ظاهرا ایده‌ی تغییر ساعت تابستانی یا صرفه‌جویی در زمان نور روز (DST) در ابتدا فقط به‌عنوان شوخی عنوان شد. در سال ۱۷۸۴، بنجامین فرانکلین در مقاله‌ی طنزی در مجله‌ی Journal de Paris از این روش به‌عنوان راهی برای صرفه‌جویی در موم شمع یاد کرد. این طرح نخستین بار در اروپا و آمریکا در جریان جنگ جهانی اول اجرا شد. اجرای DST طی صد سال گذشته با قصد کاهش مصرف انرژی و افزایش بهره‌وری روزانه مورد حمایت قرار گرفته است. سال ۱۹۶۶ در کشور آمریکا و تحت قانون زمان یکنواخت، برنامه‌ی فعلی ۶ ماه زمان استاندارد و ۶ ماه DST تصویب شد.

استدلال‌های دیگر مطرح‌شده در حمایت از DST آن است که تغییر یادشده به مردم فرصت بیشتری می‌دهد تا در ماه‌های تابستان از فعالیت‌های تفریحی لذت ببرند و منجر به افزایش فعالیت جسمی می‌شود؛ اما همه‌ی این موارد بحث‌برانگیز است. در مطالعه‌ای که سال ۲۰۱۴ منتشر شد، تفاوتی در الگوی فعالیت جسمی در افرادی که در کلرادو، یوتا و نیومکزیکو زندگی می‌کردند با ساکنان آریزونا دیده نشد. در ایالت آریزونا، برنامه‌ی DST اجرا نمی‌شود.

مطالعات انجام‌شده روی میزان مصرف انرژی نیز نتایج مختلفی داشته‌اند: یک مطالعه نشان‌دهنده‌ی صرفه‌جویی متوسط در هزینه‌ی انرژی در نروژ و سوئد بود درحالی‌که در مطالعه‌ی دیگر نشان داده شد که میزان هزینه‌ی انرژی در ایندیانا افزایش پیدا کرد.

کار و تفریح مهم است اما این موضوع نیز اهمیت دارد که بدن ما به‌طور طبیعی در چرخه‌های تقریبا ۲۴ ساعته‌ی خود فعالیت کند. درست همان‌طور که ما دارای مناطق زمانی هستیم که می‌توانیم زمان‌بندی را در سرتاسر جهان هماهنگ کنیم، سیستمی نیز درون بدن خود داریم که زمان‌بندی فیزیولوژیکی ما را تحت کنترل دارد. این ساعت زیستی در هیپوتالاموس قرار گرفته و هسته‌ی سوپراکیاسماتیک (SCN) نامیده می‌شود. ساعت زیستی می‌تواند ازطریق ارسال سیگنال‌های هورمونی و شیمیایی زمان را در سرتاسر بدن هماهنگ کند.

ساعت درونی ما بسیاری از فرایندهای بدنی مهم مانند چرخه‌های خواب و بیداری را تنظیم می‌کند و به طرق مختلفی روی فیزیولوژی بدن از عملکرد کبد گرفته تا سیستم ایمنی تأثیرگذار است. این ساعت در بسیاری از بیماری‌ها مانند سرطان، دیابت، اختلالات نورودژنراتیو (مانند بیماری آلزایمر)، اختلالات روانپزشکی و بیماری قلبی دچار اختلال می‌شود.

چه چیزی زمان SCN را تنظیم می‌کند؟ نشانه‌های محیطی زیادی وجود دارند که روی تنظیم زمان درونی ما تأثیر دارند؛ نشانه‌هایی مانند دما، غذا و اجتماعی‌شدن؛ اما یکی از مهم‌ترین عوامل، نور است. هسته‌ی سوپراکیاسماتیک اطلاعات ورودی را از سلول‌های خاص موجود در شبکیه که به نور حساس هستند، دریافت می‌کند و سیگنال‌هایی را به بخش‌های دیگر بدن می‌فرستند. بنابراین، اختلال در نور می‌تواند اثرات ویرانگری روی عملکرد ساعت‌های زیستی ما داشته باشد.

ما درحال کسب بینش بیشتر درمورد اهمیت حفظ سلامتی ساعت زیستی به‌عنوان راهی برای پیشگیری، کند کردن و حتی درمان بیماری‌ها هستیم و با افزایش دانش ما مشخص می‌شود که DST برای سلامتی انسان ضرر دارد. درحالی‌که ساعت بدن به‌تدریج در پاسخ به تغییرات نور حاصل از چرخش زمین و تغییر فصل‌ها تنظیم می‌شود، تغییر ناگهانی زمان که در آغاز و پایان DST رخ می‌دهد، می‌تواند تأثیرات قابل‌توجهی بر بدن داشته باشد. شیوع حملات قلبی در حوالی تغییر زمان هم در فصل بهار و هم در پاییز افزایش پیدا می‌کند. از دیگر پیامدهای نامطلوب این تغییر ساعت روی سلامتی، افزایش تصادفات رانندگی و خواب کمتر است که باعث افزایش میزان آسیب‌دیدگی در محل کار و افزایش مراجعه به اورژانس می‌شود.

نتایج یک مطالعه نیز نشان داده است که مردم هرگز با DST سازگار نمی‌شوند و این تغییر موجب ایجاد اختلال در سازگاری طبیعی ما با تغییر فصل‌ها می‌شود. این اثرات حاد به جامعه نفوذ کرده و برای کسانی که ساکن مناطقی هستند که این برنامه در آن‌ها اجرا می‌شود، هزینه‌های اقتصادی و جسمی به‌دنبال دارد. تأثیر مزمن حاصل از برنامه‌ی تغییر ساعت، این است که ایجاد اختلال در ریتم طبیعی بدن تأثیر منفی روی سلامتی ما دارد.

بدن ما از سیگنال‌های بسیاری استفاده می‌کند تا ساعت بدن را تنظیم کند. چرخه‌های هورمونی (افزایش و کاهش در میزان هورمون‌ها در طول روز) با نور تغییر می‌کند و وقتی هماهنگی آن‌ها از بین برود، می‌تواند تأثیر شدیدی روی توانایی انسان برای استفاده از انرژی غذا و حتی استراحت شبانه داشته باشد. به‌همین علت است که برگشت بدن از حالت پرواززدگی به حالت طبیعی دشوار است.

در یک مطالعه‌ی گذشته‌نگر نشان داده شد که در جریان DST، عدم تطابقی بین ساعت‌های زیستی و اجتماعی نوجوانان پیش می‌آید که تأثیر بلندمدتی روی خواب، خلق‌و‌خو و رفتار آن‌ها دارد. ناسازگاری میان ساعت‌های زیستی و اجتماعی با خطر بروز اختلالات اندوکراین و مشکلات قلبی‌عروقی همراه است. اختلال در ساعت زیستی در کاهش میزان امید به زندگی نیز نقش دارد.

آیا باید به‌جای برنامه‌ی DST، در تمام طول سال همان برنامه‌ی استاندارد زمانی را دنبال کنیم؟

درحالی‌که ممکن است برای عملکرد در یک جامعه‌ی جهانی به چنین تغییری نیاز داشته باشیم، حتی تعریف مناطق زمانی نیز موجب می‌شود که برخی از افراد در زمان متفاوتی نسبت‌به زمان خورشیدی زندگی کنند (زمان خورشیدی: زمانی از روز که براساس موقعیت خورشید در آسمان محاسبه می‌شود).

حتی روی زمان استاندارد نیز ساعت یک منطقه‌ی زمانی خاص به‌طور نزدیک به لبه‌ی شرقی زمان خورشیدی منطقه تنظیم می‌شود. بنابراین، افراد ساکن در لبه‌ی غربی آن منطقه‌ی زمانی ممکن است درحدود یک ساعت با ‌زمان خورشیدی محلی خود اختلاف داشته باشند. این عدم تطابق در جریان DST بیشتر می‌شود.

