک می‌کنند. ما این افراد را مربی، مفسر و پشتیبان می‌نامیم. مجموعه‌ای از مشاغل هم هستند که در آن‌ها ماشین‌ها به انسان‌ها کمک می‌کنند و در اصل، با فراهم‌کردن شرایط برای انجام کارها با بهره‌وری بیشتر، قدرتی فوق‌العاده به مردم می‌بخشند.

در مورد آن دسته از مشاغلی که انسان‌ها به ماشین‌ها کمک می‌کنند، گروه «مربیان» را در نظر بگیرید؛ درباره‌ی مسائلی مانند آموزش رفتاری هوش مصنوعی صحبت می‌کنیم. چطور اطمینان حاصل می‌کنید که عامل هوش مصنوعی مورد استفاده، به‌طرزی صحیح و با لحن مناسب به مشتریان پاسخ می‌دهد؟ این کار قابل برنامه‌ریزی نیست؛ بلکه نیازمند فردی است که می‌داند چگونه با مردم تعامل داشته باشد و به همین ترتیب، می‌داند ماشین‌ها چگونه باید با مردم ارتباط برقرار کنند. منظور ما کسانی است که دارای پیشینه‌ای مانند جامعه‌شناسی یا ادبیات هستند و زبان و بهترین راه بیان ایده‌ها را می‌شناسند.

شغل دوم در این دسته، «مفسران» هستند؛ کسانی که می‌توانند روش کار هوش مصنوعی برای تصمیم‌گیری در شرکت‌ها را برای مشتریان و کارمندان توضیح بدهند. به‌عنوان مثال، ما شاهد درج عناوین شغلی مانند «مهندس فناوری مالی با توانایی بیان توضیحات» در آگهی‌های استخدامی بوده‌ایم.

«پشتیبان»، به‌احتمال زیاد، یکی از جالب‌ترین مشاغل خواهد بود. حدود ۶ ماه پیش، آمازون مجبور شد بخشی از منابع انسانی خود را کنار بگذارد؛ زیرا به‌کارگیری هوش مصنوعی توسط آن‌ها نتایجی تبعیض‌آمیز نسبت‌به زنان داشت. از الگوها چنین برآمد که آن هوش مصنوعی براساس داده‌های استخدامی و کارمندان مردان آموزش دیده بود. به میانگین عملکرد یک شرکت که به‌احتمال زیاد هزاران الگوریتم هوش مصنوعی در حال فعالیت را نیز در بر می‌گیرد، توجه کنید. چه کسی باید بر عملکرد صحیح آن‌ها نظارت و از آن اطمینان حاصل کند؟ چه کسی قرار است بر عملکرد هوش مصنوعی نظارت کند؟ همان‌طور که بر کار انسان‌ها نظارت می‌شود، آن‌ها را ارتقاء می‌بخشد و به آن‌ها ترفیع می‌دهد؟

دیلان فورنس: در دسته‌ی ماشین‌هایی که به انسان‌ها کمک می‌کنند، چه نوع مشاغلی وجود خواهد داشت؟

پل داتری: ما این مشاغل را از نوع تعامل، تقویت و تجسم می‌دانیم. در حوزه‌ی تقویت‌کردن، ما از هوش مصنوعی برای کمک به انسان‌ها برای انجام کارآمدتر کارها استفاده می‌کنیم. یک مثال ساده در این خصوص، فرایندهای ضد پول‌شویی در بانک‌ها است. کارمندی در میان هزاران یا میلیون‌ها تراکنش به‌دنبال یافتن یک فعالیت غیرقانونی یا مجرمانه می‌گردد. این واقعا کاری نیست که انسان‌ها عملکرد عالی در آن داشته باشند. اما هوش مصنوعی برای این کار عالی است. بنابراین، بانک‌ها از یادیگیری ماشین برای تشخیص یک الگو در میلیون‌ها و میلیاردها تراکنش استفاده می‌کنند و صبر می‌کنند تا الگوریتم‌های یادگیری ماشین، روابط موجود بین داده‌ها را پیدا و آن‌ها را نشانه‌گذاری کنند و به این ترتیب، بازرسان انسانی می‌توانند برای تشخیص کارهای قانونی از کارهای غیرقانونی، از مهارت‌های جستجوگرانه‌ی آن‌ها بهره ببرند.

تعامل، چگونگی استفاده از هوش مصنوعی در تعاملات انسانی است. این دسته، حوزه‌ای است که به‌احتمال زیاد سریع‌تر از سایرین پیشرفت می‌کند. این مورد را می‌توانید در حالتی ابتدایی در سیری، الکسا و گوگل وویس مشاهده کنید. می‌توانید از آن برای گفتگوهای متنی خودکار و گفتگوهای صوتی فوری استفاده کنید تا بهره‌وری عوامل انسانی را افزایش بدهید. هدف آن، کاستن از فشار کار عوامل انسانی در برخی از وظایف ابتدایی و کمک به آن‌ها برای انجام کارهای پیچیده‌تر است.

مثالی که در این‌ زمینه می‌توان ارائه داد، همان هوش مصنوعی است که برای درک رفتار عاطفی مشتری استفاده می‌شود. اگر مشتری در اثر تعاملی که با شرکت دارد ناراحت یا ناامید شود، باید با آن‌ها طور دیگری رفتار کرد. به این ترتیب، عامل انسانی می‌تواند خود را برای روبه‌رو شدن با مشتریان آماده‌تر کند و آخرین مورد، تجسم است که همان حالت فیزیکی بوده که مردم درباره‌ی ربات‌های همکار مورداستفاده در فرایندهای انعطاف‌پذیرتر تولید فکر می‌کنند.

در این کتاب درباره‌ی یک کارخانه‌ی BMW در آلمان صحبت می‌کنیم که ربات‌های صنعتی خود را از فرایند کار بیرون کشیدند و جای آن‌ها را به ربات‌های همکار دادند. آن‌ها از ترکیب ۸۰ درصد ماشین‌آلات و ۲۰ درصد انسان در نیروی کار خود، به ترکیب ۸۰ درصد انسان و ۲۰ درصد ماشین‌آلات تغییر رویه دادند. امروزه، ما وسایل نقلیه‌ی بسیار پیچیده و همچنین، گزینه‌های بسیاری در اختیار داریم که البته باید انعطاف‌پذیرتر شوند. ترکیب ربات‌های همکار با انسان‌ها، فرمولی بهتر برای دستیابی به بهره‌وری است.

دیلان فورنس: در سال‌های گذشته، چندین گزارش منتشر شد که هوش مصنوعی و ربات‌ها را تهدیدی بزرگ برای امنیت شغلی افراد معرفی می‌کردند. ولی دیدگاه شما با آن‌ها فرق می‌کند. استدلال شما برای دیدگاه خودتان چیست؟

پل داتری: مجمع جهانی اقتصاد (World Economic Forum) پژوهشی دارد که حدود یک سال پیش منتشر شد و در آن پیش‌بینی کرد تا سال ۲۰۲۲، هوش مصنوعی ۷۵ میلیون شغل را از بین خواهد برد؛ در عین حال حدود ۱۳۰ میلیون شغل جدید در سرتاسر جهان به وجود خواهد آورد. این پیش‌بینی مربوط‌به آینده‌ی کوتاه‌مدت است که با پژوهش‌های ما نیز در یک راستا قرار دارد. اما وقتی به ۵۰ یا ۷۵ سال آینده نگاه می‌کنیم، پیش‌بینی آنچه اتفاق خواهد افتاد واقعا کار سختی است.