حتی نشان داده شده است که بسته به موقعیت غربی‌شرقی در یک منطقه ‌ی زمانی، خطر بروز سرطان افزایش پیدا می‌کند. زمان استاندارد، سیستم بدون نقصی نیست، با این حال بهترین گزینه‌ برای حمایت از تراز ساعت زیستی در یک جامعه‌ی مدرن است؛ یعنی جایی که در آن نمی‌توانیم فقط براساس زمان خورشیدی زندگی کنیم.

نتیجه‌گیری

اجرای برنامه تغییر ساعت تابستانی تأثیرات نامطلوبی روی سلامتی دارد، درحالی‌که مزایای آن بسیار کم است. اجرای زمان استاندارد سالیانه راه ساده و موثری برای حفظ سلامت ساعت زیستی بدن است. کارشناسانی که چندین دهه است به مطالعه‌ی ساعت‌های زیستی مشغول هستند، با این موضوع موافق‌اند.

لایکا در سال ۲۰۱۵ دوربین فول فریم بدون آینه‌ی SL را معرفی کرد و توانست توجهات زیادی را به‌سمت خود جلب کند. این شرکت چند روز پیش به‌صورت رسمی مدل جدید دوربین موردبحث را با همان نقطه‌ی قرمزرنگ نمادین بخش جلویی معرفی کرد. دوربین لایکا اس‌ال ۲ (Leica SL2) از لحاظ ظاهری شباهت بسیار زیادی به مدل اولیه دارد، اما از لحاظ سخت‌افزاری بهبودهای درخورتوجهی را به‌ خود دیده است تا نیازهای مختلف علاقه‌مندان به حوزه‌ی عکاسی را برطرف کند.

مهم‌ترین تفاوت بین دوربین لایکا SL2 با مدل اولیه، به حسگر این دوربین مربوط می‌شود؛ دوربین معرفی‌شده در سال ۲۰۱۵ از حسگری ۲۴ مگاپیکسلی استفاده می‌کرد، اما این حسگر در دوربین جدید ارتقاء پیدا کرده و به فول فریم ۴۷/۳ مگاپیکسلی CMOS تبدیل شده است. لایکا می‌گوید حسگر ۴۷/۳ مگاپیکسلی SL2 می‌تواند تصاویر را با جزئياتی بی‌نظیر و کیفیتی بسیار بالا ثبت کند.

دوربین جدید لایکا در کنار حسگر یادشده از پردازنده‌ی تصویر Maestro III استفاده می‌کند تا بتواند تصاویر را با عمق رنگ ۱۴ بیت به‌ازای هر کانال RBG به‌ثبت برساند. افزون بر موارد یادشده، دوربین لایکا SL2 دارای ایزو (میزان حساسیت به‌نور) ۵۰۰،۰۰۰ است و می‌تواند از طریق شاتر مکانیکی، تصاویرِ پشت‌سرهم را با نرخ ۱۰ فریم‌برثانیه ثبت کند. در ضمن اگر از شاتر الکترونیکی استفاده کنید، امکان ثبت تصاویر پشت‌سرهم با نرخ ۲۰ فریم‌برثانیه برای‌تان فراهم می‌شود.

لایکا می‌گوید دوربین جدیدش فوکوس خودکار سریعی دارد که از قابلیت ردگیری سوژه نیز پشتیبانی می‌کند. مورد مهم دیگر درمورد لایکا SL2 بهره‌مندی این دوربین از لرزش‌گیر ۵ محوره در درون بدنه است که می‌تواند لرزش‌ها را تا ۵/۵ استاپ حذف کند. بهره‌مندی از چنین لرزش‌گیری به این معنی است که می‌توان در لایکا SL2 حتی از لنزهایی که دارای لرزش‌گیر نیستند نیز استفاده کرد. افزون بر این‌ها، دوربین جدید لایکا از حالت ویژه‌ای با نام Multi Shot پشتیبانی می‌کند. به‌لطف این حالت می‌توانید دوربین را روی تری‌پاد قرار دهید تا SL2 به‌‌صورت پشت‌سرهم با سرعت بالا، ۸ فریم را ثبت کند؛ فریم‌های به‌دست‌آمده نهایتا با یکدیگر ادغام و یک تصویر ۱۸۷ مگاپیکسلی از دل آن‌ها استخراج می‌شود. 

یکی از نقاط ضعف مهم دوربین لایکا SL به توانایی نه‌چندان زیاد آن در زمینه‌ی ضبط ویدئو مربوط می‌شد. ظاهرا لایکا در نسل جدید این دوربین، توجه ویژه‌ای به فیلم‌برداری داشته است تا نقص‌های پیشین را جبران کند. لایکا در اطلاعیه‌ی رسمی مربوط به دوربین جدیدش می‌گوید، حالت خاصی با نام Cine در لایکا SL2 قرار داده شده است که اگر فعالش کنید، این دوربین به دوربینی Cine تبدیل می‌شود و قابلیت‌های جذابی ارائه می‌دهد. 

کاربران می‌توانند از طریق لایکا SL2 ویدئو 5K با نرخ ۳۰ فریم‌بر‌ثانیه، ویدئو 4K سینمایی با نرخ حداکثر ۶۰ فریم‌برثانیه و ویدئوی 4K/UHD معمولی را با نرخ حداکثر ۶۰ فریم‌برثانیه ضبط کنند. همچنین با کاهش وضوح به 1080p می‌توان ویدئوهایی با نرخ ۱۸۰ فریم‌برثانیه ضبط کرد. دوربین جدید لایکا افزون بر این موارد دارای یک درگاه HDMI با اندازه‌ی کامل برای گرفتن خروجی ۱۰ بیتی است. می‌توان ویدئوهای ۱۰ بیتی را به‌صورت مستقیم روی کارت حافظه ذخیره کرد. لایکا SL2 همچنین دارای جک هدفون و میکروفون است.

لایکا SL2 از استاندارد IP54 برای مقاومت در برابر نفوذ آب و گردوغبار بهره‌مند است

در قسمت پشتی محصول شاهد منظره‌یاب الکترونیکی EyeRes با ۵/۷۶ میلیون نقطه و پنلی لمسی با اندازه‌ی ۳/۲ اینچ و ۲/۱ میلیون نقطه هستیم؛ منظره‌یاب مدل اول از ۴/۴ میلیون نقطه بهره‌مند بود. همچنین بخش بالایی دوربین میزبان نمایشگری تک‌رنگ با اندازه‌ی ۱/۲۸ اینچ است که امکان بررسی سریع تنظیمات را فراهم می‌کند.

بدنه‌ی دوربین لایکا SL2 شباهت زیادی به لایکا SL دارد و از همان ابعاد بهره می‌گیرد، اما سازنده‌‌اش می‌گوید با اعمال تغییراتی در بدنه‌ی مدل جدید، ارگونومی آن را بهبود بخشیده است. بدنه‌ی لایکا SL2 از گریپ راحت‌تری بهره‌مند می‌گیرد و لبه‌های آن نیز اندکی صاف شده‌اند. در ضمن کاربر می‌تواند به‌سادگی از طریق سه دکمه‌ی حاضر در بخش پشتی، تنظیمات مختلف مربوط به لایکا SL2 را انجام دهد. 

افزون بر این موارد، لایکا SL2 به‌لطف بهره‌مندی از گواهی IP54 مقاومت بسیار خوبی در برابر نفوذ آب و گردوغبار از خود نشان می‌دهد. برای آشنایی بیشتر با استاندارد IP و جزئيات مربوط به آن، می‌توانید این مقاله را در زومیت بخوانید.