من درباره‌ی اینکه چگونه این اتفاق خواهد افتاد، ضمن رعایت احتیاط، خوشبین هستم. باور دارم شغل‌های زیادی، و نه کم، ایجاد خواهد شد و انسان‌ها نقش قدرتمندی در نیروی کار خواهند داشت. مشکل پیش‌روی ما آن است که برخی از مشاغل حذف می‌شوند. این همان ماهیت فناوری و خودکارسازی است؛ خواه هوش مصنوعی باشد و خواه موتور بخار [فرقی نمی‌کند]؛ فناوری برخی از مشاغل را از بین خواهد برد. گزارش جدید OECD (سازمان همکاری اقتصادی و توسعه) پیش‌بینی می‌کند که طی ۱۵ سال آینده، حدود ۱۴ درصد از مشاغل حذف خواهند شد، حدود ۳۰ درصد از مشاغل به‌شدت تغییر خواهند کرد و تقریبا نیمی از مشاغل نیز تاحدی دچار تغییر خواهند شد.

ما در این کتاب درباره‌ی چگونگی یادگیری مهارت‌های مناسب برای کار با ماشین‌آلات صحبت می‌کنیم و انواع مختلف مهارت‌های انسانی که باید به انسان‌ها آموزش داده بشود را شناسایی کرده‌ایم.

دیلان فورنس: آن مهارت‌های مختص انسان که ارزش پرورش‌دادن را دارند، کدام موارد هستند؟

پل داتری: ما به این نتیجه رسیدیم که چهار مهارت برتر انسانی هستند که هوش مصنوعی به آن‌ها نیاز دارد: خلاقیت، حل مسائل پیچیده، پاسخگویی اجتماعی-احساسی و نیز، ادراک حسی. در حال حاضر، این‌ها همان مهارت‌های خاص انسانی هستند که برای انجام‌شان به انسان‌ها نیاز داریم.

فیلیپس امروز نوعی تلویزیون اندرویدی منحصربه‌فرد معرفی کرد که هیچ شباهتی با هیچ محصول دیگری که تابه‌حال شاهد بوده‌اید، ندارد. این تلویزیون هوشمند برای استفاده در آشپزخانه طراحی شده و یک بلندگوی گوگل اسیستنت (Google Assistant) در آن تعبیه شده است.

همان‌طور که از تصویر منتشرشده از این محصول فهمیده می‌شود، تلویزیون جدید فیلیپیس دارای یک استند مرکزی است که دو بلندگو به‌همراه میکروفون‌های میدان دور در آن تعبیه شده‌اند. از جدیدترین تلویزیون اندرویدی فیلیپس نیز مانند سایر نمایشگرهای هوشمند، ازجمله نست هاب مکس (Nest Hub Max)، می‌توان برای دنبال‌کردن برنامه‌های آشپزی در یوتیوب یا تماشای سریال‌های موردعلاقه حین آشپزی و انجام سایر کارهای آشپزخانه استفاده کرد. حتی کنترل‌ از راه‌ دور تلویزیون‌های مذکور دارای دکمه‌هایی مخصوص برای بازکردن صفحات یوتیوب و نت‌فلیکس است.

یوسف ابراهیم، مدیر ارشد بازاریابی محصولات در شرکت FUNAI، در بیانیه‌ای گفت:

در FUNAI، ما به این موضوع دقت کردیم که در بخش‌های مختلف روز، مشتریان چگونه به تماشای محتوا می‌نشینند و متوجه شدیم که در حوزه‌ی آشپزخانه، یک فرصت تجاری وجود دارد. برای پیگیری دستورالعمل‌های آشپزی معمولا از تبلت استفاده می‌شود؛ اما این کار می‌تواند تجربه‌ای چسبناک و کثیف باشد. گروه مهندسی اقدام به طراحی و تولید محصولی کردند که این نیاز بازار را برطرف و موقعیتی منحصربه‌فرد در دل آشپزخانه ایجاد می‌کند. اکنون، اولین تلویزیون با نمایشگر کوچک و مجهز به کنترل صوتی هندزفری را معرفی می‌کنیم.