دوربین جدید لایکا در کنار موارد یادشده از بلوتوث ۴/۲ و وای‌فای 802.11ac پشتیبانی می‌کند. لایکا SL2 همچنین از دو اسلات کارت حافظه‌ی UHS-II بهره می‌گیرد و باتری آن با هر بار شارژ امکان ثبت ۳۷۰ عکس را فراهم می‌کند. لایکا قصد دارد دوربین SL2 را در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹ (۳۰ آبان ۱۳۹۸) با قیمت ۵٬۹۹۵ دلار (صرفا برای بدنه) روانه‌ی بازار کند.

دیدگاه شما کاربران زومیت درمورد دوربین جدید لایکا چیست؟

قیمت به‌روز، مشخصات فنی و هر اطلاعاتی که برای خرید ارزان‌ و آگاهانه‌ی انواع دوربین عکاسی نیاز دارید را در بخش محصولات زومیت بیابید. در این بخش، علاوه‌بر مشخصات فنی دقیق دوربین‌های کانن، نیکون‌، پاناسونیک، سونی و دیگر برند‌ها، امکان مقایسه‌ی دو یا چند محصول درکنار گالری تصاویر رسمی محصولات دردسترس شما خواهد بود.

شرکت رینگ‌برادرز (Ringbrothers)، یکی از مشهورترین مراکز تیونینگ و بازسازی خودروهای کلاسیک امریکایی است. این نهاد، علاوه‌بر تولید و بازطراحی ادوات بدنه، بسیاری از تجهیزات فنی خودروها شامل پیشرانه و سیستم تعلیق را با نمونه‌های مدرن تعویض می‌کند تا محصولی قدرتمند با اصالت یک مدل کلاسیک خلق شود.

سما ۲۰۱۹ مهم‌ترین گردهمایی شرکت‌های فعال در زمینه‌ی افترمارکت و تیونینگ خودروها است. غرفه‌ی رینگ‌برادرز و محصولات آن در سال‌های اخیر، یکی از جذاب‌ترین بخش‌های نمایشگاه سما بوده‌اند. امسال، دو خودروی مشهور ساخت ۱۹۶۹ با تیونیگ رینگ‌برادرز در سما ۲۰۱۹ رونمایی شدند و به‌شدت مورد توجه علاقه‌مندان مدل‌های عضلانی ساخت امریکا قرار گرفتند.

فورد موستانگ مک‌وان آنکل

نسل اول موستانگ مک‌وان به‌عنوان یک خودروی اسپرت کوپه با بدنه‌ی بزرگ‌تر و اتاق جادارتر نسبت به موستانگ استاندارد، در سال ۱۹۶۹ معرفی شد. نسخه‌های مختلف مک‌وان تا سال ۲۰۰۴ عرضه می‌شدند؛ اما شهرت این خودرو به نسل‌های اول و دوم محدود می‌شود که بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ به تولید رسیدند. رینگ‌برادرز، معمولا بهینه‌سازی خودروهایی را انجام می‌دهد که چندان پرتیراژ نیستند؛ اما این‌بار به سراغ موستانگ مک‌وان رفته است تا محصولی شناخته‌شده را با هنر طراحی و مهندسی خود ترکیب کند. موستانگ مک‌وان ۱۹۶۹ با تیونینگ رینگ‌برادرز، آنکل (UNKL) نام دارد که البته معادل انگلیسی دایی یا عمو (Uncle) را یادآوری می‌کند.

تقریبا تمامی ادوات فلزی بدنه در موستانگ آنکل ساخت رینگ‌برادرز، متفاوت از نسخه‌ی اصلی است. حتی طول و عرض این خودرو، حدود ۲/۵ سانتی‌متر افزایش یافته است تا ابهت بیشتری داشته باشد. در زوایای مختلف اجزای بدنه، خصوصا کاپوت جلو، سپرها و هدایت‌کننده‌های هوا (دیفیوزر)، فیبرکربن سیاه‌رنگ وجود دارد. در عقب و جلو، رینگ‌های اسپرت ۲۰ و ۱۹ اینچ با تایرهای میشلن پایلوت اسپرت 4S دیده می‌شوند.

مشابه دیگر تولیدات رینگ‌برادرز، مک‌وان آنکل هم از پیشرانه‌ای تقویت‌شده و مدرن استفاده می‌کند. این خودرو با موتور ۸/۵ لیتری تنفس طبیعی ساخت شرکت جان کیز (Jon Kaase) ارائه می‌شود که قدرت ۷۰۰ اسب‌بخار و گشتاور نزدیک به ۱۰۰۰ نیوتن‌متر تولید می‌کند. اگزوزهای سفارشی استیل ساخت فلومستر هم، صدای خروجی پیشرانه و ظاهر پشت مک‌وان آنکل را بهبود می‌بخشند. این محصول دیفرانسیل عقب، با جعبه‌دنده‌ی ۶ سرعته‌ی دستی از برند ترمک (Termec) و بولر (Bowler) همراه‌با میل کاردان فیبرکربن فروخته می‌شود.

ارتقاء موستانگ مک‌وان رینگ‌برادرز، منحصر به نمای بیرونی و تجهیزات فنی نیست. فضای داخلی این خودرو با تمرکز بر مدل‌های مخصوص مسابقه بهینه‌سازی شده است. موستانگ آنکل با صندلی‌های اسپرت ریکارو، فرمان مومو، تهویه مطبوع ساخت وینتیج (Vintage Air Gen) و سیستم صوتی برند کیکر (Kiker) ارائه می‌شود. علاوه‌بر این‌ها، بسیاری از تزئینات کابین موستانگ آنکل توسط متخصصان شرکت رینگ‌برادرز بازطراحی شده است تا حس یک خودروی لوکس و کلاسیک را برای سرنشینان فراهم کند.

شورولت کامارو والکرجا

نسل اول شورولت کامارو برای رقابت با فورد موستانگ در سال ۱۹۶۷ معرفی شد. آخرین مدل از این سری تا انتهای سال ۱۹۶۹ روی خط تولید قرار داشت تا از سال ۱۹۷۰ با نسل دوم جایگزین شود. کامارو ۱۹۶۹ به جهت قدمت و ابعاد نسبتا کوچک بدنه در مقایسه با مدل‌های بعد از خود شهرت دارد.

رینگ‌برادرز، پروژه‌ی بهنه‌سازی کامارو ۶۹ را جاه‌طلبانه‌ترین فعالیت خود در سال‌های اخیر عنوان کرده است. هرچند که تمامی تولیدات این شرکت از ابتدای تأسیس تاکنون، مورد تحسین علاقه‌مندان خودروهای کلاسیک قرار دارند؛ می‌توان پروژه‌ی والکرجا را یکی از بدیع‌ترین مدل‌های تیونینگ‌شده در میان خودروهای عضلانی امریکا دانست. نام این خودرو توسط مالک بلژیکی آن انتخاب شده است و به اساطیر اسکاندیناوی (Valkyrie) اشاره دارد.

نسل اول کامارو چندان بزرگ و پهن‌پیکر نیست. به همین دلیل، پیشرانه‌های متداول ساخت شورولت برای کامارو ۱۹۶۹، شامل نمونه‌هایی با قدرت‌های ۲۰۰ تا ۴۰۰ اسب‌بخار هستند. طبیعتا، مهندسان رینگ‌برادرز به قوای محرک استاندارد رضایت نمی‌دهند و برای پروژه‌ی والکرجا از یک موتور ۴.۶ لیتری ساخت واگنر موتوراسپرت همراه‌با سوپرشارژ ۲.۹ لیتری ساخت شرکت ویپل (Whipple) استفاده کرده‌اند تا قدرت ۸۹۰ اسب‌بخار و گشتاور نزدیک به ۱۱۰۰ نیوتن‌متر فراهم شود. شاسی و سیستم تعلیق والکرجا نیز برای هماهنگی با این پیشرانه‌ی قدرتمند توسط مهندسان رینگ‌برادرز و شرکت دیترویت اسپید تقویت شده است.

بدنه‌ی کامارو با تیونینگ رینگ‌برادرز، رنگ سبز خاصی به نام TOTOPKG دارد که نزدیک به خاکستری است. کامارو والکرجا بیش از موستانگ آنکل، مزین به ادوات فیبرکربن در کاپوت جلو، دیفیوزر، آینه بغل، جلوپنجره و سقف خواهد بود. فضای داخلی این خودرو هم، قطعاتی از فیبرکربن خواهد داشت. این خودرو همچنین، رینگ‌های اسپرت از برند HRE دارد. مهندسان رینگ‌برادرز از فناوری‌های مدرن پرینت و اسکن‌ سه‌بعدی همراه‌با پیش‌رفته‌ترین دستگاه‌های برش لیزر برای بازتولید قطعات مختلف بدنه و تجهیزات داخلی والکرجا استفاده کرده‌اند.

قیمت نهایی موستانگ آنکل و کامارو والکرجا هنوز اعلام نشده است؛ اما می‌توان مطمئن بود که برچسب قیمتی بیش از ۱۲۰ هزار دلار داشته باشند. خرید پیشرانه‌های استفاده‌شده در این خودروها به‌تنهایی، حدود ۳۰ هزار دلار هزینه دارد. مالکان موستانگ مک‌وان ۱۹۶۹ و نسل اول کامارو می‌توانند قطعات ساخت رینگ‌برادرز را به‌صورت جزئی یا کلی سفارش دهند.

در دنیای مدرن امروز، بسیاری از افراد با استرس زندگی می‌کنند. مطالعه‌ای که بنیاد سلامت روان بریتانیا انجام داده، نشان می‌دهد در سال ۲۰۱۸، ۷۴ درصد از مردم بریتانیا دچار چنان حس استرسی بودند که نمی‌توانستند با آن مقابله کنند.

بسیاری از افراد فکر می‌کنند که ازنظر روانی در موقعیت‌های استرس‌زا به‌خوبی پاسخ می‌دهند اما آن‌ها ممکن است از علائم جسمی استرس غافل باشند. برخی از افراد ممکن است دچار سوء‌هاضمه یا یبوست، تنش عضلانی، سردرد یا چشم درد شوند که همگی می‌تواند نشانه‌های جسمی استرس باشد.

استرس روی اشتها، نوع غذایی که برای خوردن آن‌ انگیزه پیدا می‌کنیم و نحوه‌ی ذخیره‌ی چربی در بدن نیز اثر می‌گذارد. این امر به‌علت هورمون‌هایی است که در پاسخ به استرس در بدن ما تولید می‌شود. کورتیزول، هورمون اصلی است که با استرس طولانی‌مدت ارتباط دارد. کورتیزول هورمون جنگ یا گریز است که وقتی آزاد می‌شود، بدن ما را برای مبارزه یا فرار از چیزی آماده می‌کند. این مکانیسم هنگامی که تنها عوامل استرس‌زای زندگی دشمنان یا حیوانات شکارچی بودند، مکانیسم بسیار خوبی محسوب می‌شد اما این روزها که ما بیشتر به‌خاطر فایل‌ها و ایمیل‌هایی که به ما می‌رسند دچار استرس می‌شویم، استرس چیز خوبی نیست؛ درواقع در چنین لحظاتی نیاز داریم که با آرامش و منطق با آن‌ها برخورد کنیم (مثلا ایمیل رئیس خود را پاسخ دهیم).

از آن‌جایی که کورتیزول فرد را برای جنگ یا دویدن آماده می‌کند، یکی از چیزهایی که در حضور استرس اتفاق می‌افتد، این است که اشتها افزایش می‌یابد. این کار برای اطمینان از این موضوع است که به‌اندازه‌ی کافی انرژی داشته باشید و از آن برای مبارزه دربرابر دشمنان استفاده کنید. همچنین ممکن است متوجه شده باشید که وقتی دچار استرس هستید، چیزی که واقعا می‌خواهید یک سیب یا یک موز نیست. این بدان علت است که شما به سمت غذاهای بسیار خوش طعم با حداکثر مقدار انرژی کشیده می‌شوید.

ترکیب چربی و کربوهیدرات‌ برای انسان تحت استرس مقاومت‌ناپذیر است. هنگام استرس، مرکز پاداش‌دهی مغز در حضور غذاهای بسیار خوش‌طعم فعال‌تر می‌شود و این غذاها با کاهش هورمون استرس و افزایش هورمون شادی یعنی دوپامین به‌عنوان غذاهای مایه‌ی آرامش عمل می‌کنند. به‌همین خاطر است که بیسکویت‌ها، کیک‌ها و دونات‌ها هرگز در یک دفتر کاری به مدت طولانی نمی‌مانند.

استرس همچنین روی مکان و نحوه‌ی ذخیره‌ی چربی در بدن تأثیر می‌گذارد. افرادی که سطوح بالایی از کورتیزول دارند، بیشتر چربی را در بخش میانی بدن خود ذخیره می‌کنند؛ جایی که نه‌تنها ما دوست نداریم چربی در آن ذخیره شود، بلکه با پیامدهای سلامتی بدتر نیز مرتبط است. بنابراین بار دیگر که به‌خاطر خوردن مقدار زیادی بیسکویت احساس استرس کردید، آن‌ها را سرزنش نکنید و سعی کنید استرس خود را مدیریت کنید.

استرس نوعی عدم تعادل هورمونی است که می‌تواند ازطریق کاهش محرک (عامل استرس‌زا) یا با خنثی‌کردن آن به کمک محرکی که هورمون‌های استرس را کاسته و هورمون‌ شادی را زیاد می‌کند، برطرف شود. انجام فعالیت‌های روزانه‌ای که موجب ترشح هورمون شادی یعنی دوپامین می‌شوند، به کاهش سطح کورتیزول و ایجاد تعادل بیشتر کمک می‌کند. ورزش راهی عالی برای افزایش دوپامین است؛ حتی ورزش‌های ملایمی نظیر پیاده‌روی و یوگا. دیگر فعالیت‌های تولیدکننده‌ی دوپامین عبارت‌اند از گوش‌دادن به موسیقی، خندیدن با دوستان، حل یک معما، رابطه‌ی جنسی، مدیتیشن و ماساژ. با ایجاد استراتژی‌های مناسب برای مدیریت استرس در امور روزمره، سطح کورتیزول شما می‌تواند متعادل‌تر شود. داشتن چندین تکنیک برای مدیریت استرس به این معنا است که وقتی احساس فشار می‌کنید، تنها چاره‌ی شما برای تولید دوپامین، پناه‌بردن به شیرینی‌ها نیست.

نسخه‌ی چهارچرخ محرک فورد رنجر برای هفتمین ماه پیاپی، توانست در بازار استرالیا فروش بیشتر از تویوتا هایلوکس ثبت کند. این بزرگ‌ترین موفقیت  در این بازار اقیانوسیه است. تویوتا هایلوکس با احتساب تمامی نسخه‌های آن، در چهار سال گذشته پرفروش‌ترین خودرو استرالیا بوده است و در‌حال‌حاضر نیز، موقعیتی بی‌نظیر در این بازار دارد.