محصول جدید فیلیپس از پلتفرم تلویزیون اندرویدی استفاده می‌کند و به‌همین دلیل، امکان دسترسی به‌ بیش‌ از ۵۰۰۰ برنامه‌ی متفاوت موجود در فروشگاه گوگل پلی برای کاربران مهیا است. این تلویزیون‌ها با قیمت ۳۰۰ دلار به فروش می‌رسند و از روز ششم نوامبر در اختیار فروشگاه‌های عمده در ایالات متحده‌ی آمریکا و کانادا قرار گرفته‌اند اما هنوز خرید آنلاین آن‌ها مهیا نیست.

نشریات به‌طور منظم گزارش‌هایی را درباره‌ی سهام، قدرت و ضعف و تردید خریداران محصولات تسلا منتشر نمی‌کنند؛ اما اخبار و حواشی مربوط به این برند هر روز در فضای مجازی افزایش می‌یابد. بااین‌حال افراد درباره‌ی محصولات این شرکت جانب اعتدال را رعایت نکرده و در صفحات اجتماعی نظرات و حرف‌های مغرضانه‌ای را بیان می‌کنند. حتی تصاویری از تخریب و خط انداختن روی خودروهای تسلا منتشر می‌کنند.

کیم از کانال محبوب Like Tesla در یوتیوب نیز سؤالات و نگرانی‌های مشابه در این‌باره دارد. بسیاری از طرفداران و منتقدان تسلا نیز سوالاتی مشابهی درباره‌ی این وضعیت آشفته دارند. 

چرا مردم از تسلا متنفرند؟

آنچه بیشتر مالکان تسلا می‌دانند این است که خودروهای تولیدی این شرکت به چهار دوربین مجهز شده‌اند که به‌صورت ۳۶۰ درجه از آنچه در اطراف خودرو رخ می‌دهد فیلم‌برداری می‌کنند؛ بنابراین واضح است که آسیب‌رساندن به خودرو فکر خوبی نبوده و درنهایت باعث بازداشت فرد خاطی خواهد شد.

دو ماه پیش، فردی در کلرادو آمریکا روی بدنه یک تسلا مدل ۳ با کلید خود خط انداخت؛ با انتشار ویدیوی دوربین‌های خودرو، این فرد به‌سرعت بازداشت شد. اخباری مانند خط انداختن، تصادف عمدی و فرار کردن، لگدزدن و تخریب تجهیزات شارژ به محصولات تسلا در نشریات و اینترنت وجود دارد.

طبق نظرسنجی که در توییتر انجام شد، حدود ۹۰ درصد مالکان خودروهای تسلا بیان کرده‌اند که حالت نگهبانی (Sentry Mode) را روی خودروی خود فعال کرده‌اند. در این حالت با نظارت و پایش مداوم اطراف خودرو، هرگونه تحرکی توسط دوربین‌های خودرو ثبت می‌شود و در زمان عدم حضور راننده سطح جدیدی از حفاظت را برای خودروهای تسلا فراهم می‌کند. البته با همه‌ی این موارد هنوز هم حوادث مختلفی در ایستگاه‌های شارژ رخ می‌دهد. برخی از این موارد عمدی نیست، اما همه‌ی این اتفاقات در ایالات‌متحده و خانه‌ی تسلا رخ می‌دهد.

چرا این حوادث تا این حد برای خودروهای تسلا رخ می‌دهد و مردم نظر خصمانه‌ای نسبت به این شرکت دارند؟ تسلا یک شرکت آمریکایی است که نیروی کار آمریکایی را نیز استخدام می‌کند و توانسته است مرزهای علم، فناوری و خلاقیت را در صنایع خودروسازی و فضایی جابه‌جا کند. پس چرا مردم این کشور به‌دنبال نابودی آن هستند؟

البته می‌دانیم که رسانه‌های بزرگ نسبت به تسلا نظر منفی دارد و علت آن بیشتر به تبلیغ‌دهندگان بزرگ آن‌ها مربوط است؛ زیرا این رسانه‌ها بیشتر در تسلط شرکت‌های عظیم نفتی و انرژی و شرکت‌های خودروسازی قرار دارد. البته برای برندهای دیگری مانند پورشه، آئودی و مرسدس بنز نیز از این‌ دست اتفاقات رخ می‌دهد ولی به‌دلیل عدم وجود دوربین‌های حفاظتی تصاویری از آن منتشر نمی‌شود. اما چیزی که امروزه بسیار واضح به‌نظر می‌رسد، وضعیت دوقطبی موجود برای برند تسلا است.