اطلاعات اولیه‌ی نوامبر نشان می‌دادند فروش خودرو برای نوزدهمین ماه همچنان روند نزولی خود را حفظ کرده و طولانی‌ترین رکورد از زمان بحران اقتصادی یک دهه‌ی پیش استرالیا است. هشت خودروساز از بین دَه خودروساز پرفروش در بازار استرالیا با کاهش فروش محصولات مواجه هستند. هولدن با وجود حضور در بین دَه خودرو پر فروش این کشور، از سال ۱۹۴۸ تاکنون، در اکتبر امسال بدترین وضعیت را تجربه کرده است.

هیوندای پشت‌سر تویوتا در مقام دوم و بالاتر از مزدا قرار دارد و برند کیا نیز به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی این بازار در رتبه‌ی چهارم فروش قرار دارد. سوبارو نیز ماه سختی را سپری کرد که این امر به‌دلیل تأمین‌نشدن قطعات به‌دلیل بروز طوفان در ژاپن بود. سایر برندها مانند میتسوبیشی و مزدا هم از ابتدای سال تا نوامبر دچار کاهش فروش شده‌اند.

در‌این‌میان، خبر خوشحال‌کننده‌ای هم برای خریداران خودرو وجود دارد؛ چون نمایندگی‌ها می‌خواهند به هر طریق ممکن جنس خود را به مشتری بفروشند؛ به‌همین‌دلیل، قیمت اکثر خودروها در بازار کاهش پیدا کرده است. خبر جالب دیگر دراین‌زمینه پیشی‌گرفتن تویوتا RAV4 از تویوتا کرولا در بازار فروش این ماه است که چنین اتفاقی اولین‌بار در تاریخ رخ می‌دهد. مزدا ۳ نیز که روزگای پرفروش‌ترین خودرو بازار استرالیا بود، حالا حتی در بین دَه خودرو پرفروش نیز دیده نمی‌شود و در مقام یازدهم قرار دارد. دلیل این موضوع تغییر سلیقه‌ی خریداران از خودروهای کوچک به‌سمت شاسی‌بلندها است. 

در این فهرست، دَه برند پرفروش استرالیا در اکتبر ۲۰۱۹ را مشاهده می‌کنید.

در فهرست زیر نیز، دَه خودرو پرفروش استرالیا در اکتبر ۲۰۱۹ را ملاحظه می‌کنید.

مدلی از مزدا ۳ که تصویر آن را در بالا می‌بینید، سال ۲۰۱۱ به سلطه‌ی ۱۵ ساله‌ی هولدن کومودور بر بازار استرالیا پایان داد و در سال ۲۰۱۲ نیز، پرفروش‌ترین خودرو استرالیا باقی بماند. تویوتا کرولا نیز بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ پرفروش‌ترین مدل در بازار این کشور بود. 

از سال ۲۰۱۶، تویوتا هایلوکس به پر‌فروش‌ترین خودرو استرالیا تبدیل شد. این اولین‌بار بود که یک مدل وانت چنین عنوانی به‌دست می‌آورد. هایلوکس این موفقیت را برای سه سال متوالی حفظ کرده و آمارهای فعلی نیز  تکرار این مقام برای سال چهارم را نشان می‌دهند. در‌حال‌حاضر برای دومین سال پیاپی، دو خودرو پرفروش بازار استرالیا هر دو وانت هستند که اولی تویوتا هایلوکس و دومی فورد رنجر است. 

اکنون‌ که سامسونگ طراحی سری گلکسی اس ۱۱، پرچم‌دار سال ۲۰۲۰ را نهایی کرده است، شایعات نیز در‌این‌زمینه افزایش یافته است. در این هفته‌، ظرفیت باتری و مشخصات دوربین‌های عقب گلکسی اس ۱۱ فاش شد و امروز ایوان بلس اطلاعات اولیه‌ای از این گوشی هوشمند منتشر کرده است. سامسونگ تصمیم گرفت در اوایل سال جاری میلادی، سه مدل اصلی گلکسی اس ۱۰ را با پشتیبانی از شبکه‌ی 4G LTE و یک مدل آماده‌ی پشتیبانی از 5G به بازار عرضه کند؛ اما سال ۲۰۲۰، کره‌ای‌ها سه پرچم‌دار را روانه‌ی بازار خواهند کرد که در چند نوع مختلف دردسترس خواهند بود.

توییت ایوان بلس برای سری گلکسی اس ۱۱

به‌نظر می‌رسد مدل اصلی گوشی بزرگی خواهد بود که احتمالا جایگزین گلکسی اس ۱۰ پلاس و اس ۱۰ نسخه‌ی 5G خواهد شد و به‌عنوان گلکسی اس ۱۱ پلاس به بازار عرضه شود و از شبکه‌ی 5G به‌صورت استاندارد پشتیبانی کند. تعداد دوربین‌هایی که برای این مدل برنامه‌ریزی‌شده هنوز تأیید نشده است؛ اما گفته می‌شود دوربین‌ها پشت صفحه‌نمایشی خمیده‌ی ۶/۹ اینچی نصب خواهند شد. برای مقایسه گلکسی اس ۱۰ پلاس و اس ۱۰ پلاس نسخه‌ی 5G به‌ترتیب از صفحه‌نمایش ۶/۴ و ۶/۷۵ اینچی بهره می‌برند.

خوشبختانه انتظار می‌رود نسل بعدی پرچم‌دار سامسونگ از نسبت تصویر به صفحه‌نمایش بیشتری برخوردار باشد و این بدان معنی است که باید تقریبا نسبتی به‌اندازه‌ی گلکسی اس ۱۰ نسخه‌ی 5G داشته باشد.

درباره‌ی وضوح نمایشگر جدید فعلا اطلاعات جدیدی دردسترس نیست؛ اما شایعاتی درباره‌ی نرخ تازه‌سازی احتمالی ۹۰ یا ۱۲۰ هرتز عنوان‌ شده است. اگر این اطلاعات درست باشد، پرچم‌دار جدید سامسونگ می‌تواند با نرخ تازه‌سازی ۹۰ هرتزی گوشی اخیر گوگل و گوشی آینده‌ی وان‌پلاس با نرخ تازه‌سازی ۱۲۰ هرتز رقابت کند.

رندر مفهومی گلکسی اس ۱۱

دومین پرچم‌دار که احتمالا با نام گلکسی اس ۱۱ به بازار عرضه می‌شود و جایگزین مدل فعلی اس ۱۰ خواهد شد، مانند برادر بزرگ‌ترش، انتظار می‌رود صفحه‌نمایشی بزرگ‌تر از نسل فعلی داشته باشد.

به‌گفته‌ی ایوان بلس، پنل ۶/۱ اینچی که در دستگاه امسال عرضه‌ شده، با صفحه‌نمایش بزرگ ۶/۷ اینچی جایگزین می‌شود. این صفحه‌نمایش از هر طرف لبه‌های خمیده دارد و از نسبت تصویر به صفحه‌نمایش بیشتری برخوردار است؛ یعنی ازنظر اندازه، بین گلکسی اس ۱۰ پلاس و اس ۱۰ نسخه‌ی 5G قرار خواهد گرفت. مانند اس ۱۱ پلاس، مدل استاندارد اس ۱۱ نیز با پشتیبانی 5G برای خرید دردسترس خواهد بود. بااین‌حال، به‌دلیل فعال‌نبودن این شبکه در بسیاری از بازارهای جهانی، نسخه‌ی ارزان‌تری فقط با پشتیبانی از 4G LTE عرضه خواهد شد.

رندر مفهومی گلکسی اس ۱۱

اگر سامسونگ برند e را در سال آینده نگه دارد، ارزان‌ترین و کوچک‌ترین گوشی سری گلکسی اس ۱۱، گلکسی S11e خواهد بود. این گوشی جایگزین گلکسی S10e می‌شود و ازنظر قیمت و اندازه رقیبی جدی برای آیفون ۱۱ اپل خواهد بود.

طبق اطلاعات اولیه‌ی ایوان بلس‌، سامسونگ قصد دارد در گلکسی S11e صفحه‌نمایش ۵/۸ اینچی Infinity-O را با صفحه‌نمایشی ۶/۲ یا ۶/۴ اینچی جایگزین می‌کند. علاوه‌بر‌این، برای تمایز بیشتر با دیگر دستگاه‌ها، این صفحه‌نمایش لبه‌های خمیده خواهد داشت.

انتظار صفحه‌نمایش صاف مانند S10e را برای گلکسی S11e نداشته باشید

باتوجه‌به محدوده‌ی دسترسی کم شبکه‌ی 5G، سامسونگ نیز دو نوع گلکسی S11e خواهد ساخت: یکی با پشتیبانی استاندارد از 5G و دیگری با پشتیبانی از 4G LTE.

تاریخ معرفی و عرضه‌ی سری گلکسی اس ۱۱

طبق گفته‌های ایوان بلس، گوشی‌های خانواده‌ی گلکسی اس ۱۱ در بازه‌ی زمانی اواسط تا اواخر فوریه (اواخر بهمن تا اوایل اسفند) معرفی خواهد شد. گفته‌های بلس شایعات مبنی‌بر معرفی این سری از گوشی‌ها در روز سه‌شنبه ۱۸ فوریه (۲۹ بهمن)، یعنی قبل از MWC ۲۰۲۰ را تأیید می‌کند.

میزان دردسترس‌بودن این سری باتوجه‌به بازار متفاوت خواهد بود؛ مثلا شایعات اولیه نشان می‌دهد ایالات‌ متحده‌ی آمریکا فقط سه مدل از پنج مدل گلکسی اس ۱۱ را دریافت خواهد کرد.

براساس ادعاهای برخی رسانه‌ها به‌نقل از منابعی مؤثق، تراشه‌‌ی گرافیکی نسل بعد AMD که فعلا با کدنام نوی ۲۳ (Navi 23) از آن‌ یاد می‌شود، قرار است به فناوری رهگیری پرتو (Ray Tracing) مبتنی‌بر سخت‌افزار مجهز شود. رهگیری پرتو یا پرتویابی یکی از مهم‌ترین قابلیت‌هایی است که کارت‌های گرافیک فعلی AMD از آن بهره‌مند نیستند. سال گذشته، حضور فناوری رهگیری پرتو مبتنی‌بر سخت‌افزار را در کارت‌های گرافیک سری RTX 20 انویدیا شاهد بودیم. تاکنون شایعات زیادی درباره‌ی کارت‌های جدید AMD شنیده‌ایم و به‌لطف حضور آن‌ها در درایور جدید لینوکس، فهمیدیم AMD واقعا مشغول تولید این کارت‌ها است.

منابع مختلفی مدعی شده‌اند AMD از تراشه‌ی جدیدش که به رهگیری پرتو مجهز است، با عنوان «قاتل انویدیا» (Nvidia Killer) یاد می‌کند. تراشه‌ی اشاره‌شده قرار است به‌طور ویژه برای رقابت در بازار کارت‌های گرافیک پرچم‌دار عرضه شود. این بازار هم‌اکنون دراختیار کارت‌های گرافیک قدرتمند RTX 2080 و RTX 2080 Ti قرار دارد. براساس ادعاهای رسانه‌ی Wccftech، نام‌ یادشده برای کارت گرافیک جدید AMD به‌شدت غیرمعمول است و احتمالا این کارت هیچ‌گاه با نام Nvidia Killer عرضه نخواهد شد. شرکت‌های متعددی در بازارهای مختلف در حال رقابت با یکدیگر هستند و تجربه نشان می‌دهد هیچ‌گاه این‌ شرکت‌ها محصولاتشان را قاتل رقبا به‌شمار نمی‌آورند؛ حتی اگر پیش خودشان چنین فکری کنند، در نام محصول از عبارت قاتل برند دیگر استفاده نخواهند کرد.

برخی رسانه‌ها گفته‌اند AMD به‌این دلیل از کارت جدیدش با نام قاتل انویدیا یاد می‌کند که نوی ۲۳ قرار است رقیبی بسیار جدی برای کارت‌های گرافیک RTX 2080 و RTX 2080 Ti باشد و شدیدا با آن‌ها رقابت کند. شکی نداریم کارت گرافیک نوی ۲۳ قرار است بسیار قدرتمند باشد و رقابت جذابی در بازار پرچم‌داران به‌راه بیندازد؛ اما فعلا برای اظهارنظر درباره‌ی عملکرد این کارت گرافیک زود است و باید منتظر عرضه‌ی آن به بازار بمانیم. فراموش نکنید انویدیا در پی عرضه‌ی نسل جدید کارت‌های گرافیکش با معماری Ampere است. گفته می‌شود این کارت‌ها در‌مقایسه‌با کارت‌های گرافیک مجهز به معماری تورینگ، پیشرفت درخورتوجهی به‌خود خواهند دید.

به‌لطف جزئیات یادشده در درایور جدید لینوکس، فهمیده‌ایم کارت نوی ۲۳ تنها یکی از سه کارت گرافیک پرچم‌دار جدید سری RX 6000 به‌شمار می‌آید که مبتنی‌بر معماری Radeon DNA2 خواهند بود و قدرت پردازشی چشمگیری خواهند داشت. Radeon DNA2 درحقیقت دومین نسل از معماری جدید AMD برای پردازنده‌های گرافیکی است که مدل اول آن هنگام رونمایی کارت‌های گرافیک سری Radeon RX 5000 معرفی شد. ظاهرا AMD در پی آن است ترشه‌های گرافیکی پرچم‌دار جدیدش را با بهره‌گیری از لیتوگرافی ۷ نانومتر پلاس TSMC تولید کند. لیتوگرافی ۷ نانومتر پلاس نسخه‌ی پیشرفته‌ی لیتوگرافی ۷ نانومتری است و تراشه‌های ساخته‌شده با آن مصرف انرژی کمتر و قدرت پردازشی بیشتری دارند. دیگر اعضای خانواده‌ی RX 6000، نوی ۲۱ و نوی ۲۲ نام دارند.

براساس برخی پتنت‌های ثبت‌شده‌ی AMD و شایعات مختلفی که از گوشه‌و‌کنار به‌گوش می‌رسند، دومین نسل از معماری Radeon DNA یا RDNA قرار است نخستین معماری ساخته‌شده‌ی AMD باشد که به‌طور کامل از فناوری رهگیری پرتو سخت‌افزاری پشتیبانی می‌کند. 

ظاهرا AMD از سه تراشه‌ی مذکور با نام نوی بزرگ (Big Navi) یاد می‌کند. لیزا سو، مدیرعامل AMD، حین برگزاری جلسه‌ی پرسش‌و‌پاسخ مربوط به گزارش مالی این شرکت در سه‌ماهه‌ی دوم سال مالی ۲۰۱۹ به کارت‌های گرافیک سری نوی بزرگ اشاره‌ی مختصری کرد. لیزا سو دراین‌زمینه گفت:

باید بگویم  این کارت‌های گرافیک [نوی بزرگ] در راه هستند.

او درادامه گفته است هنوز در حال ساخت تراشه‌های یادشده هستند و افزون‌بر محصولاتی که در فصل‌های آینده قصد دارند با لیتوگرافی ۷ نانومتری روانه‌ی بازار کنند، برای عرضه‌ی محصولات دیگری نیز با همین لیتوگرافی برنامه‌ریزی کرده‌اند. لیزا سو می‌گوید هدف AMD از عرضه‌ی کارت‌های گرافیک در سال آینده، تمرکز روی معماری آن‌ها خواهد بود، نه لیتوگرافی. در‌حال‌حاضر، فاصله‌ی زیادی تا عرضه‌ی کارت‌های گرافیک مجهز به لیتوگرافی ۵ نانومتری داریم؛ زیرا این لیتوگرافی هنوز به مرحله‌ی تولید انبوه نرسیده است. درواقع، قرار است تا چند سال آینده همچنان شاهد عرضه‌ی کارت‌های جدید با لیتوگرافی ۷ نانومتری باشیم. 