نظر شما چیست؟

پزشکان آمریکایی برای اولین‌بار، تکنیک قدرتمند ویرایش ژن را در افراد مبتلا به سرطان مورد آزمایش قرار دادند. این آزمایش که هدف آن ارزیابی بی‌خطر بودن تکنیک مذکور بود، گامی در مسیر هدف نهایی ویرایش ژن به‌منظور کمک به سیستم ایمنی بیمار برای مبارزه دربرابر سرطان است. ویرایش ژن با استفاده از ابزار کریسپر انجام شد. نتایج اولیه نشان می‌دهد که این رویه عملی و بی‌خطر است اما اینکه آیا می‌تواند در مبارزه با بیماری مؤثر باشد یا نه، هنوز مشخص نشده است. تاکنون تنها سه بیمار تحت این رویه قرار گرفته‌اند و طولانی‌ترین مدت پیگیری آن‌ها ۹ ماه بود.

هر سه بیمار شرکت‌کننده در پژوهش، در دهه‌ی هفتم زندگی خود به سر می‌برند و دچار سرطان پیشرفته‌ای هستند؛ بیماری آن‌ها با اینکه تحت درمان‌های استانداردی مانند جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی قرار گرفته، پیشرفت کرده است. دکتر ادوارد استدمائور، رئیس بخش بدخیمی‌های خونی در مرکز سرطان آبرامسون پنسیلوانیا می‌گوید:

خبر خوب اینکه همه‌ی این بیماران زنده‌ هستند. بهترین پاسخی که تاکنون دیده‌ایم، تثبیت بیماری آن‌ها است.

نتایج آزمایش‌ها هنوز در مجله‌ی پزشکی منتشر نشده است اما ماه آینده در نشست انجمن هماتولوژی آمریکا ارائه می‌شود. استدمائور در مصاحبه‌ای گفت:

این پژوهش واقعا آغاز نسل بعدی درمان‌ است.

پژوهشگران امیدوار هستند که از کریسپر برای درمان برخی از بیماری‌های ژنتیکی استفاده کنند و این روش قبلا در درمان کم‌خونی سلول‌های داسی‌شکل مورد آزمایش قرار گرفته است. البته پزشکان چینی می‌گویند که قبلا استفاده از کریسپر را برای درمان چندین نوع سرطان آغاز کرده‌اند. دو تن از بیماران مطالعه‌ی استدمائور مبتلا به سرطان خون ملانوم متعدد هستند و سومی نیز دچار سارکوم است. سارکوم سرطان نادری است که بافت همبند را درگیر می‌کند.

پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا، سلول‌های سفید خون بیماران را گرفته، ژن‌های ناخواسته را حذف کردند و از ویروسی استفاده کردند تا سلول‌ها را با کلاهک بیولوژیکی مجهز کنند که پروتئین موجود در سلول‌های سرطانی را مورد هدف قرار دهد

در مطالعه‌ی جدید، کریسپر در بدن رها نشد. این تکنولوژی نسبتا جدید است و برخی از پژوهشگران می‌ترسند که کریسپر ژنی را ویرایش کند که مورد نظر آن‌ها نبوده است. در عوض، پژوهشگران ابتدا سلول‌های T را از خون بیماران گرفتند. سلول‌های T سربازان سیستم ایمنی به‌شمار می‌روند. آن‌ها سپس از کریسپر استفاده کردند تا سه ژنی را که با توانایی سلول‌ها در مبارزه با سرطان تداخل ایجاد کرده یا موحب بروز اثرات جانبی در بیماران می‌شوند، حذف کنند. پژوهشگران در مرحله‌ی بعد آزمایش‌های خود از ویروسی استفاده کردند تا سلول‌های T را با آنچه استدمائور آن را کلاهک می‌خواند، مجهز کنند تا به پروتئین NY-ESO-1 حمله کنند. این پروتئین روی سلول‌های سرطانی یافت شده و به‌ندرت روی بافت طبیعی دیده می‌شود.

پژوهشگران پس از پردازش سلول‌ها برای حذف هرگونه اثری از کریسپر، سلول‌ها (حدود صد میلیون سلول) را به بدن بیمار برگرداندند. استدمائور می‌گوید:

وقتی این سلول‌ها را تزریق کردیم، یک افزایش ده هزار تا صد هزار برابری در مقدار سلول‌های در حال رشد در بیماران دیدیم. این دقیقا همان چیزی بود که امیدوار بودیم اتفاق بیفتد.

به‌گفته‌ی استدمائور، هیچ عارضه‌ای دیده نشد و سلول‌ها از بین نرفتند. او می‌گوید:

خوب است که این سلول‌ها در اطراف درحال نظارت بر تومور باشند. ما خوشحالیم که تا ۹ ماه بعد، هنوز این سلول‌ها را می‌بینیم.

اما آیا سلول‌ها با سرطان مبارزه می‌کنند؟ استدمائور می‌گوید که گروه او با مخلوط‌کردن سلول‌های تغییریافته‌ی بیماران با سلول‌های سرطانی در ظروف آزمایشگاهی درحال یافتن پاسخ این سؤال هستند تا ببینند آیا سلول‌های T تغییریافته می‌توانند سلول‌های بدخیم را از بین ببرند یا خیر. او می‌گوید که انتظار دارد طی یک ماه پاسخ این سؤال را پیدا کند.

مرحله‌ی بعدی مطالعه که بیماران بیشتری در آن مشارکت خواهند داشت، بینش بهتری در مورد اثربخشی این درمان فراهم خواهد کرد. استدمائور می‌گوید اگر این روش نتیجه ندهد، پژوهشگران می‌توانند برای یافتن اهداف دیگری تلاش کنند و کلاهک‌های دیگری را ایجاد کنند. او می‌گوید:

این رویکرد واقعا جهانی تازه رو به این نوع از دستکاری سلول‌ می‌گشاید که مستقیما درجهت هر آنچه در ذهن است، هدایت می‌شود.

استدمائور می‌گوید تا قبل از پایان سال جاری، تعدادی بیمار مبتلا به لوکمی، سلول‌های تیمارشده با کریسپر را دریافت می‌کنند. این کار براساس مطالعه‌ی دیگر پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا انجام می‌شود که هدایت آن را دکتر کارل جون برعهده داشته است. جون در پژوهش جدید کریسپر نیز مشارکت دارد. در مطالعه‌ی پیشین، سلول‌های CAR-T توسعه داده شد که لوکمی را در یک کودک بیمار به نام امیلی وایتهد از بین برد. این مورد، نخستین درمانی بود که در آن از سلول‌های تغییریافته‌ی ژنتیکی استفاده می‌شد و در سال ۲۰۱۷ به‌وسیله‌ی FDA برای درمان لوکمی و لنفوم تأیید شد. استدمائور نتیجه‌ی آن درمان را شگفت‌انگیز می‌خواند اما می‌گوید محدودیت‌هایی دارد که کار جدید کریسپر درصدد غلبه بر آن است:

حتی در بهترین سناریو درمورد لوکمی، ۸۰ درصد از بیماران پاسخ می‌دهند و دو سوم آن‌ها وضعیت خوبی خواهند داشت. درمورد لنفوم، نیمی پاسخ داده و نیمی از آن‌ها وضعیت رضایت‌بخشی خواهند داشت. بنابراین برای بهبود این رویکرد باید پژوهش‌های بیشتری انجام داد.