سؤالی که ذهن برخی کاربران را درگیر کرده، این است که چرا AMD در کارت‌های گرافیک خانواده‌ی Radeon RX 5000 از فناوری رهگیری پرتو مبتنی‌بر سخت‌افزار استفاده نکرد؟ AMD در نوامبر ۲۰۱۸ اعلام کرد فناوری مذکور هنوز آماده‌ی بهره‌برداری برای گیمرها نیست. دیوید ونگ، قائم‌مقام ارشد مهندسی در کارگروه Radeon Technologies Group، در‌این‌باره گفته است:

تا وقتی رهگیری پرتو را در تمامی محصولاتمان از محصولات پایین‌رده گرفته تا پرچم‌دار قرار ندهیم، امکان استفاده از بازی‌های مبتنی‌بر رهگیری پرتو وجود نخواهد داشت.

البته گفته‌های دیوید ونگ به این معنی نبودند که AMD می‌خواهد در آینده‌ای بسیار نزدیک در تک‌تک کارت‌های گرافیکش از رهگیری پرتو استفاده کند. شایان ذکر است مدتی پیش اسلایدی فاش شد که در آن چشم‌انداز AMD برای فناوری رهگیری پرتو را شاهد بودیم. در این اسلاید آمده بود رهگیری پرتو می‌تواند باعث تقویت محاسبات مربوط به رایانش ابری شود. 

براساس آنچه تاکنون از رسانه‌های مختلف شنیده‌ایم، Navi 23 قرار است کارت گرافیکی قدرتمندی باشد و در سال ۲۰۲۰ رقابت جدیدی در بازار کارت‌های پرچم‌دار به‌راه بیندازد. نوی ۲۳ به‌طور کامل از رهگیری پرتو مبتنی‌بر سخت‌افزار پشتیبانی خواهد کرد و بهبودهای متعددی در‌مقایسه‌با نسل فعلی به‌خود خواهد دید. براساس برخی پتنت‌های ثبت‌شده‌ی AMD فهمیده‌ایم نوی ۲۳ قرار است از فناوری نرخ سایه‌زنی متغیر (Variable Rate Shading) پشتیبانی کند و از حافظه‌ی کش (Cache) سریع‌تری بهره‌مند باشد. 

نخستین شایعات مربوط به کارت گرافیک نوی ۲۳ AMD در اوت گذشته روی خروجی رسانه‌ها قرار گرفتند. سپس در اوایل نوامبر، به سه تراشه‌ی جدید AMD در درایورهای جدید لینوکس مستقیما اشاره‌ شد. در آن زمان اعلام شد کارت گرافیک نوی ۲۱ احتمالا قرار است قدرتمندترین تراشه در بین این سه باشد. درضمن، ظاهرا نوی ۲۳ ضعیف‌ترین مدل در بین سه تراشه‌ی یادشده خواهد بود.

رسانه‌های مختلف گفته‌اند AMD روی تراشه‌‌ای با نام نوی ۲۰ کار می‌کند که ضمن ارائه‌ی قدرت پردازشی فراوان، قیمتی مقرون‌به‌صرفه دارد. انتظار می‌رود پردازنده‌های گرافیکی نسل بعد AMD در ژوئن ۲۰۲۰ (خرداد و تیر ۱۳۹۹) روانه‌ی بازار شوند. AMD به‌احتمال زیاد در نمایشگاه CES ۲۰۲۰ که در ژانویه برگزار می‌شود، جزئیات بیشتری از کارت‌های گرافیک جدیدش منتشر خواهد کرد.

تبدیل پورشه ۹۱۱ اس به خودرویی برقی آن هم به‌وسیله‌ی تیونری مشهور و حرفه‌ای خبر جالبی است. پورشه‌ای که در تصاویر می‌بینید، با نام 911 E-RWB شناخته می‌شود و شرکت Rauh-Welt Begriff یا RWB آن را تولید کرده است. این اولین خودرو سفارشی ساخته‌شده در جهان است که در آن از موتور تسلا مدل اس استفاده شده است. RWB این خودرو را سریع‌ترین و قدرتمندترین پورشه‌ی ۹۱۱ خود می‌داند. 

موتور برقی این خودرو ۵۶۳ اسب‌بخار قدرت دارد و انرژی خود را از باتری‌های ۳۲ کیلووات‌ساعتی خنک‌شونده با مایع ساخت LG Chem تأمین می‌کند. به‌گفته‌ی تیونر، پورشه‌ی ۹۱۱ E-RWB با این قدرت حتی از نسخه‌ی بنزینی ۷۰۰ اسب‌بخاری پورشه‌ی ۹۱۱ هم سریع‌تر است. برای انتقال نیروی موتور برقی به چرخ‌ها نیز از دیفرانسیل لغزش محدود Quaifa تسلا مدل اس استفاده شده است. 

این پورشه‌ی برقی براساس پورشه‌ی ۹۱۱ کوپه مدل ۱۹۷۷ ساخته شده و RWB کیت بدنه مخصوص و اسپرت خود را روی این خودرو نصب کرده است. از مشخصات ظاهری این خودرو باید به رنگ سفید عاجی و تزیینات کرومی بدنه و رینگ‌های سفارشی ۱۷ اینچی BBS RS اشاره کرد که روی آن‌ها لاستیک‌های تویو R888R با ابعاد 245/40 R17 در جلو و 315/35 R17 در عقب سوار شده است. 

درباره‌ی فضای داخلی پورشه‌ی ۹۱۱ E-RWB نیز باید به کابین تمام فایبرگلاسی ساخت LA Streetfighter، صندلی‌های پورشه ۳۵۶ اسپیدستر، رول‌کیج ایمنی و غربیلک فرمان اسپرت Momo Indy Heritage اشاره کرد. تیونر درکنار این‌ها، قسمت‌های دیگر خودرو مذکور را هم ارتقا داده است؛ به‌طوری‌که نصب سیستم ترمز Stop Tech و سیستم تعلیق الهام‌گرفته از خودروهای مسابقه‌ای GT3 با کمک‌فنرهای مستقل سطح ۳ و میل موج‌گیرهای کوتاه‌تر را شاهد هستیم. در‌حال‌حاضر، تنها یک دستگاه از پورشه‌ی ۹۱۱ E-RWB ساخته شده؛ ولی هرکس هزینه‌ی آن را پرداخت کند، تیونر به هر تعدادی می‌تواند از این خودرو برای مشتری خود تولید کند.

براساس پژوهشی جدید که با هدف درک وقوع رخدادهای احتمالی در مسیر تغییرات اقلیمی فعلی انجام شد، در آخرین دوره‌ی گرمایش زمین که ۱۲۵ هزار سال پیش رخ داد، سطح آب دریا ۱۰ متر افزایش پیدا کرد.

نتایج این پژوهش به‌تازگی در مجله‌ی Nature Communications منتشر شده است و نشان می‌دهد ذوب یخ‌های جنوبگان دلیل اصلی افزایش سطح آب دریا در آخرین دوره‌ی بین‌یخبندان (دوره میان‌یخچالی) بود که حدود ۱۰ هزار سال طول کشید. افزایش سطح آب دریا یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی است که دراثر تغییرات اقلیمی رخ می‌دهد و اگر بخواهیم دربرابر آن اقداماتی انجام دهیم، باید آن را به‌درستی پیش‌بینی‌ کنیم.

نتایج این پژوهش حاکی از آن است جنوبگان که مدت‌ها تصور می‌شد در فرایند افزایش سطح آب دریا غول خفته‌ای باشد، درواقع نقش مهمی در این فرایند ایفا می‌کند. صفحه‌های یخی به‌سرعت ذوب می‌شوند و پیامدهای عظیمی برای جوامع ساحلی و زیرساخت‌ها خواهند داشت.

تصاویر هوایی نشان‌دهنده‌ی ویرانی ناشی از طوفان‌های شدید کولاروی در سواحل شمالی سیدنی در ژوئن ۲۰۱۶

هشداری از گذشته

چرخه‌های زمین شامل دوره‌های یخبندان سرد و دوره‌ی بین‌یخبندان است. در دوره‌های یخبندان، بخش‌های بزرگی از جهان با صفحات یخی پوشانده می‌شود و در دوره‌های بین‌یخبندان، هوا گرم‌تر و یخ‌ها ذوب می‌شود و سطح آب دریا افزایش پیدا می‌کند.

در‌حال‌حاضر، زمین در دوره‌ی بین‌یخبندان قرار دارد که حدود ۱۰ هزار سال پیش آغاز شده است. بااین‌حال، انتشار گازهای گلخانه‌ای در ۲۰۰ سال گذشته موجب شده است تغییرات اقلیمی درمقایسه‌با آنچه در آخرین دوره‌ی بین‌یخبندان رخ داده، سریع‌تر و شدیدتر باشد. این بدان‌معنا است که میزان افزایش سطح آب دریا در گذشته فقط پیش‌بینی‌ حداقلی از اتفاقی است که در آینده ممکن است رخ دهد.

پژوهشگران داده‌های آخرین عصر بین‌یخبندان را بررسی کردند که حدود ۱۲۵ هزار تا ۱۱۸ هزار سال پیش رخ داده است. در آن زمان، دمای زمین یک درجه بیشتر از درجه‌ی حرارت فعلی زمین بود؛ یعنی شبیه آنچه برای آینده‌ی نزدیک پیش‌بینی می‌شود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد ذوب یخ در آخرین دوره‌ی بین‌یخبندان موجب شد سطح آب دریا به ۱۰ متر بالاتر از سطح کنونی برسد. یخ ابتدا در جنوبگان و چندهزار سال بعد در گرینلند ذوب شد. سطح آب دریا حدود سه متر در قرن افزایش پیدا کرد که بسیار بیشتر از ۰/۳ متر افزایشی است که در ۱۵۰ سال گذشته رخ داده است.

وقتی در آغاز دوره‌ی بین‌یخبندان دمای اقیانوس جنوبگان افزایش پیدا کرد، یخ‌ها نیز شروع به ذوب‌شدن کردند. این امر روی جریان‌های اقیانوسی تأثیر گذاشت و موجب گرم‌شدن شمالگان و آغاز ذوب یخ‌های گرینلند شد.

سگ‌ها در حال کشیدن سورتمه‌ای روی آب‌های حاصل از ذوب صفحه‌ی یخی در سواحل شمال غربی گرینلند حین سفر اکتشافی (ژوئن ۲۰۱۹)

درک داده‌ها

تخمین زده می‌شود درحال‌حاضر میانگین جهانی افزایش سطح آب دریا بیش از سه میلی‌متر در سال باشد. طبق پیش‌بینی‌ها، این نرخ افزایش پیدا می‌کند و بسته به استراتژی ما ازنظر انتشار گازهای گلخانه‌ای، افزایش سطح آب دریا تا سال ۲۱۰۰ درمقایسه‌با سال ۲۰۰۰ به ۷۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر می‌رسد. چنین پیش‌بینی‌هایی معمولا متکی بر داده‌هایی است که در قرن جاری، از روی میزان جزرومد و از دهه‌ی ۱۹۹۰، از اطلاعات ماهواره‌ای جمع‌آوری شده است. بسیاری از این پیش‌بینی‌ها فرایند طبیعی مهمی، یعنی ناپایداری صخره‌های یخی را در نظر نمی‌گیرند. این عامل در داده‌های کوتاه‌مدت دیده نمی‌شود؛ به‌همین‌دلیل، برای چنین پیش‌بینی‌هایی مشاهده‌های زمین‌شناسی بسیار حیاتی هستند. وقتی یخ به اقیانوس می‌رسد، به صفحه‌ای شناور تبدیل و درنهایت، به صخره‌ای یخی ختم می‌شود. این صخره‌ها با بزرگ‌شدن، ناپایدار می‌شوند و می‌توانند به‌سرعت فروبریزند. این فروپاشی موجب می‌شود یخ بیشتری در اقیانوس تخلیه شود و نتیجه‌ی نهایی آن، افزایش سطح آب دریا در سطح جهانی است.

در مدل‌های متعددی سعی شده است بی‌ثباتی صخره‌های یخی در نظر گرفته شود؛ اما نتایج بحث‌برانگیز بوده است. با‌این‌حال، به‌طور کلی طبق پیش‌بینی‌ حاصل از چنین مدل‌هایی، افزایش در سطح آب دریا شبیه چیزی است که در پژوهش حاضر درباره‌ی دوره‌ی بین‌یخبندان اخیر به‌دست آمده است.

برخلاف تصور قبلی، جنوبگان نقش اصلی در افزایش سطح آب دریا ایفا خواهد کرد.

پژوهشگران در پژوهش جدید خود میزان تغییر در سطح آب دریا را با بررسی موارد مختلفی مانند تغییرات شیمیایی در پوسته‌ی پلانکتون‌های فسیل‌شده در رسوبات دریا بررسی کردند. این اطلاعات همراه‌با شواهدی از میزان ورودی آب ذوب‌شده در اطراف جنوبگان و گرینلند نشان می‌دهد سطح آب دریا با چه سرعتی افزایش می‌یابد و بین صفحات یخی مختلف ازنظر میزان مشارکت آن‌ها در افزایش سطح آب دریا تمایز قائل می‌شود.

نگاهی به آینده

موضوع مهم درباره‌ی آخرین دوره‌ی بین‌یخبندان این است که افزایش در سطح آب دریا با چه سرعتی و چه میزان اتفاق افتاد. دمای هوا در جریان آخرین دوره‌ی بین‌یخبندان شبیه چیزی بود که برای آینده‌ی نزدیک پیش‌بینی شده است. معنای این امر آن است که ذوب‌شدن صفحات یخ قطبی احتمالا درمقایسه‌با پیش‌بینی‌های گذشته تأثیر بسیار بیشتری روی افزایش سطح آب دریا می‌گذارد. البته آخرین عصر بین‌یخبندان سناریو کاملی برای آینده‌ی زمین نیست. در آن زمان موقعیت زمین نسبت‌به خورشید متفاوت بود و زمین درمعرض تابش بیشتری قرار داشت. همچنین، سطوح کربن‌دی‌اکسید فقط ۲۸۰ پی‌پی‌ام بود؛ در‌حالی‌که امروزه سطح این گاز در اتمسفر ۴۱۰ پی‌پی‌ام است.

دراین‌میان، نکته‌ی مهم‌تر این است که گرم‌شدن دو قطب در آخرین دوره‌ی بین‌یخبندان به‌طور هم‌زمان اتفاق نیفتاد؛ اما در شرایط تغییرات اقلیمی ناشی از گازهای گلخانه‌ای امروزی، گرمایش و کاهش یخ‌های دریا به‌طور هم‌زمان در دو منطقه درحال وقوع است. این بدان‌معنا است که اگر روند کنونی تغییرات اقلیمی ادامه داشته باشد، افزایش چشمگیر سطح آب دریا در گذشته، تنها گوشه‌ای از اتفاقی است که در آینده رخ می‌دهد.